Ποιος από μας έχει ακούσει, τον τελευταίο καιρό, από τα κανάλια, όταν παρουσιάζουν δημοσκοπήσεις, πού ακριβώς κινείται η «παράσταση νίκης»; Την αίσθηση, δηλαδή, των πολιτών για τον νικητή των εκλογών; Κανείς, είμαι βέβαιος. Ε λοιπόν, το σκορ στην «παράσταση νίκης» είναι 70% προς 20%, ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και στη Ν.Δ., σχεδόν σε όλες τις μετρήσεις. Και, σημειωτέον, πρόκειται για το μόνο δημοσκοπικό εύρημα που δεν έχει διαψευσθεί ποτέ. Το εύρημα που, παρ' όλ' αυτά, αποσιωπάται συστηματικά απ' όλους. Τυχαίο; Δεν νομίζω...
ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΪΚΟΥ
Αν ίσχυε το παλιό καθεστώς, για το τελευταίο «βουβό» δεκαπενθήμερο, από προχθές Παρασκευή το βράδυ, δεν θα επιτρεπόταν η δημοσιοποίηση δημοσκοπήσεων. Και θα μέναμε όλοι με τις δεδομένες, ώς τώρα, εντυπώσεις. Και μ' αυτές θα πορευόμαστε. Όμως τώρα θα βλέπουμε μετρήσεις ώς την Παρασκευή της προπαραμονής των εκλογών. Οπότε, υπάρχει δρόμος μπροστά μας. Και, σε κάθε περίπτωση, έχουμε ακόμη δυο πυκνές προεκλογικές εβδομάδες. Πολιτικό χρόνο πολύν, έτσι κι αλλιώς. Μέσα στον οποίο, τα πάντα μπορεί να συμβούν. Τα πάντα...
«Γυρίζει το ματσάκι»; αναρωτιόταν αρθρογραφικά διαπρεπής αναλυτής μεγάλης εφημερίδας, την περασμένη Κυριακή. Στηρίζοντας τον συλλογισμό του σε ευρήματα κάποιων δημοσκοπήσεων του τελευταίου καιρού, σύμφωνα με τα οποία περιορίζεται η διαφορά ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και τη Ν.Δ. Ότι «κλείνει η ψαλίδα», σύμφωνα με την έκφραση του συρμού. Ας το δούμε λοιπόν. Ας προσπαθήσουμε να καταλάβουμε, με βάση τα διατιθέμενα δεδομένα, αν πράγματι «γυρίζει το ματσάκι». Και πρώτα-πρώτα, η διαφορά που καταγράφεται, σε όλες τις μετρήσεις, κινείται ανάμεσα στο 3% και στο 7,5%. Κάπως μικρότερη όντως, απ' ό,τι έδειχναν παλαιότερες μετρήσεις. Διόλου ευκαταφρόνητη πάντως, ούτε κατά διάνοια. Γεγονός που οφείλεται ασφαλώς στην, αναμενόμενη άλλωστε, αύξηση της συσπείρωσης της Ν.Δ., όπως συμβαίνει πάντα καθώς πλησιάζουν οι εκλογές. Και όχι σε περιορισμό της απήχησης του ΣΥΡΙΖΑ. Και, πάντως, στατιστικά αν το δούμε, όταν ένα κόμμα προηγείται σταθερά στα γκάλοπ, για μεγάλο διάστημα ώς την έναρξη της προεκλογικής περιόδου, δεν έχει ώς τώρα συμβεί ποτέ να αναστραφεί η εικόνα στην κάλπη. Ποτέ...
Αναποφάσιστοι και «αποφασισμένοι»
Η Ν.Δ., απ' ό,τι και τα στελέχη της δηλώνουν, ποντάρει σήμερα προπάντων, αν όχι αποκλειστικά, στους αναποφάσιστους ψηφοφόρους. Των οποίων το ποσοστό κυμαίνεται πλέον μεταξύ του 12% και του 17%. Νούμερο το οποίο, αριθμητικά, θα μπορούσε πράγματι ν' αλλάξει τα δεδομένα. Όμως, σύμφωνα με την στατιστική πείρα των δημοσκοπήσεων, οι αναποφάσιστοι κατανέμονται τελικά, κατά τους συσχετισμούς των ήδη «αποφασισμένων». Με κάποια πριμοδότηση μάλιστα εκείνου που διαθέτει τον «αέρα του νικητή». Είναι γι' αυτό που, σχεδόν πάντα, βλέπουμε να διευρύνεται στην κάλπη η διαφορά υπέρ του πρώτου κόμματος. Εξάλλου, όπως αποκαλύπτουν οι δημοσκόποι, οι αναποφάσιστοι σήμερα προέρχονται, κατά το πλείστον, από τη νέα γενιά. Πρόκειται δηλαδή για νέους πολίτες - εκλογείς χωρίς κομματικό παρελθόν. Και καθώς είναι γνωστό (και δημοσκοπικά καταγεγραμμένο), κατά την τελευταία τουλάχιστον διετία, οι ψηφοφόροι νέων ηλικιών επιλέγουν συντριπτικά τον ΣΥΡΙΖΑ έναντι της ΝΔ. Αν όλ' αυτά λένε κάτι, εξηγούν κάτι, προδιαθέτουν για κάτι, ε ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του. Αρκεί άλλωστε να δει κανείς τις -δημοσκοπικές- μετακινήσεις των εκλογέων. Από πού εισπράττει (και πόσο) το κάθε κόμμα, προς τα πού χάνει (και πόσο) το κάθε κόμμα. Και θα καταλάβει.
Απ' ό,τι όλα δείχνουν εν τέλει, και κατά την απλή λογική των πραγμάτων, τρία πράγματα φαίνεται πως παίζονται στην αναμέτρηση της 25ης Ιανουαρίου. Όλα τ' άλλα μάλλον έχουν κλειδώσει. Η αυτοδυναμία πρώτα - πρώτα. Την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται ότι διεκδικεί με σοβαρές πιθανότητες, όμως επ' ουδενί μπορεί να θεωρηθεί δεδομένη. Παίζεται επίσης η τρίτη θέση. Το κόμμα δηλαδή που θα λάβει την τρίτη διερευνητική εντολή, αν δεν εξασφαλιστεί αυτοδυναμία. Και εάν, φυσικά, δεν καρποφορήσουν οι δύο πρώτες εντολές. Θέση για την οποία, για την ώρα, ερίζουν το Ποτάμι, το ΚΚΕ, η Χ.Α., το ΠΑΣΟΚ, ίσως και το ΚΙΔΗΣΟ. Με πολύ μειωμένες πιθανότητες για το ΠΑΣΟΚ, μετά την εμφάνιση του ΚΙΔΗΣΟ. Το κόμμα του Γιώργου Παπανδρέου, το οποίο αποτελεί, έτσι κι αλλιώς, πολλαπλώς αστάθμητο (ακόμη) παράγοντα. Παίζεται, τέλος, ο αριθμός των κομμάτων που θα εξασφαλίσουν την είσοδό τους στη νέα Βουλή.
Και πάντως θα πρέπει να σημειωθεί πως, με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο, για τη διαμόρφωση του αποτελέσματος, δεν παίζει κανένα απολύτως ρόλο η διαφορά του πρώτου από το δεύτερο κόμμα. Και μιας ψήφου διαφορά αρκεί για να πιστωθεί στον πρώτο το bonus των 50 εδρών. Τα μόνα στοιχεία που καθορίζουν το εκλογικό αποτέλεσμα (και την αυτοδυναμία), είναι το ποσοστό του πρώτου κόμματος και το σύνολο των κομμάτων που μπαίνουν στη Βουλή. Ή, σωστότερα, το σύνολο των ποσοστών των κομμάτων που θα εξασφαλίσουν κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.
Αλλά, είπαμε. Οι εναπομένουσες δύο εβδομάδες είναι αρκετός πολιτικός χρόνος. Όπου τα πάντα μπορούν να συμβούν. Και αν κάτι θα παίξει σημαντικό ρόλο γι' αυτά «τα πάντα», δεν είναι τόσο η ευστοχία της προεκλογικής καμπάνιας εκάστου των διεκδικητών, αλλά προπάντων τα λάθη της. Κάποια από τα οποία δεν αποκλείεται να αποδειχθούν μοιραία...
