ΤΗΣ ΕΥΓΕΝΙΑΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ
Και ξαφνικά το σπίτι μου γέμισε τρύπες. Στα κατάλευκα ντουβάρια του. Δεν ήταν και τόσο ξαφνικά. Μάτωσα, αλλά συγκέντρωσα τις υπογραφές (510 χιλιοστά = ψήφοι). Παρακάλεσα κι έτρεξα να βρω μια έμπιστη εταιρεία, έκανα αίτηση και πλήρωσα την προκαταβολή. Συνειδητή ήταν η απόφαση να βάλω αυτόνομη θέρμανση σε μια πολυκατοικία, η οποία τα τελευταία δύο χρόνια έκοψε το αέριο και γέμισε με υγρασία και παγωνιά. Από τα 24 διαμερίσματα, μόνο 8 πληρώναμε τα κοινόχρηστα. Το επακόλουθο γνωστό στη μισή Αθήνα.
Η εταιρεία διαχείρισης έφυγε παίρνοντας και το αποθεματικό μας των 8.000 ευρώ. Έτσι, δεν υπήρχαν πολλές επιλογές για τους ιδιοκτήτες και τους ένοικους της πολυκατοικίας μου. Ή θα πήγαιναν να μείνουν αλλού, ή θα πλήρωναν τρελά λεφτά στη ΔΕΗ.
Φυσικά, υπήρχε και η λύση να μην κάνεις τίποτα. Έτσι και έκανα. Ένα χρόνο άντεξα αντρίκια, αλλά και αρρώστησα δύο φορές. Τη δεύτερη χρονιά δεν αρρώστησα (ακόμα), αλλά, πού θα πάει, η γρίπη με περιμένει στη γωνία. Με θερμοκρασίες αξιοζήλευτες (έξω 5, μέσα 12, έξω 16, μέσα 14 και πάει λέγοντας) και μία απίστευτη υγρασία 80%-100% δεν είχα πολλές εναλλακτικές λύσεις. Αγόρασα και συνάμα ερωτεύτηκα τρελά τον θερμοπομπό μου (τον λένε Μήτσο). Όπου πήγαινα τον "έτρεχα" μαζί μου. Οι θερμοκρασίες μέσα στο σπίτι μου πλησίασαν το φυσιολογικό επίπεδο, αλλά και πάλι ανησυχώ για τα ήσυχα και κυρίως ζεστά γεράματά μου.
Οι τρύπες γέμισαν μπρούντζινες σωλήνες και το βουητό του Black Decker μού πήρε τα αυτιά. Ανακάλυψα ότι, με ανοιχτά όλα τα παράθυρα (για τη σκόνη και την ευχέρεια κινήσεων), η μόνη που κρύωνε ήμουνα εγώ που καθόμουν και τους παρακολουθούσα. Οι εργάτες, με μπλουζάκια μόνο, δούλευαν άνετα. Άρα όποιος δουλεύει δεν κρυώνει! Σε λίγες ημέρες όλα θα τελειώσουν και θα ξαναγυρίσω στη μοναξιά των στοχασμών και στη ζεστή ατμόσφαιρα του σπιτιού μου. Η πολυπόθητη αυτόνομη θέρμανση θα είναι στη διάθεσή μου. Οι τυπικές διαδικασίες θα μου πάρουν τρεις μήνες, άρα το 2015 πέρασε χωρίς θέρμανση, αλλά οι σοφοί μας γέροι λένε ότι πριν πεινάσουν μαγειρεύουν! Θα είμαι έτοιμη για το 2016! Δεν θα κρυώνω το 2016!
Όπως πάντα οι σκέψεις μου, σχετικά με τις τρύπες που διατάραξαν την ομορφιά και την ησυχία του σπιτιού μου, με παρέπεμψαν στη χώρα μας και στα δεινά που τραβάει ο ελληνικός λαός και η καινούργια κυβέρνηση. Και εδώ δεν υπάρχει θέρμανση επειδή πολλοί δεν πληρώσανε τα κοινόχρηστα. Και εδώ κόπηκε το αέριο και φύγανε μερικοί με το αποθεματικό αφήνοντας τον ελληνικό λαό να τρέμει μέσα στο κρύο και στην παγωνιά. Και εδώ υπάρχουν πολλές τρύπες που πρέπει να καλυφτούν. Πολλά χρέη, υπερβολικά πολλές και αβάσταχτες υποχρεώσεις και κυρίως η υπεύθυνη και αποτελεσματική στάση απέναντι σε αυτές τις εκκρεμότητες.
Άντε, εγώ γέμισα με τρύπες το σπίτι μου, αλλά με χρονικό ορίζοντα πέντε ημερών. Εδώ μιλάμε για επτά χρόνια και για μια κατσαρόλα που έχει μεταμορφωθεί σε σουρωτήρι. Ποια από τις τόσες θα γεμίσουν και ποιος θα μας χρηματοδοτήσει με λογικούς όρους;
Πράγματι, η κυβέρνηση πάλλεται ανάμεσα στο πολλά υποσχόμενα και τα λίγα εφικτά αλλά... είναι μια αριστερή κυβέρνηση! Η λαϊκή εντολή επιβάλλει και την ειλικρινή ενημέρωση του λαού για τις διαπραγματεύσεις και την έκβαση των οικονομικοπολιτικών χειρισμών. Είναι δεδομένη η άρνηση των "φίλων" μας Ευρωπαίων.
Σε ένα σκληρό παζάρι πάντα ζητάς πολλά για να πάρεις πιο λίγα. Είναι γνωστή η στάση απέναντι σε μια αριστερή κυβέρνηση. Οι Έλληνες αριστεροί ή δεξιοί δεν πρέπει να έχουν διαφορετική στάση απέναντι στις διαπραγματεύσεις, επειδή όλοι βράζουμε στο ίδιο καζάνι. Το θέμα μας δεν είναι οικονομικό, αλλά πολιτικό και αυτοί θέλουν να μας ελέγχουν. Αυτό τους καίει εκεί στην Ευρώπη. Εδώ στην Ελλάδα όλοι κρυώνουμε!
