Ζητούμενο κατά τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Γιάννη Δραγασάκη, «η στενή και δημιουργική συνεργασία της κυβέρνησης με τα όργανα του κόμματος και την Κοινοβουλευτική Ομάδα», όπως ο ίδιος αναγνώρισε. Δήλωση που έγινε μετά την κοινή συνεδρίαση Π.Γ. και Προεδρείου Κ.Ο., μετά δηλαδή και τη διατύπωση διαφορετικών προσεγγίσεων, προβληματισμών ή και αντιρρήσεων από κορυφαία στελέχη του κυβερνώντος κόμματος, όπως η πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου και Αλέξης Μητρόπουλος, ο Ρούντι Ρινάλντι, τα μέλη της «Αριστερής Πλατφόρμας».
Χωρίς την ησυχία ενός πολιτικού... νεκροταφείου, η Αριστερά τιμά το κεκτημένο της συλλογικότητας και, όπως τόνιζε η εκπρόσωπος Τύπου Ράνια Σβίγκου, «όταν οι διαφωνίες απορρέουν από την αγωνία να είναι ο ΣΥΡΙΖΑ όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματικός για τις 'μάχες' και πώς θα είναι πιο κοντά στον ελληνικό λαό, (τότε) είναι προωθητικές (οι διαφωνίες) και πηγαίνουν μπροστά τον κοινό μας φορέα».
Οι ενστάσεις έχουν κατά βάση ως αφετηρία τους το κατά πόσο οι εταίροι είναι ειλικρινείς στις προθέσεις και την πολιτική τους. Θέμα που περιέγραψε, για παράδειγμα, ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Παναγιώτης Λαφαζάνης: «Είναι πολλοί και ισχυροί εκείνοι οι κύκλοι στην Ε.Ε. και το ΔΝΤ που επιδιώκουν αυτή την ώρα να πνίξουν και να στραγγαλίσουν το ελληνικό αριστερό πείραμα. Που δεν θέλουν να αναγνωρίσουν σε μια μικρή χώρα, σε μια τόσο ευαίσθητη περιοχή, ότι μπορεί να σταματήσει να είναι το παραδοσιακό πιόνι τους. Που θεωρούν αδιανόητο ότι η Ελλάδα μπορεί να αποκτήσει την εθνική της ανεξαρτησία και να ακολουθήσει νέες ριζοσπαστικές προοδευτικές πολιτικές» (από την ομιλία του στο συνέδριο του Economist).
Υπ' αυτό το πρίσμα εξηγείται και η θέση αρκετών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ για ρήξη. Δύο από τις πολλές αξιοσημείωτες παρεμβάσεις της τρέχουσας περιόδου είναι των Γιάννη Αλμπάνη και Ηλία Χρονόπουλου (από τον ιστότοπο rednotebook.gr). Με τον πρώτο να διαμηνύει. «Θέλουμε τον συμβιβασμό, αλλά αν η άλλη πλευρά επιχειρήσει να θέσει το δίλημμα 'συνθηκολόγηση ή ρήξη', η συνθηκολόγηση δεν αποτελεί εναλλακτική λύση ούτε για τον ΣΥΡΙΖΑ ούτε για το λαό».
Και τον δεύτερο, υπό τον τίτλο «Να διανοηθούμε και, αν χρειαστεί, να πραγματοποιήσουμε τη ρήξη», να αναφέρει χαρακτηριστικά: «Χωρίς επεξεργασμένο σχέδιο για το σενάριο της ρήξης, σε κάθε τελεσίγραφο η ελληνική πλευρά στην κρίσιμη στιγμή θα οδηγείται σε υποχώρηση». Αντιθέτως, «όσο πιο αποφασισμένοι είμαστε για τη δεύτερη φάση της ρήξης, δηλαδή την έξοδο από το ευρώ, τόσο πιθανότερο είναι να αποδεχτούν οι δανειστές κάποιον έντιμο συμβιβασμό». Διευκρινίζοντας πάντως ότι «το εθνικό νόμισμα δεν συνιστά από μόνο του εναλλακτική πολιτική».
Ν. ΠΑΠ.
