«Πρέπει να συζητήσουμε το ζήτημα της αναδιάρθρωσης του χρέους σε όλα τα κέντρα επιρροής, σε σχέση με την προώθηση της ανάπτυξης και όχι των στρατηγικών της λιτότητας». Με τη φράση αυτή ο Έλληνας πρωθυπουργός έθεσε, με τον πλέον επίσημο τρόπο, την ανάγκη αναδιάρθρωσης του χρέους της χώρας μας από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.
Η ομιλία εστιάστηκε κατά βάση στην τριπλή κρίση που αντιμετωπίζουν η χώρα μας και ο περίγυρός της: προσφυγικό - ασφάλεια - οικονομία. Για την τελευταία ειδικότερα ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρθηκε εν πρώτοις στην αφετηρία της κρίσης λέγοντας: "Όπως πολλές άλλες χώρες, η Ελλάδα επλήγη σκληρά από την οικονομική κρίση του 2008 εξαιτίας των διαρθρωτικών αδυναμιών της οικονομίας της, καθώς και του υψηλού χρέους και των ελλειμμάτων της".
"Ωστόσο", και εδώ ήταν που άρχισε να αποδομεί τα Μνημόνια, «η νεοφιλελεύθερη συνταγή που εμείς και άλλες ευρωπαϊκές χώρες κληθήκαμε να εφαρμόσουμε επέφερε καταστροφικό κοινωνικό κόστος και συνέβαλε στην επιδείνωση της οικονομικής και δημοσιονομικής κρίσης, αντί να τη θεραπεύσει. Απωλέσαμε το 25% του ΑΕΠ, μας, το χρέος μας ανήλθε στο 180% του ΑΕΠ ενώ η ανεργία έφθασε το 27% και η μετανάστευση πτυχιούχων προς ευρωπαϊκές χώρες εντάθηκε.
"Αυτό που αντιμετωπίσαμε", πρόσθεσε, "ήταν η σταθερή προσήλωση κάποιων στην ιδέα ότι η Ελλάδα πρέπει να βγει από την Ευρωζώνη ή ότι οι θεσμικές και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που χρειαζόμαστε πρέπει να συνδυάζονται με μέτρα λιτότητας και περικοπές στις κοινωνικές παροχές και τους μισθούς» έλεγε ο Αλ. Τσίπρας, με τον φωτογραφικό φακό να συλλαμβάνει τα μέλη της γερμανικής αντιπροσωπείας να γράφουν πυρετωδώς κάθε του λέξη...
Ερχόμενος στο σήμερα, επεσήμανε: «Μετά από πολλούς μήνες διαπραγματεύσεων, η Ελλάδα συμφώνησε επί ενός νέου προγράμματος σταθεροποίησης, που περιλαμβάνει μεταρρυθμίσεις στη Δημόσια Διοίκηση, στο ασφαλιστικό και στο φορολογικό σύστημα και μας δίνει την ευκαιρία να σταθεροποιήσουμε την οικονομία μας θέτοντας τη βάση για επανασχεδιασμό του χρέους μας. Δυστυχώς, επιβάλλει παράλληλα και μέτρα που επιβαρύνουν περαιτέρω τόσο την κοινωνία όσο και την οικονομία. Αυτά τα μέτρα έπρεπε να είχαν αποφευχθεί».
Οι στόχοι της κυβέρνησης
«Χρειαζόταν και ακόμη χρειάζεται να παλέψουμε βήμα - βήμα για μία ατζέντα ανάπτυξης και όχι λιτότητας, ώστε να προστατέψουμε τα πιο ευάλωτα μέλη της κοινωνίας μας και να διανείμουμε τα φορολογικά βάρη με δίκαιο τρόπο, να συνδέσουμε την ανάπτυξη της οικονομίας και την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης με την ανάγκη της αναδιάρθρωσης του χρέους μας» είναι οι στόχοι της κυβέρνησής του.
Στον δεύτερο πυλώνα της κρίσης, το προσφυγικό, ο πρωθυπουργός πρότεινε τη σύσταση, στο πλαίσιο του ΟΗΕ, του απαραίτητου μηχανισμού επανεγκατάστασης από τις γειτονικές προς τη Συρία χώρες. Βρήκε όμως την ευκαιρία να καταθέσει και το «πιστεύω» του λέγοντας: «Δεν πιστεύουμε ότι το μέλλον της Ευρώπης ή του κόσμου μπορεί να οικοδομηθεί με όλο και ψηλότερα τείχη ή με παιδιά να πεθαίνουν στο κατώφλι μας. Ούτε μπορούμε να ξεχάσουμε ότι πολλοί από τους προγόνους μας ήταν πρόσφυγες και μετανάστες. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε στον ρατσισμό και την ξενοφοβία να καταστρέψουν τις κοινές αρχές μας».
Για τον τρίτο πυλώνα, εκεί όπου η Ελλάδα έχει βρεθεί στο κέντρο ενός τριγώνου αποσταθεροποίησης (Ουκρανία - Λιβύη - Συρία), ο πρωθυπουργός κράτησε αποστάσεις τόσο από εκείνους που είναι υπέρ των μονομερών ενεργειών όσο όμως και από αυτούς που αφήνουν τις συγκρούσεις να διευθετηθούν... μόνες τους. Για τη Συρία ειδικότερα, η ελληνική κυβέρνηση προωθεί πολιτική λύση, που θα προετοιμάσει το έδαφος για δημοκρατική μετάβαση υπό συριακή ηγεσία, με τον πρωθυπουργό να διατυπώνει παράλληλα τη βαθιά ανησυχία του για την άνοδο του τζιχαντισμού, που «πρέπει να αντιμετωπιστεί αποφασιστικά και ολοκληρωμένα».
Τέλος, τάχθηκε υπέρ της ίδρυσης παλαιστινιακού κράτους στη βάση των συνόρων πριν από το 1967 (με πρωτεύουσα την ανατολική Ιερουσαλήμ), που θα συνυπάρχει ειρηνικά με το Ισραήλ, επίσης υπέρ των προσπαθειών του ΟΗΕ για τη Λιβύη, ενώ, όσον αφορά την Ουκρανία, η Ελλάδα υποστηρίζει την εδαφική της ακεραιότητα, ανεξαρτησία και κυριαρχία εντός των διεθνώς αναγνωρισμένων συνόρων της.
ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
