Τη σημασία ρου να μην υποτιμήσει ο ΣΥΡΙΖΑ τις τρέχουσες κινητοποιήσεις, να επιταχύνει το κυβερνητικό έργο για την αλλαγή της καθημερινότητας και να κρατήσει ανοιχτή τη δυνατότητα ριζικών μετασχηματισμών επισημαίνει ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Χρήστος Μαντάς, ο οποίος προβλέπει μια δύσκολη διαπραγμάτευση για το κλείσιμο της πρώτης αξιολόγησης. Παράλληλα υπογραμμίζει ότι ο στόχος του ΣΥΡΙΖΑ στο συνέδριο της άνοιξης θα πρέπει να είναι διπλός: να ανασυντάξει και να διευρύνει τις γραμμές του με δυνάμεις που έχουν την προοπτική να στρατευτούν σε αυτή τη δύσκολη μάχη και να προχωρήσει σε μια ριζική ανανέωση του προγραμματικού και οραματικού του λόγου.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΦΟΙΒΟ ΚΛΑΥΔΙΑΝΟ
* Πώς σχολιάζετε τις κινητοποιήσεις αγροτών και ελεύθερων επαγγελματιών;
Σε κάθε κινητοποίηση, και μάλιστα όταν αυτή παίρνει μαζικά χαρακτηριστικά, οφείλουμε να έχουμε ανοικτά τα αυτιά μας και τα μάτια μας. Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι υπάρχουν πραγματικά προβλήματα και σ' αυτούς τους κλάδους, που αναδεικνύονται με ιδιαίτερη ένταση αυτή τη στιγμή.
Νομίζω ότι, αν δεν υπάρξουν αναπροσαρμογές όχι μόνο στο ασφαλιστικό ζήτημα, αλλά συνολικά στην πολιτική μας, με ιδιαίτερη έμφαση στους νέους επιστήμονες, αγρότες κλπ., αν δεν αποκτήσουμε σταθερές κοινωνικές συμμαχίες και σε αυτούς τους χώρους, πάντα με ταξικό πρόσημο, τα προβλήματα θα τα έχουμε συνεχώς μπροστά μας. Ήδη γίνεται μία προσπάθεια με το νέο ΕΣΠΑ, το πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης κ.λπ., αλλά χρειάζεται αυτά τα βήματα να ενισχυθούν και κυρίως να έχουν αποτέλεσμα στη θετική αλλαγή της καθημερινής ζωής των ανθρώπων.
Σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει να υποτιμήσουμε αυτές τις κινητοποιήσεις, που χρωματίζονται με έντονα αντικυβερνητικά χαρακτηριστικά και, σε συνδυασμό με τη συνολική εικόνα της κρίσιμης διαπραγμάτευσης, ενδέχεται να δημιουργήσουν μια δύσκολη συνθήκη για το εγχείρημά μας.
* Παρατηρούμε μια εκ νέου συσπείρωση των νεοφιλελεύθερων δυνάμεων και μερίδας των ΜΜΕ.
Η εκλογή του κ. Μητσοτάκη στην ηγεσία της Ν.Δ. με τα γνωστά στηρίγματα και τη γνωστή νεοφιλελεύθερη διαδρομή φαίνεται να έδωσε μία δυνατότητα στη συσπείρωση δυνάμεων που έχουν ως κεντρικό άξονα τις νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις. Είναι εντυπωσιακή η «ρευστότητα» κάποιων πολιτικών χώρων που σπεύδουν να στοιχηθούν σ' ένα μέτωπο που θυμίζει πολύ το μέτωπο του ναι. Χρειάζεται να υπενθυμίσει κανείς ότι οι υποστηρικτές του ναι ήταν αυτοί που ήθελαν την άμεση εφαρμογή σκληρών νεοφιλελεύθερων μέτρων και ότι αυτές οι δυνάμεις πίεζαν την κυβέρνηση "να υπογράψει εδώ και τώρα όποια συμφωνία να 'ναι'", αρκεί, όπως έλεγαν, να παραμείνουμε στην Ευρώπη;
Απέναντι σ' ένα τέτοιο μέτωπο χρειάζεται μια σύνθετη προσπάθεια. Διότι ταυτόχρονα συνεπικουρούν στην πίεση, η οποία δεν μπορεί να διαχωριστεί εύκολα, οι δυνάμεις της πέραν του ΣΥΡΙΖΑ Αριστεράς, που με το σύνθημα να πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ από αριστερά δεν κατανοούν ούτε την ιστορική δυνατότητα που έχει ανοίξει με την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ούτε και τις πολύ συγκεκριμένες επιδιώξεις του νεοφιλελεύθερου μπλοκ αυτή τη στιγμή.
Για να αντιμετωπίσει αυτή την κατάσταση ο ΣΥΡΙΖΑ ένας δρόμος υπάρχει. Να ξαναβρεί τους δεσμούς του με την κοινωνία και τις κοινωνικές ανάγκες. Να επιταχύνει το κυβερνητικό έργο στην κατεύθυνση υποστήριξης αυτών των δυνάμεων. Να μην δίνει ούτε μια στιγμή το άλλοθι στις αντίπαλες δυνάμεις ότι είναι μια από τα ίδια σε όλα τα επίπεδα. Η σύγκρουση είναι σκληρή, ταξική και πρέπει να την κατανοήσουμε ως σύγκρουση με χαρακτηριστικά που αφορούν όχι μόνο τη χώρα μας, αλλά και όλη την Ευρώπη.
* Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να παρέμβει στις διεργασίες που συμβαίνουν στον χώρο του Κέντρου;
Ποιο ακριβώς είναι το Κέντρο σήμερα, αναζητείται. Ωστόσο, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι, κυρίως έξω από πολιτικούς σχηματισμούς, που βλέπουν στον ΣΥΡΙΖΑ μια δύναμη που έχει αποφασίσει να συγκρουστεί τουλάχιστον με ορισμένες πλευρές της κακοδαιμονίας της χώρας μας. Εννοώ τα θέματα διαπλοκής και διαφθοράς, Δημόσιας Διοίκησης, καθώς και ζητήματα του κοινωνικού κράτους στα οποία οι δυνάμεις αυτές μπορούν να συμπαραταχθούν. Οφείλουμε να αναπτύξουμε πρωτοβουλίες σε αυτή την κατεύθυνση κυρίως σε κοινωνικό επίπεδο.
Σε αυτή την εξέλιξη έχει ιδιαίτερη αξία το πώς θα αντιδράσουν και πώς θα τοποθετηθούν οι δυνάμεις που αυτοπροσδιορίζονται στον χώρο της σοσιαλδημοκρατίας, με όλα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και βαρίδια της ελληνικής πραγματικότητας. Περιμένουμε με ενδιαφέρον τις εξελίξεις για να δούμε με ποιον θα πάνε και ποιον θα αφήσουν.
* Ποια είναι η εκτίμησή σας για την έκβαση της τρέχουσας διαπραγμάτευσης;
Υπάρχει ένα κρίσιμο στοιχείο για την εξέλιξη της δικής μας προσπάθειας, που είναι ο χρόνος. Η εκτίμησή μου είναι ότι δεν θα έχουμε εύκολη κατάληξη. Θα χρειαστούν πολλές προσπάθειες και στο εσωτερικό και διεθνώς ώστε να ολοκληρωθεί η πρώτη αξιολόγηση χωρίς ανεπανόρθωτα τραύματα.
Μην ξεχνάμε επίσης ότι έχουμε την καθημερινή πληγή του προσφυγικού - μεταναστευτικού, που μας συγκλονίζει, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί πεδίο σφοδρής αντιπαράθεσης -πολιτικής και ιδεολογικής- σε ευρωπαϊκό επίπεδο με απροσδιόριστη έκβαση. Το κύριο, όμως, από την άποψη της μοναδικής αυτής ιστορικής συγκυρίας που ζούμε είναι να παραμείνει ανοιχτή η δυνατότητα ριζικών μετασχηματισμών σε όλα τα επίπεδα, ενάντια στο νεοφιλελεύθερο υπόδειγμα.
* Γιατί καθυστερούν νομοσχέδια με θετικές παρεμβάσεις;
Η ανάγκη να επιταχυνθεί το κυβερνητικό έργο θέτοντας πολύ συγκεκριμένες προτεραιότητες για τα κοινωνικά στρώματα που υποφέρουν και για την επανεκκίνηση σε μια άλλη βάση της οικονομίας και της κοινωνίας αποτελεί αδήριτη ανάγκη. Οι καθυστερήσεις προκύπτουν και από την επιμονή των εταίρων και δανειστών να ελέγχουν οτιδήποτε, οφείλονται όμως ταυτόχρονα και σε καθυστερήσεις που προκύπτουν από προβλήματα αποτελεσματικού συντονισμού του κυβερνητικού έργου, και αυτό δεν αφορά μόνο το νομοθετικό έργο, αλλά εκατοντάδες μικρά - καθημερινά προβλήματα. Σε αυτή την κατεύθυνση αξιοποιούνται αποσπασματικά και λίγο τόσο η Κοινοβουλευτική Ομάδα όσο και το κόμμα.
Παρόλα αυτά, σε αυτό το σύνθετο τοπίο παραμένω αισιόδοξος γιατί το εγχείρημά μας φαίνεται να βάζει ένα μικρό λιθαράκι σε μια κίνηση που συμβαίνει σε ολόκληρη την Ευρώπη. Αναφέρομαι στην Πορτογαλία και στην Ισπανία, αλλά και την έστω με μικρά βήματα διαφορετική συμπεριφορά της ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας, τουλάχιστον στα ζητήματα που αφορούν τη συνέχιση της σκληρής πολιτικής της λιτότητας.
Να κρατήσουμε ανοικτή τη δυνατότητα ριζικών μετασχηματισμών
* Ποιος θα πρέπει να είναι ο χαρακτήρας του συνεδρίου του κόμματος;
Πρώτα απ' όλα θα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι το κόμμα μας, οι οργανώσεις, τα μέλη του βρίσκονται σε κατάσταση αμηχανίας. Αυτή η πραγματικότητα προέρχεται και από την πρόσφατη διάσπαση, αλλά και από τη σφοδρή επίθεση που δεχόμαστε το τελευταίο διάστημα, ιδιαίτερα τις τελευταίες εβδομάδες, καθώς και από την πραγματικότητα της εφαρμογής μιας συμφωνίας που έχει πολλά επώδυνα χαρακτηριστικά.
Χρειάζεται μια πολύ σύνθετη και στοχευμένη προσπάθεια ώστε να πετύχουμε έναν διπλό στόχο. Το πρώτο είναι να ανασυντάξουμε και να διευρύνουμε τις γραμμές μας με δυνάμεις από την κοινωνία που έχουν την προοπτική να στρατευτούν σε αυτή τη δύσκολη μάχη. Δεύτερον, χρειάζεται μια ριζική ανανέωση του προγραμματικού και οραματικού μας λόγου.
Το κρίσιμο στοίχημα για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι όχι μόνο να ξαναβρεί τις κοινωνικές του αναφορές, αλλά αυτή τη φορά οφείλει αυτό να αποτυπωθεί σε μονιμότερους κοινωνικούς δεσμούς και σε κοινωνικό, θεσμικό επίπεδο. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κοινωνικά, θεσμικά είναι σε έναν βαθμό μετέωρος, αφού απουσιάζει σημαντικά και από την Τοπική Αυτοδιοίκηση και από τα συνδικάτα και από άλλες κοινωνικές θεσμίσεις, όσο κι αν αυτές είναι προβληματικές.
Είναι κρίσιμο όλος αυτός ο κόσμος να μπορέσει να συμμετάσχει σε όλα τα επίπεδα. Τόσο στη διαμόρφωση του προγράμματος όσο και στις διαδικασίες του εκλέγειν και εκλέγεσθαι στην πορεία προς το συνέδριο. Όλα τα παραπάνω οφείλουμε να τα διασφαλίσουμε μέσα από τις συλλογικές μας αποφάσεις.
