Λοιπόν. Ταμείο ανάκαμψης.
Η Ν.Δ. ξέρουμε πως έχει καταθέσει στην Ε.Ε. ένα Σχέδιο 4.500 σελίδων που δεν το ξέρει κανείς.
Μόνο μια περίληψη 200 σελίδων παρουσίασε ο Μητσοτάκης με διάγγελμα.
Άλλες χώρες έκαναν διαβούλευση, με την Αυτοδιοίκηση, τους κοινωνικούς φορείς, τη Βουλή, τέτοια. Εδώ το πήγαν στα κρυφά.
Και είναι αλητεία, γιατί ξέρουν ότι είναι πολύ δύσκολο να τροποποιηθεί το Σχέδιο από επόμενη κυβέρνηση.
Τι ξέρουμε για το Σχέδιο της Ν.Δ.: Πρώτον, ξέρουμε τη δήλωση του Μητστάκη, «δεν θα σκορπίσουμε τα χρήματα στους τέσσερις ανέμους».
Και ξέρουμε ότι όταν ο Μητσοτάκης μιλάει για πεταμένα λεφτά, αναφέρεται στην κοινωνική συνοχή.
Οι άλλες χώρες έχουν προγράμματα για κοινωνική στέγη, ψηφιοποίηση της εκπαίδευσης, περιβαλλοντική προστασία, εδώ τίποτα.
Δεύτερον, ότι έχουν βάλει μέσα στο Σχέδιο τα εργασιακά για να δημιουργήσουν τετελεσμένα.
Το τρίτο είναι πολύπλοκο. Προσέξτε.
Τα χρήματα του ταμείου ανάκαμψης είναι 32 δισ. Από αυτά, τα 13 είναι δάνεια, δηλαδή χρήματα που πρέπει να επιστραφούν.
Αυτά τα 13 δισ. η κυβέρνηση θα τα δώσει σε ιδιωτικές τράπεζες. Οι οποίες θα τα δώσουν σε ιδιωτικές επιχειρήσεις.
Οι οποίες θα τα βάλουν ως δική τους συμμετοχή σε συμπράξεις με το Δημόσιο για τη δημιουργία μεγάλων project.
Δηλαδή. Έχουμε ένα μεγάλο project. Τα μισά τα βάζει το Δημόσιο. Τα άλλα μισά το Δημόσιο τα δίνει στις τράπεζες να τα δώσουν στους ιδιώτες να τα βάλουν αυτοί.
Και να τους μείνει και το project να το εκμεταλλεύονται.
Και από την εκμετάλλευση του project να αποληρώσουν και τα δάνεια.
(Αν τα αποπληρώσουν και δεν τα φορτώσουν στις τράπεζες, που θα τα φορτώσουν στο Δημόσιο, που θα τα φορτώσουν σε εμάς με μια ωραία ανακεφαλαιοποίηση.)
Τέτοια project ετοιμάζονται πολλά, κυρίως στην ενέργεια. Ανανεώσιμες πηγές, φυσικό αέριο κ.λπ. Αλλά και στα ψηφιακά και σε διάφορα.
Και οι εταιρείες που έχουν τη δυνατότητα να τα κυνηγήσουν και να πάρουν μέρος στο πάρτι των 13 δισ. είναι μετρημένες στα δάχτυλα.
Και για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, που αποτελούν το 99% της οικονομίας, απολύτως τίποτα.
Τίποτα όμως. Συνειδητά και απροκάλυπτα.
Από την άλλη, έρχεται ο ΣΥΡΙΖΑ και λέει, καθίστε, ρε παιδιά, όλος ο υπόλοιπος κόσμος προς διαφορετική κατεύθυνση κινείται.
Όχι γιγάντια project. Όχι όλα σε λίγους. Μείωση των ανισοτήτων, αξιοπρεπείς δουλειές και κοινωνικό κράτος.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι πώς θα ωφεληθεί η κοινωνία, πώς θα στηριχτούν οι μικροί και οι μεσαίοι, πώς θα έχουμε δικαιότερη φορολογία και καλύτερη Υγεία και Παιδεία.
Και πώς θα παράγουμε με τρόπους φιλικότερους για το περιβάλλον και πιο εξελιγμένους τεχνολογικά.
Και όχι πώς πέντε επιχειρήσεις θα δαγκώσουν 32 δισ.
Γιατί έχει σημασία ποιο σχέδιο θα υλοποιηθεί; Γιατί η πανδημία μάς έχει χώσει σε μια βαθιά οικονομική κρίση.
Και από τον τρόπο που θα διαχειριστούμε τα χρήματα αυτά κρίνεται το αν θα αντιμετωπίσουμε την κρίση.
Ή απλώς κάποιοι θα γίνουν πλουσιότεροι και οι υπόλοιποι θα μπούμε πάλι σε Μνημόνιο.
(Για να μην έχουμε αυταπάτες πάντως, ο Σκυλακάκης έχει μιλήσει ανοιχτά για το δεύτερο…)
Αλλά το κρίσιμο αυτή τη στιγμή είναι ότι η κυβέρνηση με τους χειρισμούς της για τα λεφτά του ταμείου ανάκαμψης επιχειρεί πραξικόπημα.
Και αυτό πρέπει να το δει τώρα η αντιπολίτευση. Μην βρεθεί μετά ξανά να υλοποιεί προγράμματα που δεν είναι δικά της, δεν θα είναι ωραίο.
