ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΪΚΟΥ
Τελικά ο άλλος Αντωνάκης, ο παλιός, ο ασπρόμαυρος, ήτανε πολύ πιο κύριος.
Είπε, απλώς, «παίρνω το καπελάκι μου και φεύγω».
Ετούτος εδώ, από το κακό στο χειρότερο.
Ή μάλλον, από το φτηνό στο ευτελέστερο.
Τάζει υπουργεία στους «προθύμους» έτσι και ψηφιστεί Πρόεδρος.
Εξαγορά πάντως δεν το λες.
Τα ανάλογα, ξέρετε, επιχειρήθηκαν και το καλοκαίρι του '65.
Με μεγάλη επιτυχία.
Υπουργεία στον Μπούκουρα και στον Χρυσοβαλάντη, αμέσως παρακαλώ.
Εμ βέβαια, ή έχουμε λόγο ή δεν έχουμε, τι τα φοράμε τα παντελόνια;
Α ναι, και στον Μελά υπουργείο, τι, στο πηγάδι κατούρησε αυτός;
Αν και τώρα που έδωσε και το 80% ο Μελάς.
Μήπως δεν του έμεινε τίποτα για την τρίτη ψηφοφορία;
Μην έχουμε κανα μπλέξιμο δηλαδή και τρέχουμε.
«Ο Τσίπρας σκηνοθέτησε την υπόθεση Χαϊκάλη - Αποστολόπουλου».
Πρώτη το είπε η Σοφία Βούλτεψη, αλλά δεν πολυδώσαμε σημασία.
Το θεωρήσαμε μια ακόμη στιγμή έξαρσης του γνωστού παραληρηματικού οίστρου της εκπροσώπου.
Το επανέλαβε όμως και ο πρωθυπουργός, αυτοπροσώπως.
Τελικά, ξέρει κάτι και δεν μας το λέει;
Γιατί από το σενάριο δεν προκύπτει.
Αν, πάντως, ξέρει κάτι και δεν μας το λέει, δεν είναι σωστό.
Μας αφήνει στο σκοτάδι, και δεν κάνει.
Πάντως, να είστε βέβαιοι, έχουμε να δούμε πολλά ώς την τελευταία στιγμή.
Και, ας μην αποκλείουμε τίποτα, αλλά τίποτα.
«Είναι πολλά τα λεφτά, Άρη»...
Η άλλη θρυλική ατάκα του ασπρόμαυρου παρελθόντος μας.
Και βέβαια δεν κυριολεκτούμε (αναγκαία...) ως προς ότι τα λεφτά τα πολλά.
Τα επίδικα είναι πολλά και μεγάλα και ζόρικα.
Εσένα τώρα σε καλύπτει το «αρχείο» της Δικαιοσύνης;
Το ιδιαιτέρως ευρύχωρο, πάντα, αρχείο.
Αν σε καλύπτει εντάξει πάσο.
Όσο για τη Δικαιοσύνη καθεαυτή, αν αισθάνεται υπερήφανη.
Για την, μ' αυτόν τον τρόπο, κατοχύρωση της ανεξαρτησίας της.
Επίσης πάσο.
Η ολοκλήρωση της αναθεώρησης του Συντάγματος, άλλο ένα από τα βασικά στοιχεία της επιχειρηματολογίας Σαμαρά.
Υπέρ της εκλογής Προέδρου, τώρα.
Αλλά γιατί άραγε έφερε στο παρά πέντε ο Σαμαράς την πρόταση για αναθεώρηση;
Δυόμισι χρόνια μετά;
Μήπως, ακριβώς, προκειμένου να εκβιάσει;
Και γιατί δηλαδή ο άλλος να υποκύψει -και- σ' αυτόν τον εκβιασμό;
Ως πραξικόπημα χαρακτηρίζει ο Καραμανλής το ενδεχόμενο αλλαγής πρωθυπουργού χωρίς εκλογές.
Στο πλαίσιο της σεναριολογίας για τη λεγόμενη «κυβέρνηση ειδικού σκοπού».
Θυμάται άραγε κανείς να προέβαλε ο Καραμανλής τις ίδιες ενστάσεις και τον Νοέμβριο του 2011;
Όταν παραμερίστηκε ο -επίσης εκλεγμένος- Γιώργος Παπανδρέου;
Τελικά, σοφά πράττει ο πρώην πρωθυπουργός και δεν μιλάει.
Όταν σπάει τον κανόνα, απλώς φαλτσάρει.
Όμως εντάξει, ο Γιώργος τώρα δικαιώνεται.
Επιστρέφει ακάθεκτος, μεθαύριο κιόλας, λένε.
Αναζητώντας τη δικαίωσή του.
Τώρα τι να πεις, είναι κι αυτή μια στάσις, νιώθεται.
Καλή Πρωτοχρονιά, Πρόεδρε.
Με τούτα και με κείνα, περίπου στο ντούκου έχει περάσει αυτό το αίσχος των εκατοντάδων τροπολογιών.
Των φωτογραφικών, των ακραία ρουσφετολογικών τροπολογιών, σε εντελώς άσχετα νομοσχέδια δε.
Υπουργών τε και βουλευτών, της συμπολίτευσης εννοείται.
Μια πρακτική απελπιστικά παλιά, αφόρητα αμαρτωλή.
Που δείχνει ότι οι περί ων ο λόγος δεν έχουν καταλάβει τίποτα.
Για το πώς και γιατί φτάσαμε ώς εδώ.
Οι ίδιοι που μας έφεραν εδώ.
Στου ντούκου πέρασε και το τελευταίο ευρωβαρόμετρο, το πολύ πρόσφατο.
Αυτό που φέρνει τους Έλληνες ως τον πιο απαισιόδοξο λαό από τους 28 της Ευρώπης.
Ε, λοιπόν, αυτό τα λέει όλα, τα δείχνει όλα, τα εξηγεί όλα.
Το καλό είναι πως, απ' ό,τι δείχνουν τα πράματα, αυτή τη φορά θα έχουμε πράγματι μια ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ...
