Καθώς η προεκλογική περίοδος για την προεδρία της Ν.Δ. έχει ξεκινήσει, οι τέσσερις υποψήφιοι αρχηγοί ξεδιπλώνουν ήδη τη στρατηγική τους και έχουν αρχίσει να εκτοξεύουν βολές και... υπονοούμενα μεταξύ τους. Από αύριο η εσωστρέφεια στη Ν.Δ. αναμένεται να εγκατασταθεί για τα καλά, ενώ ερώτημα παραμένει όχι μόνο ποιος θα βρεθεί στο τιμόνι του κόμματος, αλλά και πώς θα διαφυλαχθεί η ενότητα της Ν.Δ. μετά την 29η Νοεμβρίου.
Ευ. Μεϊμαράκης
Ο νυν πρόεδρος της Ν.Δ. δεν σκοπεύει να γυρίσει την Ελλάδα περιοδεύοντας ούτε να κατοικοεδρεύσει σε τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά στούντιο. Αντιθέτως, αξιοποιώντας το πλεονέκτημα και το προβάδισμα που του δίνει η θέση του, θα επιχειρήσει "θεσμικού" χαρακτήρα παρεμβάσεις, με αιχμή την κοινοβουλευτική παρουσία του.
Ήδη, την περασμένη Τετάρτη, κατά την συζήτηση επί των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης πραγματοποίησε μία "αρχηγική" εμφάνιση, έχοντας ως εμφανή στόχο να ενισχύσει το ηγετικό προφίλ του και να δείξει ότι οι μείζονες πολιτικές μάχες δίνονται στη Βουλή -κάτι που αποτελεί το "μειονέκτημα" του Απ. Τζιτζικώστα, αφού δεν μπορεί να εκλεγεί βουλευτής έως το 2019. Και, αν κρίνει κανείς από το χειροκρότημα που έλαβε στο τέλος της ομιλίας του, η Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος μάλλον έχει κάνει τις επιλογές της.
Ο Ευ. Μεϊμαράκης στοχεύει να εξαντλήσει τις ευκαιρίες για κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις, προκειμένου να πάρει πόντους έναντι των ανθυποψηφίων του, ενώ εξ αντικειμένου ευνοείται -όπως λένε και συνεργάτες του- από τις απευθείας αντιπαραθέσεις του με τον πρωθυπουργό, Αλ. Τσίπρα. Ωστόσο, στα μειονεκτήματά του καταγράφεται η ήττα που ήδη έχει στο ενεργητικό του από τον Αλ. Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς είναι προφανές πως δεν μπορεί να επικαλεστεί το επιχείρημα ότι "είναι αυτός που μπορεί να νικήσει τον Τσίπρα", καθώς οι μνήμες της 20ής Σεπτεμβρίου είναι ακόμη... νωπές.
Πάντως, ο ίδιος επιχειρεί να εμφανίσει εαυτόν ως τον "σίγουρο" νικητή, εξ ου και πραγματοποιεί ανοίγματα προς τους έτερους υποψηφίους προτείνοντάς τους, μάλιστα, να έχουν γραφεία στη Συγγρού, ενώ στα πλεονεκτήματά του καταγράφεται, προφανώς, η άριστη γνώση για την κομματική ανθρωπογεωγραφία.
Κυρ. Μητσοτάκης
"Διαφημίζοντας" το φιλελεύθερο πολιτικό προφίλ του αλλά και την προσήλωσή του στις μεταρρυθμίσεις -έστω κι αν βαφτίζει "μεταρρυθμίσεις" τις απολύσεις που έκανε κατά τη θητεία του ως υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης...- ο Κυρ. Μητσοτάκης επιχειρεί να εμφανιστεί ως εκείνος ο υποψήφιος αρχηγός που, αν κερδίσει την εκλογή, θα μπορέσει να "ανοίξει" τη Ν.Δ. και σε άλλα εκλογικά ακροατήρια. Ποντάρει στη συμμετοχή των νέων στη διαδικασία, εξ ου και παραμένει πολύ ενεργός στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (social media) και διακηρύσσει ότι η Ν.Δ. "έχει απομακρυνθεί από κοινωνικές κατηγορίες που την ψήφιζαν", αλλά και από τη νεολαία.
Πάντως, επί της ουσίας ακόμη ψάχνει ένα ιδιαίτερο "χαρακτηριστικό" που να μην το έχει άλλος υποψήφιος, αφού σε όλα τα έως τώρα προβαλλόμενα ως "ατού" του δεν έχει το... μονοπώλιο: για παράδειγμα στο θέμα της νεότητας και της "φρεσκάδας" προφανώς υστερεί του Απ. Τζιτζικώστα, καθώς έχει ήδη συμπληρώσει μία δεκαετία στη Βουλή και έχει και υπουργικό παρελθόν. Επίσης, σε ό,τι αφορά τις (νεο)φιλελεύθερες ιδέες του, με την ίδια ακριβώς ατζέντα προσέρχεται στην εσωκομματική κούρσα και ο Αδ. Γεωργιάδης.
Συν τοις άλλοις, πλήγμα στην υποψηφιότητά του είναι προφανώς η επιλογή της αδελφής του, Ντ. Μπακογιάννη, να μην στηρίξει τον ίδιο, αλλά τον Ευ. Μεϊμαράκη, όπως και το ότι οι κλασικοί "φιλελεύθεροι" της Ν.Δ. (Κ. Χατζηδάκης, Ν. Δένδιας κ.ά.) δεν στηρίζουν τον ίδιο, αλλά τον Ευ. Μεϊμαράκη. Συν τοις άλλοις, η ιστορία της Ν.Δ. έχει δείξει -με ένα μικρό διάλειμμα...- ότι το επώνυμο "Μητσοτάκης" δημιουργεί αποσυσπειρώσεις στη "γαλάζια" βάση και η φράση "μην αφήσουμε το κόμμα στους Μητσοτάκηδες" είναι εγγεγραμμένη στο "γαλάζιο" συλλογικό υποσυνείδητο, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται.
Αδ. Γεωργιάδης
Νεοφιλελεύθερες θέσεις, αμέτρητες ώρες πτήσης στον τηλεοπτικό αέρα και πρόσβαση στους σκληροπυρηνικούς δεξιούς ψηφοφόρους είναι τα βασικά "χαρτιά" στα οποία ποντάρει ο Αδ. Γεωργιάδης. Παρά το γεγονός ότι το "σώμα" της Ν.Δ. δεν έχει ακόμη "χωνέψει" τα στελέχη που προέρχονται από τον ακροδεξιό ΛΑΟΣ (Αδ. Γεωργιάδης, Μ. Βορίδης, Θαν. Πλεύρης κ.ά.) και αρκετοί στη Συγγρού θεωρούν ότι ο πρώην υπουργός δεν έχει το απαραίτητο ειδικό πολιτικό βάρος για να διεκδικήσει τον προεδρικό θώκο ενός ιστορικού κόμματος όπως η Ν.Δ., ο ίδιος διαμηνύει πως θα επιμείνει στην υποψηφιότητά του μέχρι τέλους -είτε αυτό το τέλος καταγραφεί στις 22 είτε στις 29 Νοεμβρίου.
Ο Αδ. Γεωργιάδης έχει βρει ως "μοναδικό χαρακτηριστικό" του το ότι είναι ο μόνος υποψήφιος που δεν προέρχεται από "τζάκια" και επαναλαμβάνει διαρκώς πως "είναι ένας βιβλιοπώλης" χαρακτηρίζοντας εαυτόν "μικρομεσαίο επιχειρηματία". Με τον τρόπο αυτό διεκδικεί τη συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία, αλλά και την ψήφο των ψηφοφόρων της "λαϊκής Δεξιάς", αλλά και πρώην ψηφοφόρων του ΛΑΟΣ.
Παράλληλα, λόγω του πολιτικού παρελθόντος του, προφανώς ποντάρει και σε ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής, αν και ο ίδιος κρατά αποστάσεις από όσα είχε υποστηρίξει στο παρελθόν -όπως για τους νεκρούς του Πολυτεχνείου. Σε κάθε περίπτωση, το γεγονός ότι ο Μ. Βορίδης δεν στηρίζει τον πολιτικό φίλο και συνοδοιπόρο του πλήττει την υποψηφιότητα του "μικρομεσαίου επιχειρηματία", υπό την έννοια ότι δεν έχει καν διασφαλισμένη τη στήριξη της... "ακροδεξιάς συνιστώσας" του κόμματος. Ο ίδιος, πάντως, ελπίζει στην έκπληξη αλλά και στην αναγνωρισιμότητα που έχει λόγω τηλεοπτικής και ραδιοφωνικής υπερέκθεσης.
Απ. Τζιτζικώστας
Ο περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας είναι ο λιγότερο αναγνωρίσιμος από τους υποψήφιους αρχηγούς της Ν.Δ. Ωστόσο, φαίνεται πως δεν προσπαθεί να καλύψει το χαμένο έδαφος, καθώς έως τώρα, πέραν συγκεκριμένων εμφανίσεων και "στημένων" δηλώσεων, δεν έχει δώσει καμία συνέντευξη. Άσπονδοι εσωκομματικοί του φίλοι υποστηρίζουν ότι διεξάγει "σιωπηλή εκστρατεία" προκειμένου να μην αναγκαστεί να ανοίξει τα χαρτιά του για τις θέσεις του επί μεγάλων θεμάτων.
Μάλιστα, οι ίδιοι "φίλοι" του υπενθυμίζουν ότι ως περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας είχε ταχθεί κατά της εξόρυξης χρυσού στις Σκουριές και εναντίον της ιδιωτικοποίησης του ΟΛΘ και της ΕΥΑΘ -δηλαδή τον κατηγορούν πως έχει θέσεις που προσιδιάζουν περισσότερο στον... ΣΥΡΙΖΑ και λιγότερο στη Ν.Δ. Ο ίδιος, πάντως, εμφανίζεται να ποντάρει στην απολιτική εικόνα του "νέου" και του "άφθαρτου" και αποφεύγει επιμελώς να αναφέρει τις απόψεις του. Σε κάθε δήλωσή του επικαλείται τη "νέα γενιά", κάνει λόγο για τη "γενιά μας" και επιχειρεί να μετατρέψει την κούρσα εκλογής αρχηγού σε... μάχη γενεών.
Στα υπέρ του καταγράφεται το γεγονός ότι μία σειρά "σαμαρικών" στελεχών, αλλά και βουλευτών (Ν. Μηταράκης, Άννα Ασημακοπούλου, Ανδρ. Κατσανιώτης, Κ. Σκρέκας) έχουν ήδη ταχθεί στο πλευρό του, ενώ στην περιφέρεια -και όχι μόνο στη Βόρεια Ελλάδα- η υποψηφιότητά του εμφανίζει δυναμική στη "γαλάζια" βάση.
Ο ίδιος, πάντως, έχει ένα σοβαρό μειονέκτημα: το γεγονός ότι δεν μπορεί να εκλεγεί βουλευτής έως το 2019 και, ως εκ τούτου, αν εκλεγεί, η Ν.Δ. θα δοκιμαστεί από διαρχία, με ό,τι αυτό μπορεί να σημάνει για την εσωστρέφεια, αλλά και την ενότητα του κόμματος. Ως εκ τούτου, καθοριστικές θα είναι οι απαντήσεις που θα κληθεί να δώσει για το ασυμβίβαστο, αλλά και για τις θέσεις του, στο τουλάχιστον ένα ντιμπέιτ που αναμένεται να διεξαχθεί μεταξύ των υποψηφίων αρχηγών της Ν.Δ.
