ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Εντός του Οκτωβρίου, σύμφωνα με καλά πληροφορημένη πηγή, θα περάσει το κατώφλι του Μεγάρου Μαξίμου ο πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας Φρανσουά Ολάντ, θέλοντας έτσι να υπογραμμίσει ο ίδιος τις άριστες σχέσεις του με τον Αλέξη Τσίπρα.
Αλέξης Τσίπρας και Ματέο Ρέντζι συναντώνται τα τρέχοντα 24ωρα στη Νέα Υόρκη, στη 70ή Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, αλλά και στην ετήσια συνάντηση του Ιδρύματος Κλίντον.
Συναντήσεις με διεθνή απήχηση, που θα ήταν δύσκολο να φανταστεί κανείς, επί παραδείγματι ένα χρόνο πριν. Είναι όμως προϊόν της μεγάλης νίκης του Αλέξη Τσίπρα, που έχει, ως φαίνεται, αντίκτυπο και πέραν των συνόρων της χώρας μας.
Οι φίλοι
Σε αυτή την πολύμηνη -άνιση- διαπραγμάτευση με τους εταίρους μας, η διαπίστωση ότι, στο ευρωπαϊκό πλαίσιο, το δίκαιο υποτάσσεται στην ισχύ, οδήγησε σε δεύτερες σκέψεις για τις συμμαχίες που θα μπορούσαν να υπάρξουν εντός της Ε.Ε. Ο Αυστριακός καγκελάριος Βέρνερ Φάιμαν ήταν ο πρώτος φίλος, ένας σταθερός, ανυπόκριτος φίλος της Ελλάδας, ενώ στην πορεία ενδιαφέρον για τις ελληνικές θέσεις έδειχναν, όσο περνούσε ο καιρός, ο Φρ. Ολάντ αλλά και ο Μ. Ρέντζι.
Αυτά σε επίπεδο ευρωπαϊκών ηγεσιών. Γιατί... παρακάτω πολλοί είναι αυτοί που συσπειρώνονται γύρω από τον Αλέξη Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι εν πρώτοις η ευρωπαϊκή Αριστερά, που βλέπει στο πρόσωπο του Έλληνα πρωθυπουργού την ελπίδα για διέξοδο - και οι παρουσίες εδώ, στην Αθήνα, των Πιέρ Λοράν και Γκρέγκορ Γκίζι αυτό ακριβώς έρχονται να υπογραμμίσουν.
Κοντά, όμως, στην αυτονόητη παρουσία των κομμάτων της ευρωπαϊκής Αριστεράς, υπάρχουν και άλλοι που στηρίζουν την ελληνική υπόθεση. Νέα κόμματα, που είναι σε διάλογο με την Αριστερά -με κορυφαίο παράδειγμα τους Podemos-, καθώς και οι Οικολόγοι - Πράσινοι - ποιος μπορεί να ξεχάσει τη Σκα Κέλερ στην εξέδρα της κεντρικής προεκλογικής συγκέντρωσης του ΣΥΡΙΖΑ, μαζί με τον Πάμπλο Ιγκλέσιας και τον Αλέξη Τσίπρα; (Στην Ελλάδα, ούτως ή άλλως, οι Οικολόγοι - Πράσινοι συμμετέχουν στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρνηση). Τελευταίος, αλλά όχι λιγότερο σημαντικός -το αντίθετο- σύμμαχος της ελληνικής εκδοχής της ριζοσπαστικής Αριστεράς, ο Τζέρεμι Κόρμπιν, ο οποίος με δήλωσή του στην εφημερίδα «Έθνος» εξέφραζε τη βεβαιότητά του πως «θα συνεργαστούμε (σ.σ.: με τον Αλ. Τσίπρα) μέσα στο πλαίσιο της Ευρώπης, για να αντισταθούμε στα μέτρα λιτότητας και να προωθήσουμε πολιτικές που θα φέρουν την ανάπτυξη».
Και, ως φαίνεται, μέσα σε μια φράση, ο Τζ. Κόρμπιν εξήγησε το «γιατί» ηγέτες του Κέντρου και της Κεντροαριστεράς προσεγγίζουν θετικά το ελληνικό «πείραμα». Έχουν γίνει, με άλλα λόγια, κατανοητές οι συνέπειες της επικυριαρχίας του πολυεθνικού, ευρωπαϊκού και ευρύτερου, κεφαλαίου στους πολίτες της Ευρώπης, αλλά και πώς η σοσιαλδημοκρατία, εν πολλοίς συνυπεύθυνη για τη «ζημιά», βλέπει εαυτήν να συνθλίβεται κάτω από τον αυθεντικό πολιτικό εκφραστή του νεοφιλελευθερισμού.
Η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία, που παρατηρούσε τη σταθερή πορεία της προς την αυτοκαταστροφή, με φανερή κρίση στρατηγικής, μάλλον ψάχνει οδό διαφυγής - και παρατηρεί τώρα με ενδιαφέρον τα γεγονότα στην Ελλάδα, όπου η επιβολή του Μνημονίου πυροδότησε τρομακτικές εξελίξεις. (Οι διαπιστώσεις δεν είναι ενιαίες ωστόσο στην πολιτική ομάδα των Σοσιαλιστών).
«Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μεταλλάσσεται»
Αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ αναζητά συμμάχους, «μετάλλαξη πάντως δεν πρόκειται να πάθει», σχολίαζε συνεργάτης του Αλ. Τσίπρα, φράση που αποτυπώνει και την πολιτική οριοθέτηση. Το ζητούμενο για την Αριστερά δεν είναι η απορρόφησή της από το Κέντρο, αλλά η προσέγγιση των δύο χώρων στη βάση φιλολαϊκών, αναπτυξιακών πολιτικών. Για τον ΣΥΡΙΖΑ ο στόχος είναι ένας: η αλλαγή πολιτικής στην Ευρώπη σε όφελος των πολλών, ενώ, για να γυρίσει το... τιμόνι, για να γκρεμιστεί το είδωλο του νεοφιλελευθερισμού, προφανώς και δεν αρκούν οι δυνάμεις της Αριστεράς από μόνες τους.
Τελευταία μάλιστα, έχουν διαπιστωθεί και νέα πεδία συνεννόησης: Όπως η συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου -του μόνου ευρωπαϊκού θεσμού που αναδεικνύεται άμεσα από τη βούληση των ψηφοφόρων- στην αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος, όπως έχει ζητήσει ο Αλ. Τσίπρας από τις 19 Αυγούστου.
Θετική ήταν η αντίδραση του, σοσιαλιστή, προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς αλλά και όλων, εν τέλει, των πολιτικών ομάδων, αντιθέτως απολύτως αρνητικός ήταν ο πρόεδρος του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ. «Προτιμά τη συζήτηση πίσω από τις κλειστές πόρτες του Eurogroup, αντί της διαφάνειας και της δημοκρατικής λογοδοσίας που διεκδικεί το Ευρωκοινοβούλιο, θέλει να αποφύγει τον κριτικό έλεγχο του Ευρωκοινοβουλίου για τις αρνητικές κοινωνικές επιπτώσεις των πολιτικών μονομερούς λιτότητας», απάντησε ο αντιπρόεδρος του Ε.Κ. και ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Παπαδημούλης.
Ο ρόλος Πιτέλα
Στη διένεξη όμως παρενέβη ο επικεφαλής της Ομάδας των Σοσιαλιστών - Δημοκρατών Τζιάνι Πιτέλα: «Η νομική βάση ήδη υπάρχει (σ.σ.: ανάμειξης του Ε.Κ. στην ελληνική διαπραγμάτευση). Είναι ζήτημα εκδημοκρατισμού των διαδικασιών, είναι ένας τρόπος να ξεπεράσουμε την τρόικα και τελικά το πιο αντιπροσωπευτικό Σώμα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, να ασχοληθεί με το θέμα της ελληνικής κρίσης». (Θα πρέπει πάντως να αναμείνει κανείς ώς το τέλος τη στάση του συντηρητικού Ζαν Κλωντ Γιούνκερ).
Ο Ιταλός σοσιαλιστής είχε πρωτοστατήσει, σημειωτέον στη συμμαχία Αριστεράς - Πρασίνων - Σοσιαλιστών υπέρ του Αλ. Τσίπρα στην περίφημη συνεδρίαση του Ευρ. Κοινοβουλίου, με ομιλητή τον Έλληνα πρωθυπουργό. Τότε που, στην ίδια συνεδρίαση, ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος Μάνφρεντ Βέμπερ, επικεφαλής της ομάδας στην οποία συμμετέχει το κόμμα Σαμαρά - Μεϊμαράκη κ.ο.κ. έβαλλε κατά της χώρας μας.
Όμως, ο Ιταλός σοσιαλιστής, στη συνάντηση που είχε προ ημερών με τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, τον κάλεσε να συμμετάσχει ως παρατηρητής, στη Σύνοδο πρωθυπουργών και ηγετών του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Πρόσκληση που δεν απευθύνεται για πρώτη φορά σε ηγέτη αριστερού κόμματος: τον Ιανουάριο του 2012 ο τότε Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και γ.γ. του ΑΚΕΛ Δημήτρης Χριστόφιας είχε δεχθεί αντίστοιχη πρόσκληση, που είχε γίνει αποδεκτή γιατί «είναι μια ένδειξη της ευρύτερης αποδοχής της οποίας τυγχάνει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στον ευρύτερο ευρωπαϊκό χώρο», δήλωνε τότε ο εκπρόσωπός του Στέφανος Στεφάνου.
Την πρόταση προς τον Αλ. Τσίπρα την αντιμετωπίζουν «με ενδιαφέρον» συνεργάτες του και είναι, τελικώς, πιθανό να παραστεί, ως παρατηρητής, στη συνάντηση. «Θέλουμε τη συνεργασία», διαμηνύει η Αθήνα, αρκεί να ικανοποιείται η βασική πολιτική της στόχευση. Επικοινωνία που προκαλεί, εμφανέστατα, αμηχανία σε ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι...
