Θυμάστε τότε, το πρώτο επτάμηνο του 2015, εκεί που η διαπραγμάτευση με τους εταίρους είχε φτάσει στα όριά της και η Δεξιά με τους ακροκεντρώους φώναζαν «Βάστα, Σόιμπλε» και «Γερούν, γερά»;
Τότε είχε γίνει στην Αθήνα μια μεγάλη διαδήλωση διαμαρτυρίας των εργαζομένων στην Ελληνικός Χρυσός.
Όπου είχε παρευρεθεί και ο Άδωνις Γεωργιάδης με γιλέκο και κράνος εργοταξίου.
Η κατεύθυνση ήταν η εξής: ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει τις επενδύσεις, δεν θέλει την ανάπτυξη και δεν θέλει να έχει δουλειά η τοπική κοινωνία.
Το ότι η τοπική κοινωνία ήταν στο σύνολό της αντίθετη με την επένδυση, όπως και όλες οι τοπικές κοινωνίες, ήταν κάτι που το προσπερνούσαν.
Όχι όλοι βέβαια. Οι τοπικοί βουλευτές της Ν.Δ. δεν το προσπερνούσαν καθόλου. Ουδείς από αυτούς είπε οποιαδήποτε κουβέντα υπέρ της επένδυσης.
Γι’ αυτό η εταιρεία έβγαλε μπροστά τον Άδωνι και του φόρεσε και κρανάκι. Γιατί ο Άδωνις δεν μασάει από τέτοια.
Τώρα, λοιπόν, η νέα κυβέρνηση περνάει από τη Βουλή μια νέα σύμβαση με την Ελληνικός Χρυσός.
Τώρα που έχουμε και Covid, και δεν θα είναι εύκολες οι διαμαρτυρίες.
Αλλά ακόμα κι αν υπάρξουν διαμαρτυρίες, θα τα ρίξουν στον ΣΥΡΙΖΑ, ότι κάνει διαδηλώσεις για να διαδώσει την πανδημία και να κρατήσει τη χώρα σε lockdown.
Με βάση τη σύμβαση αυτή, λοιπόν, απαλλάσσεται η εταιρεία από την υποχρέωση να προσλαμβάνει ντόπιους.
Όπως απαλλάσσεται και από την υποχρέωση να συνεργάζεται με ντόπιους προμηθευτές.
Η εντοπιότητα, λέει, θα προτάσσεται εφόσον οι αιτούντες εργασίας ανταποκρίνονται «στα μισθολογικά στάνταρ» της εταιρείας. Καλό, ε;
Και ο Άδωνις δηλώνει υπερήφανος.
Τόσος πόνος και τόσο δάκρυ είχαν πέσει για την τοπική ανάπτυξη και την ανάγκη να δημιουργηθούν δουλειές κ.λπ. κ.λπ. Ενώ είναι σαφές τι είχαν στο μυαλό τους όταν φώναζαν.
Κι αυτός είναι ένας γενικός κανόνας που πρέπει να κρατήσουμε. Και να τον θυμόμαστε κάθε φορά που η Ν.Δ. μιλάει για «ανάπτυξη» και βάζει μπροστά τις θέσεις εργασίας.
Υπάρχουν και άλλα στη νέα αυτή σύμβαση. Την οποία, κατά γενική ομολογία, την έχει συντάξει το Νομικό Τμήμα της Ελληνικός Χρυσός.
Για παράδειγμα, η εταιρεία θα κάνει η ίδια τους περιβαλλοντικούς ελέγχους. Προσλαμβάνοντας και πληρώνοντας τους ελεγκτές περιβάλλοντος.
Θα θυμάστε ότι πρόσφατα η επιτελική κυβέρνηση έδωσε αυτή τη δυνατότητα τροποποιώντας σχετικά τον νόμο.
Όχι, για να μην λέτε ότι δεν έχουμε επτελικό κράτος.
Και μάλιστα θα υπάρχει και ρήτρα εμπιστευτικότητας για τα πορίσματά τους.
Επίσης, η εταιρεία θα μπορεί να τροποποιεί κατά το δοκούν τη σύμβαση προσθαφαιρώντας εγκαταστάσεις.
Θα διαχειρίζεται τα νερά και την ξυλεία της περιοχής κατά το δοκούν και θα χρησιμοποιεί όσο νερό χρειάζεται.
Με βάση τον νόμο περί προστασίας κεφαλαίων εξωτερικού, η εταιρεία δεν θα πληρώνει φόρους. Σιγά μην πλήρωνε.
Με βάση την καλή της πίστη, θα αποδώσει στην κοινωνία 15 εκατομμύρια μέχρι το 2030. Και σε αόριστο βάθος χρόνου θα αποδώσει κι άλλα.
Α, και σε περίπτωση διαφωνίας των μερών, το Δημόσιο παραιτείται από το δικαίωμα προσφυγής στα ελληνικά δικαστήρια.
Το επιχείρημα το είπε και εδώ ο Άδωνις: Τι να το κάνουμε, αφού όποτε πάμε στα δικαστήρια χάνουμε.
Προφανώς επειδή το Δημόσιο δεν πάει να υποστηρίξει τη θέση του, αλλά αυτό δεν το ανέφερε.
Αυτά λοιπόν. Με τις υγείες μας. Και να τα θυμόμαστε αυτά, γιατί αύριο μεθαύριο θα ξεχαστούν.
