Δριμεία κριτική στη στάση των Ευρωπαίων ηγετών και των θεσμών ασκεί ο Τζόζεφ Στίγκλιτς σε άρθρο του στο Project Syndicate, με τίτλο "Η επίθεση της Ευρώπης στη Δημοκρατία". Σχολιάζοντας τις συνεχείς προθεσμίες - τελεσίγραφα με τα οποία έρχεται αντιμέτωπη η ελληνική κυβέρνηση, κάνει λόγο για τιμωρητικές πολιτικές και παίρνει σαφή θέση υπέρ του ΟΧΙ στο δημοψήφισμα.
Ο Τζ. Στίγκλιτς τονίζει ότι "οι Ευρωπαίοι ηγέτες αρχίζουν να αποκαλύπτουν την πραγματική φύση της διαμάχης για το χρέος, και η απάντηση δεν είναι ευχάριστη: Πρόκειται περισσότερο για την εξουσία και τη δημοκρατία από ό,τι για τα χρήματα και την οικονομία", ενώ στον πυρήνα της ανάλυσής του βρίσκεται η πεποίθησή του ότι "η Ευρωζώνη δεν ήταν ποτέ ένα δημοκρατικό σχέδιο".
Επισημαίνει ότι το σύνολο, σχεδόν, των χρημάτων που έχει δανειστεί η Ελλάδα έχει χρησιμοποιηθεί για την αποπληρωμή ιδιωτών πιστωτών, συμπεριλαμβανομένων των γερμανικών και γαλλικών τραπεζών, και ότι, στην πραγματικότητα, "το ΔΝΤ και οι 'επίσημοι' πιστωτές δεν χρειάζονται τα χρήματα που απαιτούν". Εξηγεί ότι "οι 'προθεσμίες' χρησιμοποιούνται προκειμένου να αναγκάσουν την Ελλάδα να πέσει στα γόνατα και να αποδεχθεί το απαράδεκτο - όχι απλώς μέτρα λιτότητας, αλλά μια οπισθοδρομική και τιμωρητική πολιτική".
Ο διεθνούς κύρους οικονομολόγος τονίζει ότι "πολλοί Ευρωπαίοι ηγέτες θέλουν να δουν το τέλος της αριστερής κυβέρνησης του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα. Άλλωστε είναι εξαιρετικά άβολο το να υπάρχει στην Ελλάδα μια κυβέρνηση που αντιτίθεται τόσο πολύ σε εκείνες τις πολιτικές που έχουν συμβάλει τόσο πολύ στην ένταση της ανισότητας σε πολλές αναπτυγμένες χώρες και που είναι τόσο αφοσιωμένη στην ανάσχεση της ανεξέλεγκτης εξουσίας του πλούτου. Φαίνεται ότι πιστεύουν πως μπορούν, τελικώς, να ρίξουν την ελληνική κυβέρνηση, με το να την εκφοβίζουν, ώστε να αποδεχθεί μια συμφωνία που έρχεται σε αντίθεση με την εντολή που έχει λάβει (σ.μτφ.: από τον ελληνικό λαό)", τονίζει χαρακτηριστικά ο Τζ. Στίγκλιτς.
Σημειώνει ότι κάθε μία από τις επιλογές που έχει ο ελληνικός λαός "ενέχει τεράστια ρίσκα" και εξηγεί: "Ψήφος υπέρ του ΝΑΙ θα σήμαινε ότι η ύφεση θα είναι σχεδόν δίχως τέλος. Ίσως μια χώρα που έχει στερηθεί τον πλούτο της -που έχει πουλήσει όλα της τα περιουσιακά στοιχεία και της οποίας οι ευφυείς νέοι έχουν μεταναστεύσει- μπορεί τελικά να κερδίσει άφεση χρέους. Ίσως, αφού συρρικνωθεί σε μια οικονομία μεσαίου εισοδήματος, η Ελλάδα να μπορούσε τελικά να είναι σε θέση να πάρει βοήθεια από την Παγκόσμια Τράπεζα. Όλα αυτά θα μπορούσαν να συμβούν μέσα στην επόμενη δεκαετία ή ίσως στη δεκαετία μετά από αυτήν.
Αντιθέτως, η ψήφος του ΟΧΙ θα μπορούσε τουλάχιστον να δημιουργήσει την πιθανότητα για την Ελλάδα, με την ισχυρή της δημοκρατική παράδοση, να αδράξει το πεπρωμένο της. Οι Έλληνες θα μπορούσαν να κερδίσουν τη δυνατότητα να διαμορφώσουν ένα μέλλον που, αν και ίσως όχι τόσο εύκολο όσο το παρελθόν, θα ήταν πολύ πιο αισιόδοξο από ό,τι το παράλογο βασανιστήριο του παρόντος", τονίζει και καταλήγει με νόημα: "Εγώ ξέρω τι θα ψήφιζα".
