Το Σύνταγμα, κ. Σαμαρά, δεν είναι σαν τον φούρνο του Χότζα, που τον γυρίζεις κάθε φορά όπου σε βολεύει.
Έτσι, δεν μπορείς να κυβερνάς συνεχώς με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, κάτι που είναι σαφώς ενάντια στο πνεύμα του Συντάγματος.
Ούτε να στριμώχνεις τους βουλευτές -τη συνείδηση των οποίων επικαλείσαι τώρα- να ψηφίσουν κρίσιμους νόμους εκατοντάδων σελίδων χωρίς να έχουν τον ελάχιστο χρόνο, όχι να τους μελετήσουν, αλλά ούτε καν να τους διαβάσουν.
Αυτός ο τρόπος διακυβέρνησης ήταν καθαρή περιφρόνηση του Συντάγματος.
Επικαλείσαι τώρα τον σεβασμό της συνταγματικής διαδικασίας εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας. Αλλά και σ' αυτό έχεις παρεξηγήσει (;) την εντολή του συνταγματικού νομοθέτη.
Η απαίτηση να συγκεντρωθούν 200 ή 180 από τις 300 ψήφους της Βουλής αποσκοπεί να συσπειρώσει ευρύτερες και υπερκομματικές συναινέσεις για το αξίωμα του προέδρου. Μάλιστα.
Τι συμβαίνει όμως όταν η Βουλή δεν αντανακλά πλέον τη βούληση του λαού, όπως συμβαίνει σήμερα; Τότε αυτή η επιζητούμενη συναίνεση ξεπέφτει στις στενές κομματικές επιδιώξεις και δεν τιμά την πραγματική πολιτική βούληση των πολιτών, νοθεύοντας έτσι και την ίδια την εκλογή του ανώτατου άρχοντα.
Η λαϊκή επιθυμία γιά αλλαγή κατεύθυνσης στα πολιτικά πράγματα της χώρας έχει εκφραστεί επαρκώς με τις ευρωεκλογές, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ αναδείχθηκε πρώτο κόμμα, αλλά και την επίμονη δημοσκοπική κυριαρχία του.
Αλλά και κάτι άλλο έχει παρεξηγήσει ο Σαμαράς (αν και μάλλον πιστεύω πως το έκανε επίτηδες ο πονηρός γιά να πετάξει αλλού την καυτή πατάτα). Αν το Σύνταγμα επιζητεί την ευρύτερη και υπερκομματική συναίνεση στο θέμα, γιατί ο πρωθυπουργός αποφάσισε μόνος του την πρόωρη εκλογή Προέδρου μέσα στα δωματιάκια της Συγγρού και δεν κάλεσε πρώτα τους αρχηγούς των άλλων κομμάτων να ακούσει τη γνώμη τους;
Ουφ! Βαρέθηκα να λέω για τις παρεξηγήσεις(;) του κ. Σαμαρά. Ας δούμε λοιπόν μια άλλη διασκεδαστική παρεξήγηση.
Όταν λοιπόν έφθασαν στην Αυστραλία οι πρώτοι Βρετανοί άποικοι, απόρησαν με το παράξενο ζώο που χοροπηδούσε πέρα-δώθε και ρώτησαν με νοήματα τους Αβορίγινες (τους ντόπιους) τι ήταν αυτό. Η απάντηση ήταν «Καν Γκα Ρού» και οι Άγγλοι το μετέφεραν στη γλώσσα τους «kangaroo-καγκουρό». Αργότερα οι γλωσσολόγοι ανακάλυψαν ότι η απάντηση των ντόπιων σήμαινε «δεν καταλαβαίνουμε τι μας λέτε»... Μου το έστειλαν με e-mail και αν δεν αληθεύει είναι πάντως ευρηματικό!
Καλές γιορτές!
ΑΝΔΡΕΑΣ ΖΕΜΠΙΛΑΣ
