Μιλούσα με δυο φίλους χθες το βράδυ για τη σωφροσύνη της ευρωπαϊκής Δεξιάς στην προσφυγική κρίση. Στη Δανία, την Ελβετία, τη Γερμανία, οι αρχές κατάσχουν διά νόμου οτιδήποτε βρουν πάνω στους κακομοίρηδες, αν αξίζει αλλού πάνω από 1.200 ευρώ, αλλού πάνω από 400. Βρε, πώς δεν το σκεφτήκαμε πρώτοι εμείς οι έξυπνοι Έλληνες; Σε βγάλαμε, κύριε, από τα παγωμένα νερά του Αιγαίου, σε ζεστάναμε, σε ταΐσαμε, σε ποτίσαμε, σώσαμε τη γυναίκα και τα παιδιά σου, και θα τη βγάλεις έτσι, τζάμπα; Μπήκες στο καράβι για τον Πειραιά, πήγες μέχρι τα σύνορα και ακόμη δεν σου τα πήραμε; Πού ακούστηκε γιαγιάδες να ταΐζουν γάλα τα προσφυγόπουλα, τζάμπα! Πού ακούστηκε σοβαρές γυναίκες να μαζεύουν τα βρεγμένα ρούχα και παπούτσια από τις παραλίες, να τα πλένουν, να τα στεγνώνουν και να τα δίνουν στην επόμενη φουρνιά κατατρεγμένων που βγαίνουν τρέμοντας στις ακτές!
Βάλε, ρε κράτος ελληνικό, την αστυνομία, το λιμενικό, τους τελωνειακούς, τους συνοριοφύλακες να τους γδύνουν όλους αυτούς... Όλο και κάτι έχουν κρυμμένο, όλο και κάτι θα ξέφυγε από τους Τούρκους: καμιά λίρα στο ζωνάρι, καμιά βέρα, κάνα δόντι χρυσό, κάνα δαχτυλίδι της γιαγιάς με πετράδι. Κι ύστερα τα μαζεύουμε όλα αυτά, ρεφάρουμε τα έξοδα, βγάζουμε και κατιτίς, να ξεχρεώνουμε σιγά - σιγά για όλα τα προηγούμενα χρόνια που περνούσαμε ζωή και κότα!
Όμορφες κουβέντες, παστρικές. Αχαΐρευτοι, ξεροκέφαλοι Έλληνες, τι θα πει αυτή η λέξη "filotimo"; Ποια αλληλεγγύη, ποια ανθρωπιά και κουραφέξαλα; It's the economy, stupid! Σας το είπε ο άνθρωπος, αλλά δεν θέλετε να το καταλάβετε, σας το ξαναείπαν οι υπουργοί στο Άμστερνταμ, εσείς πάλι τα ίδια. Βγάλε, βρε, κάτι από εδώ, άρπαξε κάτι από εκεί, να νοικοκυρευτείς, να γίνεις σωστός άνθρωπος κι εσύ. Όχι να αναγκάζεις τους άλλους, τους σωστούς ανθρώπους, να σε πετάξουν από τη Σένγκεν.
Αλλά, αντέτεινε ο φίλος, δεν θα σταματήσει έτσι το ποτάμι της προσφυγιάς. Είναι βλακεία να πιστεύουν ότι βγάζοντας κεραμίδια θα σταματήσουν το νερό που μπαίνει από τη σκεπή. Και η βροχή πέφτει... ράιτ θρου, στην Αθήνα, τη Βουδαπέστη, στο Άμστερνταμ, το Βερολίνο.
Ε, ας βουλώσουν την τρύπα με το Νόμπελ, είπε ο άλλος. Εμείς πάντως θα τσακωνόμαστε πώς θα το μοιραστούμε...
Στρατής Αγγελής