Μην τους φοβάσαι. Στον φόβο σου ποντάρουν, έλεγε πριν από δυο εβδομάδες στη συνέντευξή της στην ΑΥΓΗ της Κυριακής η Μάγδα Φύσσα. Στη συμπλήρωση των επτά χρόνων από τη δολοφονία του Παύλου από το μαχαίρι του νεοναζί Ρουπακιά στην Αμφιάλη, η γυναίκα που μετατράπηκε στη μητέρα όλων μας προειδοποιούσε:
"Η παρουσία τριών ακροδεξιών στελεχών σε υπουργικές θέσεις της κυβέρνησης και της Ν.Δ. δεν δημιουργεί ευνοϊκές προϋποθέσεις για τη διάδοση και την υιοθέτηση από την κοινωνία αυτών των απόψεων; Πρέπει να μην ησυχάζουμε ποτέ...".
Τα όσα συνέβησαν τις προηγούμενες μέρες στις δυτικές συνοικίες της Θεσσαλονίκης ήρθαν να επιβεβαιώσουν αυτό το οποίο γνωρίζαμε. Η καταδίκη της Χρυσής Αυγής και η φυλάκιση των στελεχών της δεν σημαίνουν πως ο φασισμός τελείωσε. Αντίθετα, όπως αποδεικνύεται, η μάχη απέναντι στο τέρας είναι καθημερινή, απαιτητική και δύσκολη. Βλέπουμε όμως ταυτόχρονα την Ιστορία να επαναλαμβάνεται. Και αν κάτι πρέπει να μας ανησυχεί, αυτό είναι πως η επανάληψη της Ιστορίας έρχεται σχεδόν πάντα ως τραγωδία.
Η κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη και η πλειονότητα των μέσων ενημέρωσης μπροστά στους ναζιστικούς χαιρετισμούς, στα ακροδεξιά συνθήματα, στις κουκούλες, τα λοστάρια, τις μολότοφ κατά φοιτητών είδε "κόκκινο και μαύρο φασισμό", "ομάδες ατόμων", "μεμονωμένα περιστατικά βίας".
Σύσσωμη η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας υιοθέτησε τη θεωρία των δυο άκρων, χωρίς καν να ψιθυρίσει την λέξη "Ακροδεξιά". Την ώρα που δυο σχολεία είχαν μετατραπεί σε ορμητήριο φασιστικών συμμοριών. Η σχετικοποίηση του φασισμού βγήκε ξανά από το τσεπάκι της κυβέρνησης της Ν.Δ.
Η δυσκολία της Ν.Δ. να καταδικάσει ανοιχτά την ακροδεξιά βία -με εξαίρεση την ηχηρή διαφοροποίηση του πιο δημοφιλούς υπουργού της Ν.Δ. Ν. Δένδια- ερμηνεύεται σχετικά εύκολα. Από τη μια η ιδεολογία του ακραίου κέντρου είναι ακριβώς αυτή. Από την άλλη το εκλογικό κενό της Χρυσής Αυγής καλύπτεται σε μεγάλο βαθμό από τη Ν.Δ.
Οι ακροδεξιοί ψηφοφόροι είναι ένα σημαντικό τμήμα της εκλογικής βάσης του Κ. Μητσοτάκη, το οποίο δεν έχει την πολυτέλεια να απολέσει. Γι’ αυτό η υπουργοποίηση -και μάλιστα στην πρώτη γραμμή- των "παιδιών" του Γιώργου Καρατζαφέρη και του ΛΑΟΣ, γι’ αυτό η αδυναμία Μητσοτάκη να κρατάει στην Κ.Ο. του τον Κ. Μπογδάνο που δημοσιοποίησε τη λίστα στοχοποίησης των νηπίων, γι’ αυτό η υιοθέτηση του δόγματος Όρμπαν (και Κασιδιάρη) στο προσφυγικό, γι’ αυτό η ανοχή στον αστυνομικό αυταρχισμό και την καταστολή.
Παλιά συνήθεια το ξέπλυμα
Σήμερα η Ν.Δ. υποστηρίζει όψιμα πως επί των ημερών της ο φάκελος για τη Χρυσή Αυγή στάλθηκε στον εισαγγελέα και ξεκίνησε η έρευνα και επί των ημερών της οι νεοναζί οδηγήθηκαν στη φυλακή. Τι ξεχνά όμως ο Κ. Μητσοτάκης; Ας θυμηθούμε εμείς.
Μέχρι τη νύχτα της 18ης Σεπτεμβρίου 2013 οι νεοναζί εγκληματίες της Χρυσής Αυγής παρουσιάζονταν σχεδόν σαν οξύθυμοι μεν, αλλά πατριώτες. Όταν στον Άγιο Παντελεήμονα και σε άλλες γειτονιές της Αθήνας οι μαχαιροβγάλτες αποκτούσαν ισχύ, με επιθέσεις σε σπίτια και μαγαζιά μεταναστών ή κατά ανυποψίαστων κατοίκων, στα ΜΜΕ και στη δημόσια σφαίρα γινόταν λόγος για "αγανακτισμένους πολίτες", αλλά και για βία που έρχεται και "από τις δυο πλευρές".
Στη συνέχεια εμφανίστηκαν σχεδόν σαν ΜΚΟ που βοηθούσε γιαγιάδες στα ΑΤΜ και μοίραζε φαγητό σε Έλληνες. Ή ως εκκαθαριστές, όπως στην περίπτωση της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης κατά των "κακών συνδικαλιστών".
Μέχρι τη δολοφονία ενός Έλληνα οι χρυσαυγίτες πηγαινοέρχονταν από πάνελ σε πάνελ, με τους φιλόξενους δημοσιογράφους να αφήνουν ανοιχτό ενδεχόμενο συνεργασίας με μια "σοβαρή Χρυσή Αυγή", ενώ και μετά τη δολοφονία είχαμε τις on air παραινέσεις "κάντε κάτινα μην σας πιάνουν στο στόμα τους".
Και βέβαια οι συζητήσεις σε πολύ φιλικό κλίμα μεταξύ Κασιδιάρη και Μπαλτάκου -δεξιού χεριού του Σαμαρά- για τον "ψηλό εισαγγελέα, τον παναθηναϊκάκια". Άλλωστε οι υποθέσεις που συνετέλεσαν τον ενιαίο φάκελο βρίσκονταν διάσπαρτες στα συρτάρια του υπουργείου Δικαιοσύνης και της ΓΑΔΑ.
Και φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάμε τη συμπόρευση μεγάλης μερίδας της Ν.Δ. στους δρόμους της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης με την Ακροδεξιά και τους χρυσαυγίτες στον... υπέρ πάντων αγώνα για τη Μακεδονία. Πλάι σε όλα τα στελέχη της Χρυσής Αυγής, βουλευτές και πολιτευτές της Ν.Δ., που δυσκολευόταν και τότε να καταδικάσει τις φασιστικές επιθέσεις στις καταλήψεις και στο εβραϊκό μνημείο στη Θεσσαλονίκη, αλλά και τους προπηλακισμούς που έφταναν έως τα σπίτια βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία.
Το 2013 χρειάστηκε να δολοφονηθεί ο Παύλος Φύσσας για να πάψουν το ξέπλυμα και η ανοχή στους νεοναζί. Ο Κ. Μητσοτάκης, η παράταξη και οι υμνητές του στα ΜΜΕ μοιάζουν να μην έχουν μάθει τίποτε από την τόσο πρόσφατη ιστορία της χώρας και αυτό θα το πληρώσει ακριβά η ίδια η δημοκρατία.
