Του Ανδρέα Μπούσιου
Το 1992 ο Μπιλ Κλίντον με κεντρικό σύνθημα "It's the economy, stupid" κατάφερε να κερδίσει τα ηνία του Λευκού Οίκου παραλαμβάνοντας μια κατακερματισμένη οικονομία και μέσα σε λίγα χρόνια κατάφερε να κάνει ένα μικρό θαύμα. Εξάλειψε τα μεγάλα ελλείμματα, μείωσε δραματικά την ανεργία και κατάφερε να κάνει την οικονομία ξανά εύρωστη.
Πώς; Κάνοντας ακριβώς το αντίθετο από αυτό που οι Βρυξέλλες και το Βερολίνο εφάρμοσαν στην περίπτωση της Ελλάδας. Έκοψε μη παραγωγικές δαπάνες του προϋπολογισμού και έριξε χρήμα στην αγορά μέσα από τις δημόσιες επενδύσεις σε μια σειρά από τομείς όπως οι υποδομές, η Υγεία, και η Παιδεία.
Η αγορά επανακινήθηκε από το κράτος και στη συνέχεια μπήκε και ο ιδιωτικός τομέας στο παιχνίδι. Αυτή την πολιτική εφάρμοσε και ο Μπ. Ομπάμα στην επόμενη ιστορική πρόκληση της κρίσης στις ΗΠΑ όταν οι τράπεζες έκλειναν λόγω του σκανδάλου της Lehman Brothers.
Και ύστερα ήρθε ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε για να παραφράσει τον Μπιλ Κλίντον, στην τιμωρητική και συνάμα απαξιωτική εκδοχή του, χρησιμοποιώντας στο Νταβός τον γερμανικό νεολογισμό "Είναι η εφαρμογή, ανόητε".
Ναι! "Είναι η εφαρμογή, ανόητε", αφού, όπως έχει παραδεχθεί το ΔΝΤ, δεν έπρεπε να ξεκινήσει ελληνικό πρόγραμμα χωρίς μείωση του χρέους.
Ναι! "Είναι η εφαρμογή, ανόητε", διότι μπήκαν όχι μόνο λάθος συνταγή, αλλά και λάθος συντελεστές που έβγαζαν άλλα αντ' άλλων αποτελέσματα.
"Είναι η εφαρμογή, ανόητε" γιατί σε όλα αυτά που σχεδίαζαν αλλά και σχεδιάζουν ακόμη κάποιοι κύκλοι, λιγότεροι ομολογουμένως πια, δεν υπάρχει η έννοια της αλληλεγγύης και της συμμετοχής των δημοκρατικών θεσμών (Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο) στο σκέλος των αποφάσεων.
Ένα χρόνο πριν η Ελλάδα έριχνε τον σπόρο της διαφορετικής προσέγγισης στην Ευρώπη και ακολούθησαν η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Γαλλία και η Ιταλία.
Ο Ρέντζι, έχοντας γνώμονα αυτή ακριβώς την έλλειψη δημοκρατίας στις αποφάσεις, έστειλε χθες άλλη μια τροχιοδεικτική βολή στους γνωστούς... κύκλους λέγοντας ότι πρέπει να σταματήσει ο επαρχιωτισμός του αλάθητου του Βρυξελλών και όχι μόνο.
Γιατί τελικά όταν μιλάμε για ουσιαστική και οριστική λύση της κρίσης στην Ευρώπη, μιλάμε για όραμα και δημοκρατία.
"Είναι η δημοκρατία, ανόητοι"!
