Ξαφνικά χθες το απόγευμα πήρα ένα μήνυμα στο κινητό μου από τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά, που βρίσκεται στις ΗΠΑ σε επίσημη επίσκεψη. Διαβάζω:
"Χάθηκε ο καλύτερος φίλος μου. Ο Μιχάλης Τερζίδης, φίλος και σύντροφος εδώ και 47 χρόνια. Ο πιο μορφωμένος προλετάριος, γραμματέας της οργάνωσής μου στην παρανομία. Παραιτηθήκαμε μαζί το 1989 από την καθοδήγηση του ΚΚΕ. Πραγματικός μου αδελφός, βαθιά ευγενής και δάσκαλος ζωής όλων μας. Έφυγε να πάει να γίνει αρχηγός της κομμούνας των ουρανών και είμαι τόσο μακριά. Θα τον κηδέψω μόνος μου, σαν τα πλοία που βουλιάζουν στον νου και την ψυχή του καθένα μας, μέσα στους αγώνες για μια καλύτερη κοινωνία".
Γνώρισα τον Μιχάλη όταν ήταν μέλος του γραφείου του Κ.Σ. της ΚΝΕ. Έναν από τους πλέον χαμογελαστούς και αισιόδοξους συντρόφους. Είχα την τύχη να τον συναντήσω πέρσι το Πάσχα, καλεσμένοι και οι δύο του Νίκου Κοτζιά στην Αλόννησο. Ήταν ο Μιχάλης που θυμόμουν. Η λέξη σύντροφος στην περίπτωση του Μιχάλη Τερζίδη είχε νόημα και αξία. Καταλαβαίνω πολύ καλά τον πόνο του Νίκου που δεν θα μπορέσει να συνοδέψει τον Μιχάλη στην τελευταία του κατοικία.
Όσοι γνωρίσαμε τον Μιχάλη θα τον θυμόμαστε πάντα.
Δ. ΧΡΗΣΤΟΥ
Σήμερα η κηδεία του στο νεκροταφείο Ευόσμου
Ο Μιχάλης Τερζίδης γεννήθηκε στις 13.7.1947 στη Γραμμένη Δράμας. Το 1965 μετανάστευσε στη Γερμανία όπου εργάστηκε ως βιομηχανικός εργάτης και εντάχθηκε στη Νεολαία Λαμπράκη. Το 1968 οργανώθηκε στην ΚΝΕ και στην Ελλάδα επέστρεψε το 1974 μετά την πτώση της δικτατορίας και εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη. Αμέσως εκλέχθηκε στο Κεντρικό Συμβούλιο της ΚΝΕ και στη συνέχεια έγινε μέλος του γραφείου της οργάνωσης. Λίγο αργότερα έγινε μέλος της Κ.Ε., του ΚΚΕ από όπου αποχώρησε λίγο πριν από τη διάσπαση του 1990.
Τα τελευταία χρόνια παρέμενε ανένταχτος αριστερός και προσπαθούσε να συμβάλει στην ενότητα της Αριστεράς.
Η κηδεία του θα γίνει σήμερα Τετάρτη στο Νεκροταφείο Ευόσμου στη Θεσσαλονίκη στις 12 το μεσημέρι.
