Το ομώνυμο βιβλίο του Νίκου Τσιφόρου αναφέρεται, με τρόπο αμίμητο, στις εκστρατείες Ευρωπαίων στην κεντρική και νότια Αμερική. Οι «πολιτισμένοι» Ευρωπαίοι επέδραμαν στις αμερικανικές χώρες και με «ηθική», «ανωτερότητα» και «ευρωπαϊκό πολιτισμό» δεν άφησαν τίποτα όρθιο! Αφού καταλήστεψαν τις χώρες, εξολόθρευσαν ολόκληρους λαούς και εξαφάνισαν θαυμαστούς πολιτισμούς.
Στα ισπανικά ο κατακτητής λέγεται «κονκισταδόρ» και τα ρεμάλια αυτά ανακήρυξαν εαυτούς κονκισταδόρες της νεοανακαλυφθείσας Αμερικής. Στις εκστρατείες εκείνες της απανθρωπιάς, μπροστάρης ήταν πάντοτε ένας ιερέας, διότι σκοπός τους ήταν να... εκχριστιανίσουν τους «απολίτιστιστους» πολυθεϊστές! Ο τρόπος που τους μυούσαν στον χριστιανισμό ήταν γκρεμίζοντας ό,τι είχαν δημιουργήσει, ληστεύοντας, βιάζοντας γυναίκες και ανήλικα κορίτσια, υφαρπάζοντας τη γη τους, εξαθλιώνοντας, αλλά και βασανίζοντας και σφάζοντάς τους. Έτσι τους... έπειθαν να ασπαστούν τη θρησκεία της αγάπης και να σώσουν τις ψυχές τους!
Η Ελλάδα, βέβαια, δεν βρίσκεται στην Αμερική, αλλά στην «πολιτισμένη» Ευρώπη, αν και γνώρισε νωρίτερα τον «πολιτισμό» της από τα στίφη των Σταυροφόρων, που, εκστρατεύοντας για τη Μέση Ανατολή, πέρασαν από το Βυζάντιο, όπου καταλήστεψαν και κατέσφαξαν χιλιάδες κόσμο. Είχαν κι αυτά τα ρεμάλια «ιερό» σκοπό: Να «σώσουν» τους «Αγίους Τόπους» από τους Άραβες, που δεν ήταν χριστιανοί και βεβήλωναν τα ιερά και όσια του Χριστιανισμού. Με τις ευχές του κλήρου της Δύσης, επέδραμαν στην Ανατολή και, με τη βοήθεια του Χριστού, τους... άλλαξαν την Παναγία! Όλα, ωστόσο, στο όνομα της θρησκείας της αγάπης...
Αλλά αυτή η λαίλαπα (τρεις φορές) συνέβη πριν από αιώνες. Στην εποχή μας δεν ήρθαν οι κονκισταδόρες με τρικάταρτα καράβια, ούτε έφιπποι κρατώντας λάβαρα. Ήρθαν με μηχανοκίνητα και οβίδες. Ο λαός μας ξαναβιάστηκε, ξαναπείνασε, ξαναβασανίστηκε, ξαναφονεύθηκε... Η χώρα ξαναληστεύτηκε και ξανακαταστράφηκε...
Όμως, κι αυτή η λαίλαπα πέρασε και η Ελλάδα ελευθερώθηκε από τους ξένους κατακτητές, αλλά όχι από τους ντόπιους! Μέχρι το 1953, δηλαδή εννέα χρόνια μετά την απελευθέρωση από τους ναζί, συνεχίζονταν οι καταδιώξεις, οι εξορίες, οι φυλακίσεις, οι βιασμοί, οι βασανισμοί και οι φόνοι πολιτών από ημεδαπά ρεμάλια, εθνικά φρονούντα!
Πέρασε, ωστόσο, κι αυτή η λαίλαπα. Αρχίσαμε να ξανασηκωνόμαστε στα πόδια μας. Πριν καλοστεριωθούμε, νέοι κονκισταδόρες, με στολές, με πολύχρωμα τενεκεδάκια και κορδελίτσες στο στήθος κι αστεράκια στους ώμους, μας κατέλαβαν εξ απήνης! Και πάλι μπροστάρης η εκκλησιαστική ηγεσία... Ξανά καταδιώξεις, εξορίες, φυλακίσεις, βασανισμοί, φόνοι...
Πέρασε, όμως, κι αυτή η λαίλαπα. Αναπνεύσαμε «ελεύθερα»; Αμ, δε... Νέοι ημεδαποί "κονκισταδόρες", με πολιτικά, με κοιλιές που δεν χόρταιναν, με τραπεζικούς λογαριασμούς που δεν «χωρούσαν» στην Ελλάδα, μας εξουσίαζαν επί δεκαετίες. Τους έβλεπες και τους άκουγες παντού: στη Βουλή, στις εφημερίδες, στην τηλεόραση... Οι ίδιες κακόηχες φωνές επί 40 χρόνια... Οι νέοι κονκισταδόρες! Η χώρα ξαναρήμαξε, ο λαός εξαθλιώθηκε...
Αυτή τη φορά, ωστόσο, ο λαός σήκωσε κεφάλι, έριξε τους "κονκισταδόρες" από τους «θρόνους» τους και αγωνίζεται, μέσα από ανελέητους βομβαρδισμούς των ρεμαλιών, να βρει τα δίκια του. Το τραγικό είναι ότι ξαναπαρουσιάζονται ως σωτήρες! Τα ρεμάλια «ήρωες»...
