Τους τίτλους τέλους που είχαν πέσει στο “σίριαλ” των συζητήσεων Δημοκρατικής Συμπαράταξης-Ποταμιού για έναν ενιαίο φορέα της “Κεντροαριστεράς” ή του “μεσαίου χώρου”, δεν θα μπορούσαν να μην τους ακολουθήσουν κάποια στιγμή νέα επεισόδια μιας κινητικότητας που τείνει να έχει περισσότερο τη μορφή “σαπουνόπερας”. Ίδιοι πρωταγωνιστές, ίδια κόμματα (ακόμα και με άλλο όνομα), παλιά πρόσωπα, ίδιες στοχεύσεις, ίδια αδιέξοδα και τούμπαλιν.
Με το Ποτάμι να είναι στην προκειμένη περίπτωση το πιο αδύναμο κόμμα, το ναυάγιο στον διάλογο Φ. Γεννηματά - Στ. Θεοδωράκη είχε εξαρχής φανεί ότι εκείνο θα επηρέαζε περισσότερο. Το κεντροαριστερό και το κεντροδεξιό ρεύμα που - όπως είχε παραδεχτεί ο επικεφαλής του Ποταμιού- συγκατοικούσαν στο κόμμα, προσκρούοντας στον τοίχο του αδιεξόδου, απελευθερώνονται, το καθένα προς την κατεύθυνση που είχε επιλέξει.
Η διαγραφή του Ι. Φωτήλα από το Ποτάμι ήρθε ως αναγκαστική επιλογή από τον Στ. Θεοδωράκη, καθώς ο βουλευτής είχε προαναγγείλει την ανεξαρτητοποίησή του. “Η αυτόνομη πορεία του Ποταμιού έχει τελειώσει”, “όλα τα αξιόλογα στελέχη του Ποταμιού να στραφούμε προς τη Ν.Δ.” γιατί “ο Μητσοτάκης αυτή τη στιγμή είναι η ελπίδα”, η συνεργασία δεν μπορεί να γίνει “ως αυτοδύναμες εκλογικές δυνάμεις, αλλά αναγκαστικά μέσα από τα ψηφοδέλτια της Ν.Δ.”, δήλωνε ο βουλευτής. Οι αιχμές της Σεβαστοπούλεως εναντίον του περί συνεννόησής του για προσχώρηση στη Ν.Δ. είναι σαφείς. “Όλα είναι ανοιχτά” παραδεχόταν ο ίδιος μετά τη διαγραφή του, ενώ την επομένη δήλωνε ότι θα στηρίξει τον Κυρ. Μητσοτάκη και τη Ν.Δ. ανεξάρτητα από το αν θα ενταχθεί ή όχι.
Η αποσύνθεση του Ποταμιού, που μετά από τον Χ. Θεοχάρη έχανε έναν ακόμα βουλευτή του, αφήνοντας τον Στ. Θεοδωράκη με 8 βουλευτές, δεν θα μπορούσε παρά να ενισχύσει τον προβληματισμό των στελεχών για τις προοπτικές από εδώ και πέρα. Ο ευρωβουλευτής Μ. Κύρκος παραδέχτηκε ότι “το μήνυμα που στέλνουμε στην κοινωνία δεν φτάνει στους παραλήπτες”, ότι “κι άλλα άτομα έχουν απομακρυνθεί από το Ποτάμι τους τελευταίους μήνες”, ενώ δήλωσε ανοιχτός και σε συμμαχίες του Ποταμιού.
Ο Στ. Θεοδωράκης προσπάθησε να κλείσει την κουβέντα: “Κάποιοι επέμεναν να κάνουμε άλλες επιλογές. Να πάμε με τη Ν.Δ. ή να πάμε με το ΠΑΣΟΚ ή ακόμη και με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ε, δεν θα πάμε με κανένα. Ώρα τους καλή”. Παράλληλα, φάνηκε να απορρίπτει συμμετοχή του Ποταμιιού σε “ευρωπαϊκό μέτωπο” με τη Ν.Δ., αναφέροντας ότι “αν απορροφηθούμε σε κάποιο παλιό κόμμα, θα είναι κακό για τη χώρα”.
Σε αυτή τη στιγμή αδυναμίας, ο Ανδ. Λοβέρδος -προτείνοντας ξαφνικά εκ νέου συγκρότηση κοινής Κ.Ο. των δύο κομμάτων- επιχείρησε πλαγιοκόπηση στο λαβωμένο Ποτάμι, προκειμένου να φυτέψει στο εσωτερικό του τον σπόρο της αμφιβολίας για τη συνέχιση της αυτονόμης πορείας του, με αποδέκτες κυρίως τους βουλευτές του. Άλλωστε, ο Στ. Θεοδωράκης δεν θα μπορούσε να επιστρέψει στον διάλογο από ακόμα δυσχερέστερη θέση, εκτός εάν ήθελε να γίνει “συνιστώσα” του ΠΑΣΟΚ. Να καταλήξει δηλαδή εκείνο για το οποίο κατηγορούσε την Φ. Γεννηματά ότι αξίωνε από το Ποτάμι. “Όσοι έπαθαν αφωνία όταν η κυρία Γεννηματά ανακοίνωσε ότι αποχωρεί από τον διάλογο και δεν συναινεί σε μια καθαρή ανοιχτή διαδικασία εκλογής αρχηγού από την κοινωνία, ξαναβρήκαν τη μιλιά τους και μας ζητούν να γίνουμε συνιστώσα του ΠΑΣΟΚ. Δεν θα γίνουμε!” απάντησε αυστηρά το Ποτάμι στον Ανδ. Λοβέρδο ή και σε όποιον άλλον θα υποβοηθούσε τέτοια στόχευση.
Σε κάθε περίπτωση, η αναζωπύρωση των προσπαθειών για επαναπροσέγγιση με το βλέμμα στο περιβόητο όραμα ενός “νέου κεντροαριστερού φορέα” είχε αρχίσει νωρίτερα. Από τη συνάντηση του βουλευτή του Ποταμιού Σπ. Λυκούδη και άλλων “Μεταρρυθμιστών” με την τρίτη συνιστώσα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, τις “Κινήσεις Πολιτών”, είχε σταλεί το μήνυμα για συνέχιση των προσπαθειών συμπόρευσης. Ο ίδιος πάντως διευκρίνισε ότι “θα παλέψει για τη συγκρότηση του μεσαίου χώρου” και ότι δεν έχει “καμία απολύτως πρόθεση να μετακινηθεί σε άλλο κόμμα”. Οι “Κινήσεις” πραγματοποίησαν συνάντηση και με την πρώην υπουργό του ΠΑΣΟΚ Άννα Διαμαντοπούλου που διαχρονικά τάσσεται υπέρ νέου κεντρώου φορέα.
