Την τελευταία του πνοή άφησε την περασμένη Κυριακή σε ηλικία 94 ετών ο παλαίμαχος κομμουνιστής Φώτης - Φοίβος Τσέκερης, μέλος του ΚΚΕ, και πατέρας του Άγγελου Τσέκερη, δημοσιογράφου και στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ. Η κηδεία του θα είναι πολιτική και θα τελεστεί σήμερα Τρίτη 17 Μάρτη, στις 4.30 μ.μ., από το Νεκροταφείο της Καισαριανής.
Ο Φώτης Τσέκερης γεννήθηκε το 1921 στους Αμπελόκηπους και στα μαθητικά του χρόνια, το 1938, στο Πρακτικό Λύκειο, επί δικτατορίας του Μεταξά, οργανώθηκε στην ΟΚΝΕ. Το όνομα Φοίβος, που τον συνόδεψε σε όλη του τη ζωή και την αγωνιστική του διαδρομή, το πήρε κατά τη διάρκεια της Κατοχής για τις ανάγκες της παρανομίας του αγώνα.
Το 1940 πέρασε στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ και φοιτητής, ως μέλος της ΟΚΝΕ και του ΕΑΜ Νέων της Σπουδάζουσας, πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση ενάντια στη φασιστική και ναζιστική Κατοχή. Συνελήφθη από τους Ιταλούς το 1942, σε διαδήλωση ενάντια στην πείνα και τον Μάρτη του 1943, στο μνημόσυνο του σκοτωμένου σε διαδήλωση μαθητή Ωραιόπουλου, τραυματίστηκε στο πόδι.
Στις 23 Φλεβάρη του 1943, με την ίδρυση της ΕΠΟΝ και την αυτοδιάλυση της ΟΚΝΕ, ο Φ. Τσέκερης γίνεται ΕΠΟΝίτης και μέλος του ΚΚΕ. Τον Ιούλη του 1943 συνελήφθη ξανά, βασανίστηκε από τους Γερμανούς και κρατήθηκε για τρεις μήνες στην "Κομαντατούρα".
Από τις αρχές του 1944 ήταν διμοιρίτης της Διμοιρίας του ΕΜΠ του Λόχου Σπουδαστών του ΕΛΑΣ, του θρυλικού λόχου "Λόρδος Μπάυρον", όπως μετονομάστηκε το Δεκέμβρη του '44. Στις 5 εκείνου του Δεκέμβρη και στη μεγάλη μάχη κατά των Εγγλέζων, στην αυλή του Πολυτεχνείου, ο Φ. Τσέκερης τραυματίστηκε βαριά και στα δυο του πόδια, κάτι που του άφησε σοβαρή αναπηρία.
Το 1948 εκτοπίστηκε στο Μούδρο και στη συνέχεια στη Μακρόνησο. Απολύθηκε το 1951 και το 1952 αποφοίτησε από το Πολυτεχνείο. Ανέπτυξε πλούσια αγωνιστική κομματική και συνδικαλιστική δράση όλα τα χρόνια που ακολούθησαν. Διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. του ΣΑΔΑΣ και της Αντιπροσωπείας του ΤΕΕ, ενώ υπήρξε μέλος του Πειθαρχικού Συμβουλίου του ΤΕΕ και του Ανώτατου Πειθαρχικού Συμβουλίου. Το 1987 του απενεμήθη, από τον Δήμο Αθηναίων, το Χρυσό Μετάλλιο Τιμής του Δήμου για τις εξαιρετικές του υπηρεσίες στην πόλη κατά τη διάρκεια της Κατοχής.
Ο Φ. Τσέκερης αγωνίστηκε για την αναγνώριση της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης, τη διατήρηση των ιδανικών και λαμπρών αγωνιστικών της διδαγμάτων. Από το 1994 έως το 2006 ήταν γενικός γραμματέας της Πανελλήνιας Ένωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης και Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ) και στη συνέχεια επίτιμος γενικός γραμματέας. Ήταν επίσης για χρόνια αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Φίλων της ΕΠΟΝ (ΠΕΑΦΕ) και πρόεδρος του Δ.Σ. του Μουσείου της ΕΠΟΝ. Κυριολεκτικά μέχρι την τελευταία του πνοή αγωνιούσε και αγωνιζόταν για το "Σπίτι της ΕΠΟΝ".
"Ο σ. Φώτης - Φοίβος Τσέκερης με την αγωνιστική του στάση και σεμνότητα, παρά τις δυσκολίες του αγώνα και την αναπηρία του, σε όλες τις συνθήκες, τίμησε μέχρι το τέλος της ζωής του την ιδιότητα του μέλους του ΚΚΕ" τονίζει η Κεντρική Επιτροπή του κόμματος. Και προσθέτει: "Η Κ.Ε. του ΚΚΕ εκφράζει τα πιο θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του συντρόφου".
