Με λύπη πληροφορηθήκαμε τον πρόωρο θάνατο (18.2.2021) του εξαιρετικού γιατρού και φίλου Θεόφιλου Ρόζεμπεργκ.
Ο Θεόφιλος ήταν καθηγητής Ιατρικής και από τους πρώτους που εφάρμοσε την ελάχιστα επεμβατική «ρομποτική» χειρουργική στην Ελλάδα και χρημάτισε για πολλά χρόνια πρόεδρος των Γιατρών του Κόσμου και του ΚΕΕΛΠΝΟ.
Ο Θεόφιλος ήταν πρωτοπόρος και πάντα άνοιγε νέους δρόμους. Ήταν από τα ιδρυτικά μέλη της εταιρείας μας (ελληνικός κλάδος της IPPNW) και μέλος των Δ.Σ. μας μέχρι το 1990, όταν στο ιατρείο του μας συγκέντρωσε και ιδρύσαμε τον ελληνικό κλάδο των Γιατρών του Κόσμου (Medecins du Monde) στους οποίους και αφιερώθηκε επί πολλά χρόνια οργανώνοντας την εταιρεία και ταξιδεύοντας σε πολλές αποστολές σε πληττόμενες περιοχές του πλανήτη.
Σαν διευθυντής του Μεταπτυχιακού Προγράμματος σπουδών στο ΕΚΠΑ «Διεθνής Ιατρική - Διαχείριση Κρίσεων Υγείας» είχε συμβάλει στην εκπαίδευση αξιωματικών της αστυνομίας, του λιμενικού και ΜΚΟ για την περίθαλψη των προσφύγων από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησαν οι προσφυγικές ροές προς την Ελλάδα.
Ήταν άνθρωπος με όραμα και γνώσεις, που ήξερε να εμπνέει και να πραγματοποιεί όσα αναλάμβανε. Χάρη στη δική του προτροπή ανέλαβα την ηγεσία της εταιρείας μας σε μια εποχή δύσκολη και με βοηθούσε μέχρι το τέλος, ειδικά στα προγράμματα ανταλλαγής φοιτητών, σε ένα περιβάλλον όπου σήμερα φοιτητές και καθηγητές Ιατρικής δεν είναι πρόθυμοι να ασχοληθούν με ανθρωπιστικές δράσεις που δεν αποφέρουν μόρια στην ανέλιξή τους.
Ήταν ακόμη άνθρωπος ήπιος και ταπεινός, με ήθος και ακεραιότητα, που, παρότι είχε πολιτική ένταξη, σεβόταν τους αντιπάλους και ποτέ δεν ήταν εμπαθής, μολονότι άδικα έγινε στόχος για κομματικά οφέλη.
Ο Θεόφιλος ήξερε να διακρίνει το εφικτό από το ιδανικό και στόχευε πάντα σωστά, γι’ αυτό και ό,τι εκείνος ξεκίνησε καρποφόρησε και επιβιώνει. Μολονότι προτίμησε να αφοσιωθεί στη δράση των Γιατρών του Κόσμου από την προληπτική εφαρμογή των ιπποκρατικών αρχών που εφαρμόζει η IPPNW, παρέμεινε δίπλα μας βοηθός και εμψυχωτής σε ό,τι του ζητούσαμε μέχρι το τέλος.
Στον αποχαιρετισμό του, κλείνοντας την ακαδημαϊκή του καριέρα, μίλησε αφήνοντας στους νεότερους την παρακαταθήκη του:
«Τη Χειρουργική υπηρέτησα με ένα μάτι κριτικής πρωτοπορίας. Υιοθέτησα κάθε πρόοδο που είχε σαν στόχο τη γρήγορη αποκατάσταση της υγείας και την ελαχιστοποίηση του πόνου και της ταλαιπωρίας του ασθενή. Με ικανοποίηση θυμάμαι ότι πρωτοστάτησα στην εισαγωγή της λαπαροσκοπικής χειρουργικής στη χώρα μας στη δεκαετία του ’80 και υπήρξα σταθερά υποστηρικτής της λεγόμενης ‘fast track’ χειρουργικής».
Σ’ αυτό συμφωνούσε με τον ιδρυτή της IPPNW και εφευρέτη του απινιδωτή καρδιάς Μπέρναρντ Λόουν, ο οποίος έλεγε: «Κάνε όσα περισσότερα μπορείς για τον ασθενή και όσα λιγότερα μπορείς στον ασθενή».
«Η εμπειρία μου από την άσκηση της Ιατρικής με ελάχιστα μέσα στις πιο δύσκολες περιοχές με έπεισε ότι χρειάζεται και στη χώρα μας ένας αριθμός εξειδικευμένων στελεχών στη διαχείριση των μεγάλων κρίσεων στην Υγεία. Η εξέλιξη των πραγμάτων και στην ίδια μας τη χώρα επιβεβαίωσε με τον πιο πανηγυρικό τρόπο την επιλογή μου αυτή και σήμερα με καμάρι βλέπουμε δεκάδες απόφοιτους του μεταπτυχιακού μας προγράμματος να στελεχώνουν τις υπηρεσίες αρωγής στους πρόσφυγες αλλά και σε μεγάλους διεθνείς οργανισμούς ανθρωπιστικής βοήθειας. Πρόκειται αναμφίβολα για μια πρωτοποριακή προσέγγιση αυτής της ‘άλλης’ Ιατρικής, της Ιατρικής των ευπαθών ομάδων πληθυσμού, της λεγόμενης ‘Ιατρικής του δρόμου’, που για πολλά χρόνια παρέμενε στο περιθώριο της επίσημης ιατρικής εκπαίδευσης».
Το όραμά του θα εξακολουθεί να μας εμπνέει και να μας καθοδηγεί γιατί ενσαρκώνει τις αρχές του Ιπποκράτη.
Τα θερμά μας συλλυπητήρια στη σύζυγό του -γιατρό και μέλος μας- Βάσω Κολύβα - Ρόζεμπεργκ, στα παιδιά και τα εγγόνια τους.
* Η Μαρία Αρβανίτη - Σωτηροπούλου είναι πρόεδρος του ελληνικού κλάδου της IPPNW, αντιπρόσωπος της ICAN στην Ελλάδα
