Το σύνολο της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής φαίνεται να καθορίζεται από την Τουρκία, καθώς τόσο ο Νίκος Δένδιας όσο και ο αναπληρωτής του Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, με όποιους / όποιες κι αν συναντώνται, τον νου τους τον έχουν στον Ερντογάν.
Ο Δένδιας, για παράδειγμα, υποδέχθηκε χθες στην Αθήνα τους ομολόγους του από την Αίγυπτο, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την Κύπρο, το Μπαχρέιν και τη Σαουδική Αραβία -και διαδικτυακά τον ομόλογό του από τη Γαλλία- και άμα τη λήξει του Φόρουμ Φιλίας δήλωσε ότι «αυτό που μας ενώνει όλους σήμερα είναι η καταδίκη παράνομων πράξεων που υποσκάπτουν την ειρήνη και την ασφάλεια». Φρόντισε, πάντως, να ξεκαθαρίσει ότι «δεν σκοπεύουμε στη δημιουργία αμυντικής συμμαχίας», ότι το Φόρουμ δεν στρέφεται εναντίον οποιουδήποτε. «Τείνουμε χείρα φιλίας προς όλες τις κατευθύνσεις. Μηδενός εξαιρουμένου» συνέχισε ο Δένδιας απευθυνόμενος ουσιαστικά στην Άγκυρα. «Με μόνο μία βασική προϋπόθεση: τον σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου και των βασικών αρχών της διεθνούς συμπεριφοράς».
Ο υπουργός Εξωτερικών θέλησε να υπογραμμίσει ότι όλες οι χώρες που συμμετείχαν στο Φόρουμ έχουν υπογράψει τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας. Κι ενώ μίλησε για τις «άοκνες προσπάθειες» για την προώθηση της ειρήνης και της ευημερίας που καταβάλλουν οι χώρες των προσκεκλημένων του, απέφυγε να ξεστομίσει τη λέξη «Δημοκρατία».
Ο Βαρβιτσιώτης, πάλι, επισκέφθηκε χθες την Αυστριακή ομόλογό του Καρολίνε Έντσταντλερ στη Βιέννη για να δηλώσει μετά τη συνάντηση ότι «η Αυστρία έχει καταστεί για την Ελλάδα ένας πολύ σημαντικός εταίρος με την αποφασιστική στήριξη των ελληνικών θέσεων για την Τουρκία». Και να υπογραμμίσει ότι «με την Αυστρία μοιραζόμαστε κοινές αξίες για την Ευρώπη». Πρωτίστως, στο μεταναστευτικό. Κι αυτό δεν είναι προς τιμήν της χώρας μας.