Του Λευτέρη Καπώνη
Λίγες ημέρες πριν το πραξικόπημα, ο Αλιέντε, απαντώντας σε κάποιους που του έκαναν κριτική από τα αριστερά, είχε δηλώσει: Δεν επιλέξαμε εμείς το πεδίο, το παραλάβαμε. Έντεκα ημέρες μετά, ο Αλιέντε έπεφτε νεκρός στο προεδρικό μέγαρο και δίπλα του έπεφταν νεκροί από τις σφαίρες του ίδιου στρατιωτικού αποσπάσματος οι σύντροφοι που του ασκούσαν κριτική από τα αριστερά. Ο Πινοσέτ φρόντισε να λύσει τις διαφωνίες τους.
Αυτό που θέλω να πω είναι πως η κυβέρνηση παρέλαβε ένα πεδίο ναρκοθετημένο σε όλα τα βήματά της. Το γεγονός πως καταφέρνει να αποσπά τον σεβασμό, τη συμπάθεια, αλλά και την αγάπη ανθρώπων που δεν ανήκαν στην Αριστερά δείχνει πως η κυβέρνηση πορεύεται στον σωστό δρόμο.
Δυστυχώς οι συντηρητικοί καταλαβαίνουν καλύτερα το πεδίο από τους μαξιμαλιστές. Έχουν δει χρόνια τους δικούς τους να μεταφράζουν το εθνικό συμφέρον σε συμφέρον της κάστας τους. Έχουν δει τη χώρα να καταστρέφεται και κάποιες χιλιάδες οικογένειες, οι ίδιες πάντα, να πλουτίζουν. "Έχουν δει τα καλύτερα μυαλά να λιμοκτονούν στους δρόμους", όπως έλεγε ο Άλεν Γκίνσμπεργκ, και τους γόνους των "εθνικών οικογενειών" να παραλαμβάνουν την εξουσία και να ευημερούν. Ήξεραν πως όλα είναι σάπια στο βασίλειο της Δανιμαρκίας, όμως δεν πίστευαν ότι μπορεί να αλλάξει αυτό. Πίστευαν πως αποτελεί μοίρα και κατάρα του έθνους. Και όταν βλέπουν τον νέο πρωθυπουργό να αφαιρεί αυτό το άγος της δουλοπρέπειας και της ντροπής, αισθάνονται υπερήφανοι και πολλοί προσεύχονται γι' αυτόν. Και θα πορευτούν μαζί του γιατί αισθάνονται πως ο νέος ηγέτης της χώρας έπεσε στον λάκκο των λεόντων.
Αυτές τις ημέρες του Πάσχα παρακολούθησα τα δελτία ειδήσεων των καναλιών. Ειλικρινά, σοκαρίστηκα. Τέτοια καταιγίδα προπαγάνδας αυτές τις ιερές ημέρες, που γιορτάζεται η νίκη της ζωής απέναντι στον θάνατο, τέτοια συγκροτημένη ύβρι απέναντι σ' αυτούς που λεηλατήθηκε η ζωή τους από τα Μνημόνια, δεν τη διανοήθηκα. Η εξουσία τους στρέφεται κατά της ζωής. Είναι άγγελοι θανάτου της νεότητας και του μέλλοντος. Και όλα αυτά για έναν μισθό. Στέκονται ειρωνικοί, σαρκαστικοί απέναντι στην κυβέρνηση και εξεμούν τον φόβο. Αυτό που θέλουν είναι να επιστρέψουμε στο κάτεργο, στη γαλέρα, να κωπηλατούμε για τα αφεντικά τους εν σιωπή, γιατί αυτή είναι η αποστολή μας στον πλανήτη, να κάνουμε τους πλούσιους πλουσιότερους. Κι έχουμε και τους ζηλωτές, που θέλουν εδώ και τώρα να επαναστατήσουμε στη Ρώμη για να συντριβούμε σίγουρα.
Αυτό που διαθέτει η κυβέρνηση είναι το ηθικό κύρος, το ηθικό ανάστημα και την αγάπη του λαού. Το επικίνδυνο παιχνίδι παίζεται μέσα στη χώρα. Εδώ θέλουν να μας αποδομήσουν. Δεν έχουν το ηθικό κύρος απέναντι στους ευρωπαϊκούς λαούς, όσο χειραγωγημένους κι αν τους έχουν, να στραγγαλίσουν τον αντάρτη που τόλμησε, ω θεοί του χρηματιστηρίου και των τραπεζικών παραγώγων, να τους πει την αλήθεια. Θα προσπαθήσουν να στραγγαλίσουν τον αντάρτη που δραπέτευσε από το ευρωπαϊκό αυτονόητο και επικαλείται τις γραφές και τους νόμους που παραβιάζουν το ιερατείο και οι φαρισαίοι των Βρυξελλών. Όμως, στο τέλος, η Ρώμη κατέρρευσε. Αυτό είναι το δίδαγμα των ημερών που ζούμε.
