Έναν χρόνο μετά τη νέα επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του περσινού Σεπτεμβρίου και τον σχηματισμό κυβέρνησης μαζί με τους ΑΝ.ΕΛΛ., η εικόνα στον χώρο της Κεντροαριστεράς έχει αποκρυσταλλωθεί: Κατακερματισμός και περαιτέρω αποδυνάμωση των δυνάμεων που την εκπροσωπούν.
Υπό αυτό το πρίσμα, μια υποθετική εκλογική αναμέτρηση τώρα, όπως αυτή που ζητάει το ΠΑΣΟΚ στο αποκορύφωμα του αντιπολιτευτικού του λόγου, θα ήταν ένα μεγάλο ρίσκο και για εκείνο, αλλά και για το Ποτάμι, που δεν κρύβει ότι αναγνωρίζει τη δημοσκοπική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει. “Άλλη κυβέρνηση και άλλος πρωθυπουργός” είναι η θέση που προέταξε η Φ. Γεννηματά το τελευταίο διάστημα, θέση που έχει ισχυροποιηθεί επ’ αφορμή του διαγωνισμού για τις τηλεοπτικές άδειες. Στελέχη όπως οι Ευ. Βενιζέλος και Ανδ. Λοβέρδος “πιάστηκαν” από την αντιπαράθεση ΣΥΡΙΖΑ - Ν.Δ. και ούτε λίγο ούτε πολύ προεξόφλησαν ότι έρχεται το πολιτικό τέλος αυτής της κυβέρνησης. Αντίθετα, παρά την εξίσου επιθετική ρητορική απέναντι στην κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό, ο Στ. Θεοδωράκης δεν προβλέπει εκλογές, ενώ αποστασιοποιείται και από την εκλογολογία που καλλιεργεί η Ν.Δ., έχοντας την εκτίμηση ότι “Πρώτα πρέπει να σταθούμε στα πόδια μας, να περάσουμε την αξιολόγηση, όπου πάλι έχουμε μείνει πολύ πίσω”, “πρέπει να πείσουμε τους Ευρωπαίους ότι είμαστε παρόντες στην ευρωπαϊκή οικογένεια και μετά να πάμε σε εκλογές”. Αλλά και με αφορμή την κόντρα για τις τηλεοπτικές άδειες, ο επικεφαλής του Ποταμιού δήλωσε ότι “Ο κόσμος όμως περιμένει την ώρα των εκλογών και τότε είμαι σίγουρος ότι θα εκφράσει καθολικά τη δυσαρέσκεια του για τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛΛ".
Από τις διαφορετικές τακτικές που δοκίμασε η Χαρ. Τρικούπη -αναφορικά και με τη στάση της απέναντι στην κυβέρνηση- μέχρι και τις εσωκομματικές υπόνοιες περί “ετοιμότητας” ορισμένων για κυβερνητική στήριξη εφόσον χρειαζόταν, όταν προέκυψε η αντιπαράθεση Καμμένου - Μουζάλα, η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ εδραίωσε τη στρατηγική της στο αίτημα για “κυβέρνηση εθνικής συνεννόησης”. Δηλαδή για συμμετοχή της σε κυβέρνηση τουλάχιστον με τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Ν.Δ. Παράλληλα, το Ποτάμι πέρασε από την εκλογική ήττα και τη μοναξιά της αυτονομίας του στο εξόφθαλμο πολιτικό φλερτ με τον Κυρ. Μητσοτάκη και τελικά πίσω στη μοναχική πορεία του.
Ενδιάμεσος σταθμός για τα δύο κόμματα, ο θερινός διάλογος μεταξύ τους, που κατέληξε σε πλήρη ρήξη τις πρώτες μέρες του Σεπτεμβρίου. Σημείο επαφής μεταξύ τους ήταν ο πόλεμος εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ. Το σημείο που τους χώρισε ήταν η στρατηγική για τις μετεκλογικές συνεργασίες. Το Ποτάμι δήλωσε ότι δεν θα συμμετείχε σε κανένα σχήμα στο οποίο θα ήταν και ο ΣΥΡΙΖΑ. Εν συνεχεία, ο Στ. Θεοδωράκης διευκρίνιζε ότι δεν θα συμμετείχε σε σχήμα με τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝ.ΕΛΛ. Αντίθετα, όπως τον κατηγορεί το ΠΑΣΟΚ, δείχνει να θεωρεί πιο φυσική μια συνεργασία με τη Ν.Δ.
Για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, το αίτημα για άμεση αποχώρηση της παρούσας κυβέρνησης και συγκρότηση οικουμενικής λειτούργησε ενοποιητικά για τις ισορροπίες στη Δημοκρατική Συμπαράταξη, καθώς κεντρικά στελέχη της, όπως είναι οι Ευ. Βενιζέλος, Ανδ. Λοβέρδος, Οδ. Κωνσταντινόπουλος, αλλά και άλλοι, δεν θα ανέχονταν οποιαδήποτε έστω και υποψία πολιτικού φλερτ με τον ΣΥΡΙΖΑ. Οι παλινωδίες έως την καταψήφιση τελικά της απλής αναλογικής είναι ενδεικτικό παράδειγμα. Το εγχείρημα της διεύρυνσης έχει αποτύχει παταγωδώς, αλλά οι ισορροπίες στο ΠΑΣΟΚ παρέμειναν ανέπαφες.
Το επιχείρημα για τον μονόδρομο της οικουμενικής, που αξιοποιήθηκε μεταξύ άλλων λόγων ώστε να μην προχωρήσει η συμπόρευση ΠΑΣΟΚ - Ποταμιού και επέδρασε συγκολλητικά για τους συμμετέχοντες στη Δημοκρατική Συμπαράταξη, έχει αντίθετα επιφέρει πρόβλημα στο Ποτάμι.
Οι ένθερμοι υπέρμαχοι της συνεργασίας -είτε άμεσης είτε μετεκλογικής- με τη Ν.Δ., όπως ο Ι. Φωτήλας, έσπευσαν να ανασύρουν αυτή τη θέση τους. Από την άλλη μεριά, οι υπέρμαχοι της προσπάθειας για νέο φορέα της Κεντροαριστεράς, όπως ο Σπ. Λυκούδης, επιμένουν για συνέχιση του διαλόγου με το ΠΑΣΟΚ, κάτι που όμως έχει εγκαταλειφθεί οριστικά από τις δύο ηγεσίες. Έτσι, ο Σπ. Λυκούδης διοργάνωσε εκδήλωση της “τάσης” με την οποία συγκαταλέχθηκε στις εκλογικές λίστες του Ποταμιού και υπενθύμισε ότι είναι “συγκάτοικος”, ασκώντας δριμεία κριτική και στα δύο κόμματα για την αποτυχία συνεννόησης. Στο ίδιο “προειδοποιητικό” ύφος δήλωσε την Παρασκευή ότι “Στα ζητήματα πολιτικής στρατηγικής μέσα στο Ποτάμι έχω αρχίσει να αισθάνομαι ότι έχω διαφορετικές πολιτικές πλεύσης” και ότι “Έχουν αρχίσει και δημιουργούνται σαφείς, πολιτικού χαρακτήρα αποστάσεις σε βασικές πολιτικές επιλογές”.
