Σκληρή επίθεση κατά της γερμανικής κυβέρνησης εξαπέλυσαν δύο πολύ σημαντικοί δανοητές. Ο Αμερικανός νομπελίστας οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς και ο Γερμανός φιλόσοφος Γιούργκεν Χάμπερμας, από τη γαλλική "Liberation" και τον βρετανικό "Guardian", αντίστοιχα, ασκούν δριμεία κριτική στον τρόπο που η γερμανική κυβέρνηση διαχειρίζεται το ελληνικό ζήτημα.
Τζ. Στίγκλιτς: Η Γερμανία στερείται κοινής λογικής και συμπόνιας
«Η Γερμανία δεν διαθέτει κοινή λογική στην οικονομία, αλλά ούτε και συμπόνια» είναι ο τίτλος της συνέντευξης του νομπελίστα οικονομολόγου που δημοσιεύεται σήμερα στην εφημερίδα "Liberation".
Με τη συνέντευξη αυτή, όπως προλογίζει ο συντάκτης, ο Τζ. Στίγκλιτς «αμφισβητεί με βιαιότητα τη στρατηγική του Βερολίνου στην ελληνική κρίση και καλεί για ριζική αναμόρφωση του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος».
Επίσης, η εφημερίδα προβάλλει σε πλαίσιο τα λόγια του οικονομολόγου σε σχέση με τα χρέη:
«Η Γερμανία οφείλει την οικονομική της ανάκαμψη στην πιο μεγάλη διαγραφή χρέους που έγινε ποτέ, το 1953. Θα έπρεπε να είχε μάθει από τη Συνθήκη των Βερσαλλιών, το 1919, τις συνέπειες που έχουν τα ανυπέρβλητα χρέη. Δεν έμαθε όμως, ούτε για συμπόνια ούτε για τις καταστροφές των δύο αυτών περιόδων της ιστορίας που υπήρξαν περίοδοι - κλειδιά» λέει ο Τζ. Στίγκλιτς.
Στο ερώτημα του δημοσιογράφου τι γνώμη έχει για το νέο σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας, ο κ. Στίγκλιτς απάντησε:
«Αυτό που η Γερμανία επέβαλε με το ραβδί είναι απλώς αδιανόητο. Αποτελεί επίσης μια πολύ κακή οικονομική πολιτική. Συνεχίζουμε να προτείνουμε οικονομικά μοντέλα που είναι αντιπαραγωγικά, αναποτελεσματικά και που δημιουργούν αδικίες και ανισότητες. Το να συνεχίζουν να ζητούν από την Ελλάδα πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ για το 2018, δεν είναι μόνο τιμωρητικό, πρόκειται για τυφλή ηλιθιότητα.
Η πρόσφατη ιστορία της Ελλάδας το απέδειξε. Αυτό θα συνεχίσει να ενισχύει την ύφεση σε μια χώρα της οποίας το ΑΕΠ είχε πτώση 25% μέσα σε πέντε χρόνια» είπε ο Τζ. Στίγκλιτς και πρόσθεσε:
«Δεν γνωρίζω κανένα άλλο παράδειγμα παρόμοιας ύφεσης που να προκλήθηκε με τέτοιο σκόπιμο τρόπο και με τόσο καταστροφικές ανθρώπινες συνέπειες. Και επανερχόμαστε προσθέτοντας νέο στρώμα ταπείνωσης» τόνισε.
Στο ερώτημα «τι θα πρέπει να γίνει» ο κ. Στίγκλιτς απάντησε:
«Το γνωρίζουμε και το ΔΝΤ επίσης το γνωρίζει και το παραδέχεται πλέον: Θα πρέπει να γίνει αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους ή καλύτερα ελάφρυνση. Η Γερμανία όμως δεν θέλει να ακούσει ούτε για το ένα ούτε για το άλλο. Με τα λόγια λέει ότι θέλει να ορθοποδήσει η Ελλάδα, αγωνίζεται όμως για μια πολιτική και επιβάλλει ένα πρόγραμμα που στην πράξη θα την γονατίσει ακόμα περισσότερο. Η παρέμβαση στην εθνική κυριαρχία μιας χώρας, οι προσταγές με δικτατορικό τρόπο που της επιβάλλονται, είναι πράγμα πολύ επικίνδυνο», υπογραμμίζει.
Με αναφορά στην Ιστορία και στη μεταπολεμική διαγραφή του γερμανικού χρέους, ο κ. Στίγκλιτς υπογραμμίζει ότι «δεν αντλήσαμε μαθήματα από την Ιστορία» και χαρακτηρίζει την ελληνική κρίση ως «ένα σίριαλ παράλογο, που μας δίνει ό,τι χειρότερο από υποκρισία και έλλειψη συμπόνιας».
Σχετικά με τις πιθανές συνέπειες για την Ευρωζώνη, ο οικονομολόγος εκτιμά ότι θα είναι «καταστροφικές», υπογραμμίζει ότι σε μια τέτοια ζώνη «το κλειδί είναι η αλληλεγγύη» μέσω της οποίας μπορεί να αντιμετωπισθεί κάθε σοκ.
Αναγνώρισε ότι τίποτε πλέον στην Ευρωζώνη δεν θα είναι το ίδιο, θα έχουμε ένα πριν και ένα μετά το «ελληνικό πρόγραμμα». Και αυτό διότι η Ευρώπη και η Ευρωζώνη «δημιουργήθηκαν για να βρίσκονται οι χώρες πιο κοντά. Τώρα τους εξωθεί στο να αλληλοσπαράζονται και οι ισχυρότεροι να καταβροχθίζουν τους ασθενέστερους. Είναι η άρνηση της ίδιας της Ευρωζώνης που παρακολουθήσαμε μπρος στα μάτια μας» τόνισε.
Σημείωσε, στη συνέχεια, ότι πρόκειται για έλλειψη «πολιτικής διακυβέρνησης στην Ευρώπη, όπου η πολιτική ή είναι απούσα ή εξυπηρετεί αποκλειστικά τα χρηματοπιστωτικά συμφέροντα, συνδυασμός που δεν δίνει ποτέ κάτι καλό», κατέληξε ο οικονομολόγος.
Γ. Χάμπερμας: H Mέρκελ έχασε τη γερμανική υπόληψή της
Ο Γιούργκεν Χάμπερμας, ένας από τους σημαντικότερους Ευρωπαίους φιλοσόφους και υπέρμαχος της ευρωπαϊκής ενοποίησης, άσκησε σφοδρή κριτική στην καγκελάριο της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ και την κυβέρνησή της, κρίνοντας ότι "έπαιξε και έχασε μέσα σε μια νύχτα" όλη την κοπιώδη προσπάθεια ολόκληρων γενεών για να ανοικοδομηθεί η φήμη της Γερμανίας στην Ευρώπη, με τη σκληρή στάση της έναντι της Ελλάδας και την απόφασή της να "τιμωρήσει" την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο 86χρονος φιλόσοφος ασκεί κριτική στην Ευρώπη υποστηρίζοντας ότι έχει "κολλήσει σε μια πολιτική παγίδα".
"Φοβούμαι ότι η γερμανική κυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένης της σοσιαλδημοκρατικής της πτέρυγας, έπαιξε κι έχασε μέσα σε μια νύχτα όλο το πολιτικό κεφάλαιο που μια καλύτερη Γερμανία είχε συσσωρεύσει σε μισό αιώνα" δείχνοντας "μεγαλύτερη πολιτική ευαισθησία και μετα-εθνική νοοτροπία", ανέφερε ο Χάμπερμας σε δήλωσή του στη βρετανική εφημερίδα "Guardian".
Η Γερμανία "ανερυθρίαστα αυτοπαρουσιάστηκε ως η δύναμη που επιβάλλει την πειθαρχία στην Ευρώπη και για πρώτη φορά διεκδίκησε ανοικτά τη γερμανική ηγεμονία στην Ευρώπη", υπογράμμισε ο Χάμπερμας, επισημαίνοντας επίσης ότι η Ε.Ε. βρίσκεται πιασμένη στην αρπάγη μιας "πολιτικής παγίδας".
Το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων ανάμεσα στην Ελλάδα και τα άλλα κράτη - μέλη της Ευρωζώνης "δεν έχει νόημα σε οικονομικούς όρους, λόγω της τοξικής ανάμιξης των απαραίτητων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στο κράτος και στην οικονομία με περαιτέρω νεοφιλελεύθερα επιβαλλόμενα μέτρα που θα αποθαρρύνουν εντελώς τους εξαντλημένους Έλληνες και θα σκοτώσουν κάθε αναπτυξιακή ορμή". Ο Γερμανός φιλόσοφος πρόσθεσε πως "πιέζοντας την ελληνική κυβέρνηση να συμφωνήσει σε ένα οικονομικά υπό αίρεση, κυρίως συμβολικό Ταμείο Ιδιωτικοποίησης δεν γίνεται κατανοητό ως τίποτε περισσότερο από τιμωρητική πράξη κατά της αριστερής κυβέρνησης".
Ο Χάμπερμας επισημαίνει ότι η ισορροπία ανάμεσα στην "πολιτική και στην αγορά" έχει ανατραπεί, με τίμημα "το κράτος πρόνοιας".
Για το μέλλον της Ευρώπης επισημαίνει: "Χωρίς μια κοινή χρηματοπιστωτική και οικονομική πολιτική, οι εθνικές οικονομίες των ψευδο-κυρίαρχων κρατών - μελών θα συνεχίσουν να απομακρύνονται σε ό,τι αφορά την παραγωγικότητα. Καμία πολιτική κοινότητα δεν μπορεί να διατηρήσει τόση ένταση μακροπρόθεσμα" είπε. "Την ίδια στιγμή, επικεντρώνοντας στην αποφυγή της ανοιχτής σύγκρουσης, οι θεσμοί της Ε.Ε. προλαμβάνουν τις απαραίτητες πολιτικές πρωτοβουλίες για την επέκταση της νομισματικής ένωσης σε πολιτική ένωση. Μόνο οι ηγέτες των κυβερνήσεων που μαζεύονται στο Συμβούλιο της Ευρώπης είναι σε θέση να δράσουν, αλλά είναι ακριβώς οι ίδιοι που δεν είναι σε θέση να δράσουν υπέρ του συμφέροντος μιας κοινής ευρωπαϊκής κοινότητας διότι ενδιαφέρονται κυρίως για τους ψηφοφόρους στις χώρες τους" κατέληξε ο Γερμανός φιλόσοφος.
