Υπέρ σημαντικής χαλάρωσης των δημοσιονομικών στόχων για την Ελλάδα, μείωση του απαιτούμενου πλεονάσματος στο 1,5% του ΑΕΠ, χρηματοοικονομική αναδιάρθρωση του χρέους και αποπληρωμή με ρήτρα ανάπτυξης, καθώς και προώθηση μεταρρυθμίσεων, στις οποίες να συμπεριλαμβάνεται η αντιμετώπιση της διαφθοράς, τάσσονται 18 επιφανείς οικονομολόγοι με κείμενό τους που δημοσιεύτηκε στους "Financial Times".
Με το κείμενό τους οι 18 οικονομολόγοι, μεταξύ των οποίων οι νομπελίστες οικονομολόγοι Τζόζεφ Στίγκλιτς και Χρήστος Πισσαρίδης, προειδοποιούν ουσιαστικά ότι ενδεχόμενο Grexit θα σημάνει τη διάσπαση της Ε.Ε. και καλούν τους πιστωτές της χώρας να προχωρήσουν στους "κατάλληλους συμβιβασμούς" για να σημειώσουν επιπλέον ότι πρέπει να υπάρξει "αλλαγή" για να μην καταρρεύσει το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.
Ειδικότερα, προειδοποιούν ότι "οι δυσκολίες στη διαπραγμάτευση ανάμεσα στην Ελλάδα και στο Eurogroup δημιουργούν πραγματικό κίνδυνο μη επίτευξης συμφωνίας, με πιθανές σοβαρές οικονομικές και πολιτικές συνέπειες για τον ελληνικό λαό αλλά και για όλους τους πολίτες της Ε.Ε.". Με το επιχείρημα ότι "η ουσία μίας οικονομικής ένωσης είναι το δούναι και λαβείν -δίνοντας τώρα, μπορείς να ωφεληθείς αργότερα- αλλά και η ανταπόκριση στα δημοκρατικά αιτήματα των πολιτών", οι διακεκριμένοι οικονομολόγοι σημειώνουν ότι "πράγματι, κατά την άποψη πολλών εξ ημών, οι 'κατάλληλοι συμβιβασμοί' από την πλευρά των πιστωτών θα ευνοούσαν όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά ακόμη και εκείνους που της ζητούν τόσο αδιάλλακτα να παραμείνει στην ίδια πορεία". Διότι, όπως υπογραμμίζουν, "χωρίς αλλαγή, το ευρωπαϊκό οικοδόμημα θα καταρρεύσει". Επιπλέον, εκφράζουν τον φόβο ότι "η ανικανότητα επίτευξης θετικής συμφωνίας θα μπορούσε να αποτελέσει την αρχή της διάσπασης όχι μόνο της Ευρωζώνης, αλλά και του οικοδομήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης" και πως "το συνεπακόλουθο πλήγμα θα οδηγήσει σε τάσεις πολιτικής αποσύνθεσης".
Κατόπιν των παραπάνω, τονίζουν πως "είναι ξεκάθαρο τι χρειάζεται τώρα η Ελλάδα: οικονομική ανάκαμψη, με στήριξη από τη σημαντική χαλάρωση των δημοσιονομικών στόχων, θέσπιση μέγιστου πλεονάσματος στο 1,5% του ΑΕΠ, με κάποια χρηματοοικονομική αναδιάρθρωση των χρεών της, συσχετισμό της εξυπηρέτησης του χρέους με κάποια ουσιώδη ανάπτυξη και με δημοσιονομικές μεταρρυθμίσεις που θα περιλαμβάνουν πάταξη της διαφθοράς και αποδυνάμωση των οικονομικών δυνάμεων των ολιγαρχών".
