Ήταν τέτοιες ημέρες του 2019 όταν ο συστημικός Τύπος υμνούσε τον Κυριάκο Μητσοτάκη για την άρνησή του, όπως μας έλεγαν, να παραλάβει τις δύο θωρακισμένες BMW όχι μόνο για να διατηρήσει χαμηλό προφίλ, αλλά και εξαιτίας του υπέρογκου κόστος χρήσης των συγκεκριμένων αυτοκινήτων. Ήταν η εποχή που ο επικοινωνιακός μηχανισμός του Μαξίμου φιλοτεχνούσε μεθοδικά την εικόνα ενός φιλελεύθερου και νέας κοπής πρωθυπουργού. Και ομολογουμένως αυτό που ήθελαν το πέτυχαν, αφού ένα ολόκληρο σύστημα βάλθηκε να επιβεβαιώσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη, που σε ανύποπτο χρόνο είχε κατά λάθος ομολογήσει πως τον ενδιαφέρει περισσότερο η επικοινωνία παρά η ουσία.
Και ήρθε τελικά η ώρα που το πέτυχε. Και το πέτυχε σε βαθμό που ώρες-ώρες είναι σαν να μας κυβερνά ένα μιντιακό ολόγραμμα προστατευμένο από χορηγούμενα ΜΜΕ που εδώ και χρόνια έχουν πάψει να ασχολούνται ακόμη και με τα πλέον εξόφθαλμα. Όπως για παράδειγμα τα αυτοκίνητα με τα οποία κινείται ο πρωθυπουργός, που τελικά μόνο ένα χαμηλό προφίλ δεν υπηρετούν. Όπως για παράδειγμα η άνω των 200.000 ευρώ BMW από την οποία όλοι τον είδαν να βγαίνει χαμογελαστός και με ύφος νεόπλουτου για να επισκεφθεί προ ημερών ένα ορφανοτροφείο στη Θεσσαλονίκη, αλλά κανείς δεν θυμήθηκε και δεν σχολίασε τις προ διετίας επευφημίες για το χαμηλό προφίλ του Κυριάκου Μητσοτάκη που δεν ήθελε να κυκλοφορεί με πολυτελή αυτοκίνητα. Λεπτομέρειες, θα πει κανείς, να ασχολείσαι με το αυτοκίνητο του πρωθυπουργού.
Δεν είναι όμως το αυτοκίνητο το θέμα μας, αλλά το παραμύθι που συστηματικά μας πουλάνε για τον «διαφορετικό» Κυριάκο, που όταν αποδεικνύεται ότι δεν είναι τελικά και τόσο διαφορετικός, δεν το βλέπει κανείς. Γιατί καλή η επικοινωνία, κι ας είναι και σημαντικότερη από την ουσία, αλλά τουλάχιστον ας είναι συνεπής κι ας μην δουλευόμαστε.
