Της Θ. Χόλη - Παπαδοπούλου*
Η θύελλα αντιδράσεων για τον «Μπαλτά» στην Παιδεία που είχε χρησιμοποιηθεί προεκλογικά από τα κόμματα της αντιπολίτευσης Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι ως μία από τις επερχόμενες «κατάρες» του ΣΥΡΙΖΑ στην Παιδεία, αφήνει αναπάντητα ουσιαστικά ερωτήματα αναφορικά με τους πραγματικούς μπαλτάδες που επεβλήθησαν στα ΑΕΙ από την έναρξη της κρίσης, το 2009, μέχρι σήμερα.
Αναρωτήθηκαν μήπως οι ένθερμοι κατά τα άλλα υποστηρικτές της ιδιωτικής εκπαίδευσης τι ακριβώς συνέβη στα Δημόσια ΑΕΙ τα τελευταία πέντε χρόνια ή μήπως δεν τους απασχόλησε διότι δεν επρόκειτο για «ατυχή συγκυρία» αλλά για οργανωμένο σχέδιο;
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με οικονομικά στοιχεία του ΑΠΘ που συμπεριλαμβάνονται στο υπόμνημα που επεδόθη στην υπηρεσιακή πρωθυπουργό από τον πρύτανη του Ιδρύματος κ. Π. Μήτκα στις 4.9.2015, το Αριστοτέλειο και τα άλλα ΑΕΙ της χώρας υποχρηματοδοτούνται, υποστελεχώνονται, αδυνατούν να συντηρήσουν υποδομές και να ανανεώσουν τον εξοπλισμό τους. Ενδεικτικά, για το ΑΠΘ η χρηματοδότηση μειώθηκε από το 2009 μέχρι και το 2014 κατά 56,5% (από τα 40.230.000 ευρώ στα 17.500.000), για το δε 2015 ο τακτικός προϋπολογισμός μειώθηκε περαιτέρω στα 15.000.000 ευρώ.
Ταυτόχρονα, η υποχρηματοδότηση οδηγεί σε αδυναμία συντήρησης υποδομών, επισκευής και ανανέωσης εξοπλισμού, ενώ η συνεχιζόμενη μείωση του προσωπικού συνεχίζεται με σοβαρότατες συνέπειες στην ποιότητα της εκπαίδευσης.
Κι ενώ τα δημόσια ΑΕΙ εκπέμπουν SOS, τα περισσότερα ΜΜΕ τροφοδοτούν την κοινωνία με ανακρίβειες, αποσιωπώντας ή παραποιώντας την αλήθεια για την καθημερινότητα της δημόσιας εκπαίδευσης, ενώ ταυτόχρονα διογκώνουν τη θλίψη και τον οδυρμό των αντιπολιτευόμενων για τη «διαρροή εγκεφάλων» και το 23% στην ιδιωτική εκπαίδευση!
Η προκύπτουσα σύγχυση, δηλαδή η «κατά λάθος» εξύμνηση της δημόσιας εκπαίδευσης μέσω των λαμπρών εκείνων εκπαιδευόμενων νέων μας που ξενιτεύονται αφού δεν υπάρχει εργασιακή δυνατότητα, και η ταυτόχρονη εσκεμμένη ποικιλότροπη υποβάθμιση των δημοσίων ΑΕΙ αποκαλύπτουν την προχειρότητα με την οποία αντιμετωπίζεται το θέμα της Παιδείας.
Πώς είναι δυνατόν όμως ένα νεο-φιλελεύθερο μυαλό να συναινεί στην ενδυνάμωση, την τόνωση και την εξυγίανση του δημόσιου χαρακτήρα της εκπαίδευσης αφού ο στόχος και η πολιτική του νεο-φιλελευθερισμού αφορούν την εγκαθίδρυση της ιδιωτικής εκπαίδευσης σε βάρος της δημόσιας; Πώς μπορεί λοιπόν να χαραχτεί μια εθνική στρατηγική από πολιτικά κόμματα που δεν ενστερνίζονται τον δημόσιο χαρακτήρα της Παιδείας;
Όλα αυτά τα αυτονόητα θα πρέπει να απασχολήσουν και εκείνους που πολεμούν τη δημόσια εκπαίδευση, «οδυρόμενοι» όμως για τη «διαρροή εγκεφάλων», αλλά και τον υπουργό Παιδείας, ο οποίος θα βάλει τη σφραγίδα του στις επικείμενες αλλαγές των ΑΕΙ.
Μια δημόσια διαβούλευση με τους εμπλεκόμενους θα πρέπει να δρομολογηθεί προκειμένου να μεταρρυθμίσουμε, χωρίς να απορυθμίσουμε, την ανωτάτη εκπαίδευση προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος και μιας κοινωνίας αξιών που οραματιζόμαστε.
* Η Θ. Χόλη - Παπαδοπούλου είναι καθηγήτρια του ΑΠΘ, βιοχημικός
