Λοιπόν φαίνεται ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά.
Στην Αττική η κατάσταση είναι οριακή. Και ο κόσμος φοβάται ένα νέο λοκντάουν.
Αυτό σημαίνει ολοκληρωτική καταστροφή για τις μικρές επιχειρήσεις.
Σημαίνει επίσης τεράστια ανασφάλεια και προβλήματα για τους μισθωτούς και τους υπαλλήλους.
Οι μικρές επιχειρήσεις έμειναν αβοήθητες από το προηγούμενο λοκντάουν. Και, φυσικά, δεν έχουν κανέναν λόγο να πιστεύουν ότι θα βοηθηθούν τώρα.
Ειδικά όταν είναι σαφές ότι η κυβέρνηση βοηθάει τις ισχυρότερες, που θέλουν να καθαρίσουν τον ανταγωνισμό και να κάνουν εξαγορές.
Για τους εργαζόμενους δεν μιλάει κανένας.
Από το πρώτο λοκντάουν, τους αφαιρούν δικαιώματα. Με την αναστολή σύμβασης και την εκ περιτροπής εργασία.
Ήδη από χθες ξεκίνησε να ισχύει η νέα ρύθμιση Βρούτση, που υποτίθεται ότι επιδοτεί 100.000 θέσεις εργασίας.
Στην πραγματικότητα, επιτρέπει στους εργοδότες να απολύσουν εργαζόμενους και να τους αντικαταστήσουν με φθηνότερους.
Γιατί δεν περιλαμβάνει την πλέον αυτονόητη ρύθμιση για όλα τα προγράμματα επιδοτούμενης εργασίας. Την απαγόρευση των απολύσεων γι’ αυτούς που εργάζονται ήδη.
Γιατί αλλιώς δεν μειώνεται η ανεργία, τόσο πολύ θέλει να το καταλάβει κάποιος;
Έτσι το κράτος κάνει δύο πράγματα: Πρώτον, νομοθετεί με τρόπο που συμπιέζει τους μισθούς προς τα κάτω.
Και γιατί να μην το κάνει άλλωστε, η ανεργία θερίζει έξω.
Και δεύτερον, επιδοτεί ένα μέρος του μισθολογικού κόστους με χρήματα των φορολογούμενων. Χωρίς όμως να μειώνεται η ανεργία.
Κατά τα άλλα, οι τύποι είναι ορκισμένοι εχθροί του κρατικού παρεμβατισμού.
Ίσως έχει έρθει η ώρα να καταλάβει ο κόσμος ότι αυτή η κυβέρνηση νομοθετεί κατ' απαίτηση των μεγάλων εταιρειών και των εργοδοτών.
Απλώς βρήκαν τρόπο να τα λένε διαφορετικά. Όπως «επιδότηση 100.000 θέσεων εργασίας». Χειροκροτήστε τους.
Πανηγύριζαν χθες τα “Νέα” για την ευεργετική επίδραση που θα έχει στον μισθό η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών.
Και είχαν και μεγάλα νούμερα: ένας εργαζόμενος που παίρνει 610 ευρώ καθαρά τον μήνα, τώρα, λέει, θα παίρνει 618. Δηλαδή 8 ολόκληρα ευρώ αύξηση.
Η εταιρεία θα εξοικονομεί 14 ευρώ για τον εργαζόμενο.
Ας δούμε ένα απλό και χοντροκομμένο παράδειγμα, για μαθητές της Στ’ Δημοτικού.
Έχουμε μια εταιρεία με 500 εργαζόμενους. Εξοικονομεί 7.000 τον μήνα. Ο εργαζόμενος 8 ολόκληρα ευρώ.
Σε έναν χρόνο η εταιρεία έχει εξοικονομήσει 98.000. Ο εργαζόμενος 112 ευρώ.
Έχουμε 5.000 ίδιες εταιρείες. Εξοικονομούν 490 εκατομμύρια τον χρόνο.
Και τα ταμεία χάνουν από τις εταιρείες αυτές συνολικά 490 εκατομμύρια από εργοδοτικές εισφορές και 280 εκατομμύρια από τις εισφορές ασφαλισμένων, σύνολο 770 εκατομμύρια.
Αν κάθε εργαζόμενος έπαιρνε 9 αντί για 8 ευρώ αύξηση, η ετήσια απώλεια για τα ταμεία, μόνο από τις εταιρείες τού παραδείγματος, θα ήταν 93 εκατομμύρια ευρώ παραπάνω.
Κοντολογίς: Παίρνουν 660 εκατομμύρια από τα ασφαλιστικά ταμεία και δίνουν 490 εκατομμύρια ευρώ στους εργοδότες και 8 ευρώ σε κάθε εργαζόμενο.
Και του το διαφημίζουν κιόλας. Θα πάρεις αύξηση, ρε, σε αγαπάμε.
Μετά θα λένε ότι τα ταμεία έχουν πιάσει πάτο και πρέπει να κόψουμε συντάξεις και να πάμε σε ασφαλιστικό Πινοσέτ για να σωθεί ο τόπος.
Γιατί το παράδειγμα είναι όντως απλό και χοντροκομμένο. Τα πραγματικά δεδομένα είναι πολύ πιο σύνθετα, πολύ πιο επιβαρυντικά για τα ταμεία και πολύ πιο ευνοϊκά για τους εργοδότες.
