“Κατά την ελληνική άποψη, υπάρχει η ανάγκη οι δημοκρατικές και προοδευτικές δυνάμεις να απαντήσουν με σθένος και πειστικότητα στους πολίτες, μπροστά στην αμφισβήτηση της Δημοκρατίας και του κράτους δικαίου, η οποία και εμφανίζεται από πολλές ακροδεξιές φωνές σε όλη την Ευρώπη” ανέφερε ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Νίκος Ξυδάκης από τη Ρώμη όπου βρίσκεται. Ο Νίκος Ξυδάκης υπογράμμισε ότι τον προσεχή Μάρτιο, όταν θα συμπληρώνονται 60 χρόνια από την υπογραφή της Συνθήκης της Ρώμης “θα πρέπει να έχουμε να πούμε και κάτι το ουσιαστικό, κάτι που να έχει πρακτική αξία για τις ζωές των ανθρώπων”.
Το γεγονός αυτό το χαρακτήρισε πρόκληση για τις προοδευτικές κυβερνήσεις της Ευρώπης “από τη στιγμή που θα έχουμε, σχετικά σύντομα, και πολλές κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις σε μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες, μέσα σε ένα κλίμα ραγδαίας ανόδου της άκρας Δεξιάς, της ξενοφοβίας και της ρητορικής του μίσους”.
Ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών εξέφρασε την άποψη να μην “είμαστε αμυντικοί και παθητικοί απέναντι στη ρητορική αυτή της άκρας Δεξιάς, αλλά να αποκτήσουμε και μια 'δημιουργική επιθετικότητα', να βγούμε μπροστά”.
Κληθείς να σχολιάσει τη δήλωση του Ιταλού υπουργού Εξωτερικών Πάολο Τζεντιλόνι, ο οποίος σημείωσε πως «αν η Ευρώπη μείνει καθηλωμένη στους δεκαδικούς αριθμούς στην οικονομία, ενώ στο μεταναστευτικό κάθε χώρα κάνει ό,τι θέλει, θα έχουμε αρνητικό αποτέλεσμα», ο Νίκος Ξυδάκης απάντησε: “Η πολιτική αυτή διαπίστωση είναι και δική μας, ελληνική, εδώ και πολύ καιρό”. Επισήμανε ότι “το ζητούμενο για τους λαούς της Ευρώπης είναι η ανάπτυξη και η καταπολέμηση της ανεργίας, ενώ θα πρέπει να δούμε ότι κάποιες υπερ-αυστηρές και υπερ-τιμωρητικές πολιτικές, με ηθικολογική χροιά, θα πρέπει να τελειώσουν”.
Αναφορικά με τις προσφυγικές ροές προχώρησε στη διαπίστωση πως τους τελευταίους δύο μήνες διαπιστώνεται το δόγμα της "ευέλικτης αλληλεγγύης", το οποίο προκρίνεται από τις χώρες Βίσεγκραντ. Αναφερόμενος στις δηλώσεις του Πάολο Τζεντιλόνι, είπε: “Η Ευρώπη θα πρέπει να αποφασίσει αν θα είναι ευέλικτη στους όρους κοινωνικής δικαιοσύνης και ανάπτυξης, ώστε να δώσει ελπίδα στους λαούς ή αν θα αποφασίσει να είναι υπερ-αυστηρή προς όφελος κάποιων (πάντως όχι των κοινωνιών) και να είναι 'α λα καρτ' και διαλυτική στα ζητήματα της μεγάλης πολιτικής”.
