Στη χώρα του New Deal ο Αλέξης Τσίπρας μίλησε για το πώς μόνο με ισχυρό κράτος πρόνοιας αντιμετωπίζεται η φτώχεια και η ανεργία, για το πώς ανάπτυξη μπορεί να προέλθει μόνο με αναδιαρθρωμένο χρέος, για το πώς το φορολογικό σύστημα, εκτός από σταθερό, πρέπει να είναι και δίκαιο. Ταυτόχρονα ο Έλληνας πρωθυπουργός μίλησε για την τριπλή κρίση, στο επίκεντρο της οποίας βρίσκεται η χώρα μας, οικονομική ασφάλειας, προσφυγική, και γι' αυτό επείγει -υπονόησε- η στήριξη της Ελλάδας.
Ξεκινώντας από το θέμα της συνόδου κορυφής των Ηνωμένων Εθνών για την «αναπτυξιακή ατζέντα για μετά το 2015», ο Αλ. Τσίπρας αξιολόγησε ως «πολύ σημαντικό» για το γεγονός ότι «αντιμετωπίζει τις αλληλένδετες προκλήσεις της εξάλειψης της φτώχειας και της επίτευξης της αειφόρου ανάπτυξης, καθιερώνοντας ένα ενιαίο σύνολο νέων στόχων που απαιτούν ισορροπία ανάμεσα στην οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική διάσταση της ανάπτυξης".
«Όμως», συνέχισε, «τα ερωτήματα παραμένουν. Πώς μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι τα επόμενα 15 χρόνια δεν θα επαναλάβουμε τα ίδια λάθη με τα προηγούμενα 15 ή τα 15 πριν από αυτά; Γιατί συμβαίνει τα τελευταία 30 και πλέον χρόνια να μιλάμε όλο και περισσότερο για τη βιώσιμη ανάπτυξη και την εξάλειψη της φτώχεια, και ακόμη οι προκλήσεις σε επίπεδο ασφάλειας, οικονομίας, κοινωνίας και περιβάλλοντος που αντιμετωπίζουμε σε παγκόσμιο και σε περιφερειακό επίπεδο, να παραμένουν ίδιες, ή να επιδεινώνονται ακόμα περισσότερο;».
«Η εμπειρία μας στην Ελλάδα θα μπορούσε να είναι διδακτική» ανέφερε απευθυνόμενος στο ακροατήριό του, καθώς την ίδια στιγμή «η Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο τριών επικαλυπτόμενων κρίσεων. Μιας οικονομικής κρίσης στην Ευρωζώνη ως αποτέλεσμα νεοφιλελεύθερων πολιτικών επιλογών που οδήγησαν σε μείωση 25% του ΑΕΠ μας. Μιας κρίσης ασφάλειας, λόγω της αυξανόμενης αστάθειας σε περιοχές γύρω από την Ελλάδα, στη Βόρεια Αφρική, τη Μέση Ανατολή και τη Μαύρη Θάλασσα. Και μιας προσφυγικής κρίσης, που εκδηλώνεται με τη μαζική μετανάστευση εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, οι οποίοι αναζητούν μια καλύτερη ζωή στην Ευρώπη».
Όμως, «για να αντιμετωπιστούν αυτές οι προκλήσεις, πρέπει να ορίσουμε και να κατακτήσουμε στόχους όπως αυτοί που συζητάμε σήμερα» υποστήριξε ο πρωθυπουργός και πρόσθεσε:
«Αλλά η εμπειρία μας στην Ελλάδα δείχνει ότι αυτό δεν είναι αρκετό. Καμία από τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε στην Ελλάδα, στην Ευρώπη ή ακόμα και σε παγκόσμιο επίπεδο δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί απλώς βάζοντας στόχους και αφήνοντας το πλαίσιο μέσα στο οποίο λειτουργούμε ανέπαφο και χωρίς συζήτηση. Δεν μπορούμε να μιλάμε ουσιαστικά για βοήθεια στις αναπτυσσόμενες χώρες ή για δανεισμό στις ανεπτυγμένες, εκτός αν αντιμετωπίσουμε το ζήτημα του χρέους σαν μια διεθνή πρόκληση, στο επίκεντρο του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού μας συστήματος» είπε ο Αλ. Τσίπρας σε μια αναφορά ιδιαίτερης βαρύτητας.
«Σε όλα τα φόρα, συμπεριλαμβανομένου και αυτού εδώ», συνέχισε, «θα πρέπει να μιλήσουμε για το πώς η αναδιάρθρωση ή αναδιαμόρφωσή του μπορεί να συνδεθεί με την ανάπτυξη και η ιστορική εμπειρία δείχνει ότι η αναδιάρθρωση του χρέους είναι αναγκαία για την ανάπτυξη, ακόμη και για τις ανεπτυγμένες χώρες, όπως συνέβη για τη Γερμανία το 1953».
Από εκεί και πέρα, «δεν μπορούμε να μιλάμε για εξάλειψη της φτώχειας και της ανεργίας, εκτός αν μπορούμε να συζητήσουμε για το πώς θα χτίσουμε ή θα βελτιώσουμε κράτη πρόνοιας αντί να τα καταστρέφουμε. Πρέπει να απομακρυνθούμε από τη νεοφιλελεύθερη αντίληψη ότι οι αγορές είναι ο μοναδικός κατανεμητής πόρων στην οικονομία. Και δεν μπορούμε να μιλήσουμε για ένα σταθερό φορολογικό σύστημα στη βάση ενός παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος που ενθαρρύνει τους φορολογικούς παραδείσους και την δημιουργία off shore εταιρειών. Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, δεν μπορούμε να μιλάμε για ένα σταθερό φορολογικό σύστημα, παρά μόνον εάν οι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις διατηρούν το δικαίωμα να αποφασίζουν για αυτό».
Κλείνοντας, «μια βιώσιμη οικονομική ατζέντα μπορεί να θεμελιωθεί μόνο σε ένα οικονομικό, χρηματοπιστωτικό και πολιτικό περιβάλλον που ευνοεί την ανάπτυξη. Και η Ελλάδα, ως πυλώνας σταθερότητας στην περιοχή της, θα προωθήσει με συνέπεια και θα υποστηρίξει όλες τις προσπάθειες για ένα τέτοιο παγκόσμιο και ευρωπαϊκό οικονομικό και χρηματοπιστωτικό σύστημα. Ένα σύστημα που θα επιτρέψει στην ατζέντα μας να ακμάσει μέσα στα επόμενα 15 χρόνια, αντί να ασφυκτιά, όπως έκανε τα τελευταία 30 χρόνια».
«Αυτό δεν θα είναι εύκολο, αλλά» όπως είπε και ένας μεγάλος οικονομολόγος, 'η δυσκολία δεν έγκειται τόσο στο να αναπτύξεις καινούργιες ιδέες, όσο στο να ξεφύγεις από τις παλιές'» κατέληξε ο πρωθυπουργός.
Ήταν μια ομιλία που έτυχε θερμής αποδοχής, στο κλείσιμό της, πράγμα που επιβεβαιώνει, εξηγούσε αργότερα η Όλγα Γεροβασίλη, ότι «η προσπάθεια που καταβάλλει ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα αναγνωρίζεται τουλάχιστον ως ιδιαίτερα σημαντική. Και επιπλέον όλη η διαπραγματευτική μας προσπάθεια από τον Γενάρη μέχρι σήμερα και οι δυσκολίες που αντιμετώπισε η χώρα, με πολλαπλά διλήμματα και δύσκολες αποφάσεις, μέσα σε δύσκολες συνθήκες, οι οποίες συχνά ήταν στυγνού εκβιασμού. Επομένως η ελπίδα που δημιουργήθηκε στον ελληνικό λαό είναι κάτι που αποτυπώνεται πέρα από τη χώρα».
ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
