του Πάνου Τριγάζη*
Στην Κωνσταντινούπολη φιλοξενήθηκε το Σαββατοκύριακο (20-22 Φεβρουαρίου) η 2η Μεσογειακή Συνδιάσκεψη της Αριστεράς, την οποία οργάνωσε το Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς, με οικοδεσπότη το ODP (Κόμμα Ελευθερίας και Αλληλεγγύης) της Τουρκίας.
Στο επίκεντρο βρέθηκαν όλα τα μεγάλα διεθνή προβλήματα, κυρίως της Μεσογείου και της Μ. Ανατολής, αλλά μεγάλο μέρος των συζητήσεων απορρόφησαν και οι εξελίξεις στην Ευρώπη, με έμφαση στη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και τις διαπραγματεύσεις της νέας κυβέρνησης με την Ε.Ε. στο πλαίσιο του Eurogroup.
Η αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ στη Συνδιάσκεψη (Νατάσα Θεοδωρακοπούλου, Ερρίκος Φινάλης, Γιάννης Γούναρης και ο υπογράφων) ήταν περιζήτητη, σ' όλη τη διάρκεια του τριημέρου, για συνεντεύξεις σε τουρκικά ΜΜΕ και διμερείς συναντήσεις. Είχαμε ζητήσει να επισκεφθούμε και τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, αλλά ο Παναγιότατος βρισκόταν εκτός Κωνσταντινουπόλεως.
Ο ΣΥΡΙΖΑ γεννάει ελπίδες
Από την άφιξή μας στην Κωνσταντινούπολη, ξέραμε ότι η ιστορική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και ο σχηματισμός της νέας κυβέρνησης στην Ελλάδα είχαν ισχυρό αντίκτυπο στην πολιτική σκηνή της Τουρκίας. Άλλωστε η Αριστερά της Τουρκίας είχε δώσει το δικό της «παρών» στις διεθνείς εκδηλώσεις αλληλεγγύης με τον ελληνικό λαό, αμέσως μετά τις εκλογές και την έναρξη της διαπραγμάτευσης της νέας ελληνικής κυβέρνησης με την Ε.Ε.
Επιβιβαζόμενοι στο ταξί, που επρόκειτο να μας μεταφέρει από το αεροδρόμιο Κεμάλ Ατατούρκ στην πλατεία Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης, είχαμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε ότι η λέξη «Τσίπρας» ήταν ο κωδικός για να πιάσουμε κουβέντα με τον ταξιτζή, ανακατεύοντας λίγες τουρκικές λέξεις, λίγες αγγλικές και μερικές ελληνικές, από εκείνες που έχουν περάσει στο διεθνές λεξιλόγιο. Όταν, λοιπόν, του είπαμε «γκιουναϊντίν» (καλημέρα, στα τούρκικα) και «Γιουνάν», που σημαίνει «Έλληνας», αναφώνησε «Τσίπρας».
Φθάνοντας στο ξενοδοχείο μας, πληροφορηθήκαμε ότι η αλλαγή της 25η Ιανουαρίου στην Ελλάδα έχει καταστεί θέμα συζητήσεων στα ΜΜΕ και μέσα στα κόμματα της Τουρκίας. Για παράδειγμα, στην εφημερίδα "Ταράφ", ο Τούρκος οικονομολόγος Γιασάρ Σουλειμάν έγραφε στις 27 Ιανουαρίου: «Οι Έλληνες είπαν όχι στο παραπέρα σφίξιμο της ζώνης και να διαπραγματευτούν το χρέος τους, ετοιμάζονται έτσι να δώσουν ένα μάθημα στους εμπόρους όπλων που σε χρεώνουν πουλώντας όπλα και ύστερα λένε σφίξτε τις ζώνες σας. Σειρά έχει τώρα η Τουρκία, οι Τούρκοι εκλογείς δεν πρέπει να δώσουν ψήφο σε κυβερνήσεις που αγοράζουν όπλα». Ακούγοντας γι' αυτό το άρθρο, ήρθε στον νου μου η φράση «τα όνειρα είναι μεταδοτικά» της γνωστής συγγραφέως της Τουρκίας Ελίφ Σαφάκ.
Η συνδιάσκεψη
Η συνδιάσκεψη ξεκίνησε με ομιλίες από την αυτοδιοικούμενη περιοχή Ροτζάβα της Συρίας, της οποίας η πρωθυπουργός μας ενημέρωσε εκτενώς για τις εμπειρίες του απελευθερωτικού και λαϊκοσυμμετοχικού τους εγχειρήματος, συνεπικουρούμενη από τον εκπρόσωπο της ηρωικής πόλης Κομπάνι, που έγινε σύμβολο ελευθερίας για τη Μ. Ανατολή και όλο τον κόσμο, αποκρούοντας τους σκοταδιστές ισλαμιστές του ισλαμικού κράτους.
Ακολούθησαν θεματικές για τους αγώνες κατά των πολιτικών λιτότητας, το Παλαιστινιακό και άλλα προβλήματα της περιοχής μας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων του εκδημοκρατισμού, της ανάπτυξης και της προστασίας του περιβάλλοντος. Μεγάλο ενδιαφέρον είχαν οι εισηγήσεις και συζητήσεις για τα ζητήματα του πολέμου και της ειρήνης, της αντίστασης στον φασισμό, τον ρατσισμό και τον θρησκευτικό φονταμενταλισμό, στη διάρκεια των οποίων ως ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάσαμε πρόταση για τον ορισμό της 70ης επετείου της αντιφασιστικής νίκης των λαών στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο (9 Μαΐου 2015) ως «Διεθνούς Ημέρας Δράσης κατά του φασισμού και του πολέμου», πρόταση που υιοθετήθηκε και συνοδεύει την πολιτική διακήρυξη της συνδιάσκεψης.
Προσωπικά, είχα καιρό να πάρω μέρος σε παρόμοια διεθνή συνάντηση και ένιωσα περήφανος για το παράδειγμα προς μίμηση που αποτελεί και τις ελπίδες που έχει τροφοδοτήσει το κόμμα μας στις τάξεις της διεθνούς Αριστεράς και των κοινωνικών κινημάτων. Ένιωσα, βεβαίως, και το μέγεθος της ευθύνης που έχουμε επωμιστεί όλα τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ -κυβερνητικά και μη- στη νέα περίοδο που έχουμε εισέλθει.
Ζούμε ιστορικές στιγμές, στην κυριολεξία, για την Αριστερά και τη χώρα μας. Ποτέ πριν, με εξαίρεση ίσως τα χρόνια της μεγαλειώδους Εθνικής Αντίστασης, ένα κόμμα της Αριστεράς δεν είχε αναλάβει τόσο σημαντικά καθήκοντα για τον εργαζόμενο λαό και τον τόπο. Άρα δεν έχουμε δικαίωμα να αποτύχουμε ή να κάνουμε οτιδήποτε που θα δυσκολέψει την κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ. Οι καιροί ου μενετοί.
ΥΓ.: Επειδή δεν ήμουν υποψήφιος στις τελευταίες εκλογές: με ρωτούν φίλοι και σύντροφοι μήπως σκοπεύω να συνταξιοδοτηθώ πολιτικά. Δεν έχω τέτοια πρόθεση. Άλλωστε δεν ξεχνώ τι είχε απαντήσει ένας αγαπημένος σύντροφος, το 2013, στη διάρκεια παρουσίασης ενός βιβλίου μου όταν είπα ότι είμαι 43 χρόνια οργανωμένος στην Αριστερά. «Ακόμα δεν έχεις πιάσει τη βάση -μου είχε πει-, έχεις θητεία κάτω των 50 χρόνων». Τώρα έχω πιάσει τα 45 χρόνια, άρα μου λείπουν 5 χρόνια για να περάσω τη βάση.
* Ο Πάνος Τριγάζης είναι συντονιστής του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων και Θεμάτων Ειρήνης του ΣΥΡΙΖΑ
