Έφυγε πρόσφατα από τη ζωή ο επιστήμονας και αγωνιστής της Αριστεράς και της Εθνικής Αντίστασης, χημικός, Θεόδωρος Αργυρίου.
Ο Θ. Αργυρίου γεννήθηκε στην Μυτιλήνη το 1925. Τα μαθητικά του χρόνια σημαδεύτηκαν από τις διώξεις και τις δυσμενείς μεταθέσεις εναντίον της δασκάλας μητέρας του από τη Μεταξική δικτατορία, τον πόλεμο του 1940-1941 και τη γερμανική Κατοχή. Από νωρίς εντάχθηκε κι έδρασε μέσα από τις γραμμές της ΕΠΟΝ. Αποκορύφωμα ήταν η συμμετοχή του, μαζί με όλους τους Μυτιληνιούς, στην περίφημη «μάχη του Γκο-μπακ» τον Δεκέμβρη του 1944. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, επιστρατεύεται και αναγκάζεται να διακόψει τις σπουδές του. Για τα αριστερά και δημοκρατικά φρονήματά του εξορίζεται στον «Νέο Παρθενώνα» της Μακρονήσου.
Ως χημικός, εργάστηκε σε πολλά γνωστά εργοστάσια της εποχής, στους τομείς των ελαστικών και των φυτοφαρμάκων, και σε μεγάλες εισαγωγικές φίρμες χημικών. Παράλληλα, συνέχισε την πολιτική και συνδικαλιστική του δραστηριότητα, μέσα από τις γραμμές της ΕΔΑ, του ΚΚΕ και του Συνασπισμού, ενώ συμμετείχε και στο φιλειρηνικό κίνημα.
Μέλος του Πανελλήνιου Συνδέσμου Χημικών Βιομηχανίας και της Ένωσης Ελλήνων Χημικών, εργάστηκε για την αναβάθμιση της λειτουργίας της και την μετατροπή της ΕΕΧ σε όργανο - σύμβουλο της πολιτείας. Η δικτατορία των συνταγματαρχών τον καθαίρεσε από εκλεγμένο γενικό γραμματέα της Ένωσης Ελλήνων Χημικών, διορίζοντας νέα διοίκηση.
Με τη Μεταπολίτευση επανήλθε, συμμετέχοντας σε συνδικαλιστικούς φορείς και παρατάξεις και αυτοδιοικητικές κινήσεις. Εκλέχθηκε στο Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Ελλήνων Χημικών, χρηματίζοντας μάλιστα και αντιπρόεδρός της. Μαζί με άλλους συναδέλφους του, ίδρυσε την Επιτροπή για την «απαγόρευση των χημικών και βιολογικών όπλων», επιδεικνύοντας σημαντική δραστηριότητα.
Τα τελευταία χρόνια, η προϊούσα πλέον ηλικία και οικογενειακά προβλήματα τον ανάγκασαν σταδιακά να αποσυρθεί. Η τελευταία του παρουσία στα κοινά ήταν η τιμητική συμμετοχή του στο ψηφοδέλτιο του Δικτύου Πολιτών Χολαργού, στις δημοτικές εκλογές του 2010.
