Το βράδυ της 16ης Ιουλίου, ο σύντροφος πρόεδρος εξέδωσε ανακοινωθέν για τους 32 συντρόφους βουλευτές (39 είναι βέβαια), που «δεν μοιράστηκαν την ευθύνη» της απόφασής του να υπογράψει το 3ο Μνημόνιο.
Δεν συγκαταλεγόμαστε βέβαια ανάμεσα στους 39 βουλευτές που αρνήθηκαν να εγκρίνουν το νέο Μνημόνιο, αλλά συμφωνώντας μαζί τους και θεωρώντας ότι η τοποθέτηση του προέδρου είναι άκρως προσβλητική και για εμάς, αισθανόμαστε την ανάγκη να απευθυνθούμε στον σύντροφο πρόεδρο με τα παρακάτω ερωτήματα:
Σύντροφε πρόεδρε, το ερώτημα που τέθηκε και τίθεται όχι μόνο στους βουλευτές αλλά σε όλους τους συντρόφους δεν είναι «αν ο εκβιασμός είναι αληθινός ή πλαστός». Το ερώτημα είναι αν υπήρχε και υπάρχει εναλλακτική λύση, κάτι που θεωρείς ότι το απαντάς μόνος σου: Αποφάσισες ΕΣΥ ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Για μας αυτό δεν είναι απάντηση. ΕΜΕΙΣ είμαστε αριστεροί που πιστεύουμε στη συλλογικότητα, τη δημοκρατία, τις κοινές αποφάσεις και τις κοινές ευθύνες. Το ΕΓΩ, που κατά κόρον χρησιμοποιείς, θεωρούμε ότι προκαλεί ανοιχτά τη συλλογικότητα, τις αρχές και την ηθική της Αριστεράς. ΕΜΕΙΣ δεν συμμετείχαμε σε καμιά συζήτηση, ποτέ, για το αν υπάρχει εναλλακτική πρόταση και αν είναι ρεαλιστική και εφαρμόσιμη. Το να πραγματοποιηθεί μια τέτοια συζήτηση ήταν δική σου ευθύνη πρωτίστως, και ως πρόεδρος του κόμματος, και ως πρωθυπουργός. Αυτή όχι μόνο δεν την προκάλεσες, αλλά, αν γνωρίζουμε καλά, την αρνήθηκες ή την απέφυγες συστηματικά. Οι χθεσινές δηλώσεις του αστού νομπελίστα οικονομολόγου Πολ Κρούγκμαν στο CNN είναι αποκαλυπτικές και περιγράφουν και το δικό μας σοκ: «Δεν μπορούσε καν να μου περάσει από το μυαλό ότι ετοιμάζονταν να προβάλουν αντίσταση χωρίς να έχουν ετοιμάσει ένα εναλλακτικό σχέδιο. Απίστευτο. Πίστευαν απλώς ότι μπορούσαν να διεκδικήσουν ευνοϊκότερους όρους. Οπότε σίγουρα αυτό είναι ένα σοκ».
Σύντροφε πρόεδρε, το ερώτημα είναι αν ένα αριστερό πολιτικό υποκείμενο δικαιούται, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, να συναινεί στην κατάλυση της Δημοκρατίας, του Συντάγματος, του Κοινοβουλίου. Η συναίνεση στο τρίτο Μνημόνιο εμπεριέχει όλα τα παραπάνω ως όρους, που ήδη εφαρμόζονται με την ψήφιση του Α' πακέτου. Έτσι η Αριστερά καλείται να υιοθετήσει το δόγμα «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», βεβαίως για τη «σωτηρία της πατρίδας», τις συνθήκες δηλαδή που επικαλούνται όλοι όσοι το εφάρμοσαν στο παρελθόν.
Το ερώτημα είναι επίσης, ακόμη και αν δεχτούμε (ΕΜΕΙΣ, ΟΛΟΙ) ότι δεν υπάρχει άλλη λύση, εάν η κατάσταση που δημιουργείται με την υπογραφή ΣΟΥ στο Μνημόνιο είναι διαχειρίσιμη από μια ΑΡΙΣΤΕΡΗ κυβέρνηση. Παρά όλες τις ενδείξεις και τις εκτιμήσεις περί του αντιθέτου, δηλαδή ότι η συμφωνία είναι καταστρεπτική και μη διαχειρίσιμη, θεωρούμε ότι δεν έχουμε απόλυτα τεκμηριωμένη απάντηση. Θεωρούμε λοιπόν το ζήτημα ανοικτό και ως αριστεροί απαιτούμε να υπάρξει μια ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ συζήτηση, μέσα από τα όργανα του κόμματος και ένα έκτακτο Συνέδριο, με κατάληξη σε μια απάντηση, η οποία θα εμπλέκει όλους ΕΜΑΣ που θα επωμιστούμε τη ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ευθύνη να πείσουμε την κοινωνία ΚΑΙ να στηρίξουμε την κυβέρνηση. Γιατί, σύντροφε πρόεδρε, αριστερή δεν είναι μια κυβέρνηση επειδή κάποιος τη βαφτίζει τέτοια, ούτε γιατί συμμετέχουν σε αυτή «πιστοποιημένοι» στο παρελθόν αριστεροί. Σε αυτή μάλιστα την τραγική πολιτική στιγμή, που όλοι μας αισθανόμαστε πολύ βαριά την ευθύνη της μεγάλης ήττας της Αριστεράς ως ΣΥΡΙΖΑ, η ανάγκη να είμαστε απόλυτα πεισμένοι πως κινούμαστε σε μια κατεύθυνση που δεν θα οδηγήσει ξανά στην ολική διάψευση των υποσχέσεών μας στην κοινωνία, όπως έγινε αυτό το πεντάμηνο, είναι αδήριτη ανάγκη, αδιαμφισβήτητη προϋπόθεση για τη στράτευσή ΜΑΣ σε αυτή την κατεύθυνση.
Για τον λόγο αυτό, σύντροφε πρόεδρε, η επιλογή των 39 βουλευτών, των 110 μελών της Κ.Ε. του κόμματος στο οποίο είσαι πρόεδρος (η οποία δεν έχει συνέλθει ακόμα!) και όσων από εμάς επιλέγουμε το ίδιο ΟΧΙ και το στηρίζουμε με αγώνες στο λαϊκό κίνημα (που και πάλι δαρθήκαμε άγρια και ψεκαστήκαμε με χημικά καθώς είναι προφανές ότι Μνημόνιο χωρίς ΒΙΑΙΑ καταστολή δεν υπάρχει) είναι μια επιλογή η οποία όχι μόνο δεν «έρχεται σε σύγκρουση με τις αρχές της συντροφικότητας και της αλληλεγγύης» όπως διατείνεσαι στις δηλώσεις σου, αλλά αντίθετα τιμά και αναδεικνύει αυτές τις αρχές. Αυτό το ΟΧΙ τιμά και υπερασπίζεται τη Δημοκρατία, σεβόμενο τη νωπή και σαφή λαϊκή εντολή του δημοψηφίσματος, απορρίπτει το δόγμα «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα».
Σύντροφε πρόεδρε, το «τραύμα στο εσωτερικό μας» δεν προέρχεται από τη στάση των 39 συντρόφων βουλευτών, της πλειοψηφίας των μελών της Κ.Ε. και όσων από εμάς σκεπτόμαστε με τον ίδιο τρόπο. Το τεράστιο τραύμα στο εσωτερικό μας θα προέλθει αν συνεχίσεις να συμπεριφέρεσαι ως ιδιοκτήτης του οικοπέδου ΣΥΡΙΖΑ και να δηλώνεις ότι «δεν δύνασαι να επιτρέπεις...». Αντί για δηλώσεις όπως αυτές της 16ης Ιουλίου, θα περιμέναμε τοποθετήσεις που θα αναχαιτίζουν τις ανθρωποφάγες δηλώσεις διακεκριμένων στελεχών μας, όπως των συντρόφων Σταθάκη, Φίλη, Παππά κ.ά.
Σύντροφε πρόεδρε, το κόμμα και η χώρα σε χρειάζεται, ως χαρισματική ηγετική φυσιογνωμία. Σε χρειάζεται όμως ως ΑΡΙΣΤΕΡΗ χαρισματική ηγετική φυσιογνωμία. Να ηγείσαι και να προβάλλεις συλλογικές και δημοκρατικά ειλημμένες αποφάσεις και δράσεις. Δεν σε χρειάζεται ως ΕΓΩ, αλλά ως λαμπρό προικισμένο ηγέτη που προβάλει επάξια το ΕΜΕΙΣ. Η ευθύνη της επιλογής όμως είναι ΔΙΚΗ ΣΟΥ.
Ελπίζουμε, και σου κάνουμε έκκληση, να μην τροφοδοτείς και να μην επιτρέψεις να συνεχιστεί αυτή η διχαστική και αντισυλλογική κατεύθυνση που διαφαίνεται στη ανακοίνωση της 16ης Ιουλίου και πλήθος μετέπειτα κινήσεων και δηλώσεων. Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ δεν αξίζει ούτε αντέχει άλλους διχασμούς, άλλες διασπάσεις, άλλη μοναξιά.
Ο.Μ. ΣΥΡΙΖΑ ΙΓΜΕ, Αθήνα, 20/7/2015
