Του ΚΛΕΑΡΧΟΥ ΤΣΑΟΥΣΙΔΗ
Ενενήντα χρόνια έπειτα από τις κραυγές ενός δεκανέα, στις μπιραρίες του Μονάχου, ένας άλλος τέκτονας, καθηλωμένος δυστυχώς σε αναπηρική πολυθρόνα, μονίμως βλοσυρός, εκφράζει τη λύπη του για τους Έλληνες και εισηγείται την «απαλλοτρίωσή» τους.
Ποιος πρέπει να λυπάται ποιον; Η προβολή, όμως, σαν αφορμή της έκρηξης του Γερμανού υπουργού μιας γελοιογραφίας, με τη συνοδεία έστω και ευγενικών δηλώσεων μετανοίας, γεννά αμέσως δυο ενστάσεις:
Ο κ. Σόιμπλε αντιδρά σαν τζιχαντιστής και αντί να πυροβολεί τους γελοιογράφους του Charlie Hebdo, εκτελεί -νομίζει τουλάχιστον- έναν λαό.
Ο Γερμανός υπουργός χρησιμοποιεί φρασεολογία που παραπέμπει στη στολή με την οποία τον έντυσε ο γελοιογράφος.
Επέλεξαν την «ανεύθυνη» κυβέρνηση οι Έλληνες, είπε ο κ. Σόιμπλε.
Θα μπορούσα να παραθέσω σωρεία λιγότερο υποτιμητικών φράσεων του δεκανέα του Μονάχου που μακέλεψε την Ευρώπη και την ίδια του τη χώρα*.
Τι άλλαξε; Η προτεσταντική παράνοια, που οδήγησε στην ανάδειξη των Ουκρανών ναζί στην εξουσία και στην επανεμφάνιση ομάδων κρούσης στους δρόμους του Κιέβου, αλλά και στις περιοχές των ελληνόφωνων (κατά το... ρωσόφωνων) της Μαριούπολης, βρήκε πρόθυμους νέους Τσάμπερλεν στην αποδιαρθρωμένη από τη διαφθορά λοιπή ευρωπαϊκή πολιτική ελίτ. Δυο φορές επανέλαβε ο πολύς «σοσιαλιστής» Μοσκοβισί την ανάγκη η λογική να επικρατήσει της ιδεολογίας... Δηλαδή; Ένα άνσλους στην Αυστρία, μια προσάρτηση της Σουδητίας, μια κατάργηση από τον χάρτη της Πολωνίας;
Άλλα λόγια
Ο μόνιμος ταραξίας της Ευρώπης, έχοντας ταΐσει με απίστευτα ποσά τα «σοσιαλιστικά» και λοιπά δεξιά κόμματα της Ευρώπης από τα μαύρα ταμεία της Siemens, της Φόρεσταλ κ.λπ. και εξασφαλίσει το μέλλον εξωνημένων πολιτικών με την παροχή από τις ίδιες εταιρείες και τις κρυφές θεραπαινίδες τους καταθέσεων σε εξωχώριες, αλλά και ψιλικατζίδικα δωράκια (από τηλεφωνικά κέντρα έως καφετιέρες), έχει ελευθερία κινήσεων σε κάθε επεκτατική κίνηση.
Οι δυο τελευταίες σύνοδοι της Ευρωομάδας κατέδειξαν αυτό που τα κυρίαρχα ελληνικά μέσα ενημέρωσης, ευθυγραμμιζόμενα πλήρως με τις γερμανικές επιταγές, θέλουν να μας φυτέψουν στην παρεγκεφαλίδα:
«Το θέμα δεν είναι πολιτικό, είναι οικονομικό».
Και άντε να ακούς αυτές τις ανοησίες από μουτζαχεντίν προτεστάντες με αίμα παστεριωμένο σε μπίρα. Να το ακούς στην πατρίδα του Αριστοτέλη; Με την εξαίρεση ολίγων συναδέρφων που σέβονται τον εαυτό τους και τα γράμματα που μάθανε, η πλειοψηφία των μισθωτών στα εργολαβικά - λαθρεμπορικά ΜΜΕ δεν έχουν κάνει μιαν σχετική ερώτηση στους Ευρωπαίους σκιτζήδες** που παριστάνουν τους πολιτικούς. Είδα τη Δευτέρα το βράδυ μια κυρία στη ΝΕΡΙΤ να μας λέει με ύφος τουλάχιστον Γιούνκερ ότι η συνεδρίαση στο «Eurogroup» (γιατί όχι Ευρωομάδα;) μας έμαθε ότι η Ευρώπη είναι ένα σύνολο κανόνων και θεσμών που δεν μπορούμε να αγνοούμε.
Τι δεν λένε
Άραγε, όλοι αυτοί που κρύβουν κάτω από τη λιωμένη κουρελού τους την πολιτικότατη φύση των όσων γίνονται τώρα στην Ευρώπη, από τον Ατλαντικό ως τα Ουράλια, αλλά και στη Μέση Ανατολή, έχουν αντιληφθεί ότι το οικονομικό σκέλος του προβλήματος είναι παρωνυχίδα;
- Η γεωστρατηγική θέση της Ελλάδας, μπορεί να δείχνει αδιάφορη για τύπους σαν τον Ραχόι (που βλέπει κάγκελα στον ύπνο του), ή τον Κοέλιο, όχι όμως για τους επικυριάρχους στη Μεσόγειο Αμερικανούς (με τη Σούδα), τους καιροφυλακτούντες Ρώσους και τους πεισματικά υπομονετικούς, για ένα καλύτερο λημέρι στο μαλακό υπογάστριο της Ευρώπης, Κινέζους.
- Τα ποσοστά αποδοχής των κινήσεων της νέας πατριωτικής αριστερής κυβέρνησης με κεντροδεξιό Πρόεδρο Δημοκρατίας, από δεξιούς, κεντρώους, αριστερούς Έλληνες (πάντα πλην «Λακεδαιμονίων» με επικεφαλής... Μεσσήνιο), παρέχουν ένα συντριπτικό πλεονέκτημα στον ΣΥΡΙΖΑ και τους συμμάχους του για να θέσουν οποτεδήποτε ενώπιον του λαού την όποια νέα εκβιαστική πρόταση.
- Η συμμετοχή της Ελλάδας στην Ε.Ε. είναι σχεδόν αδύνατο να ακυρωθεί ακόμη κι αν παράτυπα την πετάξουν έξω από την Ευρωζώνη. Τι είναι άραγε σπουδαιότερο για τη Γερμανία και τους ψοφοδεείς συμμάχους της; Μια Ελλάδα καθημαγμένη και έτοιμη για αρνησικυρία σε κάθε πρόταση;
- Το σπουδαιότερο, κι αν ακόμη η Ελλάδα οδηγηθεί στο πειθαρχείο: υπάρχει έστω ένας σοβαρός αναλυτής που να αμφιβάλλει ότι του χρόνου τέτοιον καιρό θα έχουμε τουλάχιστον άλλες δυο αριστερές κυβερνήσεις στην Ε.Ε. (Ισπανία, Ιρλανδία), άλλες τόσες κεντροαριστερές στη φύση και όχι στο όνομα, μια φασιστική στη Γαλλία και μια ακροδεξιά, πλήρως εθνικιστική, στη Μεγάλη Βρετανία; Η εμμονή των Ευρωπαίων λογιστών των κερδοσκόπων για πάση θυσία καταφυγή στον συμβιβασμό σε ώρες κρίσης, πάνω σε ποια αποσαθρωμένα μέτωπα θα είναι δυνατό να θεμελιωθεί;
Η προσφυγή σε Σύνοδο Κορυφής λέει κάτι στους σκιτζήδες της ενημέρωσης;
* «Δουλειά μας είναι να δώσουμε στον δικτάτορα, όταν έρθει, ένα λαό που να είναι έτοιμος γι' αυτόν». [Χίτλερ, σε λόγο του στις 4 Μαΐου 1923, IAN KERSWAW, ΧΙΤΛΕΡ, 1889 - 1036, Ύβρις, Β' Έκδοση, SCRIPTA].
** Μειωτικός χαρακτηρισμός επαγγελματία που αγνοεί βασικά πράγματα πάνω στο επάγγελμά του . [τουρκ. eskici, παλιατζής, μπαλωματής παπουτσιών -με αποβολή του αρχικού άτονου φωνήεντος]. Λεξικό Κοινής Νεοελληνικής, ΙΜΤ, σελ.1219.
