Ήταν ένα μεγάλο κατάστημα με οικιακά είδη, ηλεκτρικές συσκευές, φωτιστικά κ.λπ. Πριν από λίγες ημέρες, ταμπέλα στη βιτρίνα «ΚΛΕΙΝΟΥΜΕ-ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΙΜΩΝ». Άλλο κατάστημά του με έπιπλα ακριβώς απέναντι, στην οδό Μοσχονησίων, είχε κατεβάσει ρολά πριν από ένα χρόνο.
Μα και το τελευταίο ξυλουργείο στην περιοχή, ήταν στην οδό Μηθύμνης, έκλεισε εδώ και δύο χρόνια. Το ίδιο και το φαρμακείο λίγο πιο πάνω. Έκλεισε και το «Μυρόλι των Ιωαννίνων» παρακάτω. Σκοτεινό το καφέ-μπαρ που είχε ένας Αιθίοπας, πάλι στη Μηθύμνης, κλειστό και το καφενείο στην Ιεροσολύμων.
Αμέτρητα τα Ίντερνετ - τηλεφωνεία που ανοιγοκλείνουν, κυρίως κλείνουν δηλαδή. Έκλεισαν επίσης το κατάστημα ρούχων και το μαγαζί με υφάσματα και κουρτίνες λίγο πιο πάνω στη Μηθύμνης. Στη γωνία με τη Μοσχονησίων έκλεισε ένας παλιός φούρνος, το ίδιο και το σούπερ μάρκετ που είχε ανοίξει απέναντι.
Περιγράφω τον αργό θάνατο της γειτονιάς μου, λίγο κάτω από την πλατεία Αμερικής. Ο κατάλογος των επιχειρήσεων που έκλεισαν είναι ατέλειωτος, αλλά αυτό που με πείραξε περισσότερο ήταν που έκλεισε το ψιλικατζίδικο του φίλου μου Γιάννη ακριβώς κάτω από το σπίτι μου.
Νεκροταφείο καταστημάτων και η Πατησίων. Κλείνουν ακόμη και τα περίπτερα.
Σιγά - σιγά σβήνουν και τα φώτα στις πολυκατοικίες, υπάρχουν κτήρια όπου έχουν μείνει μόνο δυο - τρία κατοικημένα διαμερίσματα από τα 12 με 15.
Αργοπεθαίνουν οι πάλαι ποτέ καλές γειτονιές της Αθήνας...
Η Γενική Συνομοσπονδία Επαγγελματιών Βιοτεχνών-Εμπόρων ανακοίνωσε πρόσφατα ότι από την αρχή της κρίσης έχουν κλείσει 230.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Επηρεάστηκαν δηλαδή περίπου 700.000 άνθρωποι μόνο από τις οικογένειες των επιχειρηματιών (ας πούμε τρεις άνθρωποι ανά οικογένεια). Το εισόδημά τους μηδενίστηκε ή μειώθηκε ουσιαστικά. Αν υπολογίσουμε και τους υπαλλήλους αυτών των επιχειρήσεων που έμειναν άνεργοι, μιλάμε πια για εκατομμύρια... Άσε τους άνεργους από τις μεγάλες επιχειρήσεις που κλείνουν.
Πολλοί πλέον ζούνε από τις συντάξεις (συνήθως πενιχρές) των παπούδων ή γιαγιάδων. Άλλοι από τη φιλανθρωπία συγγενών ή φίλων...
Άραγε, οι Σαμαροβενιζέλοι κατανοούν το δράμα που βιώνουν εκατομμύρια άνθρωποι; Μόνο θεωρητικά ίσως. Αυτοί ήταν και θα είναι λεφτάδες, που υπηρετούν λεφτάδες. Ποτέ δεν θα καταλάβουν τι πραγματικά σημαίνει να μην έχεις φαγητό στο τραπέζι.
Όχι, ποτέ δεν θα καταλάβουν την απόγνωση, την απώλεια αυτοεκτίμησης των άνεργων, τη συνθλιβή των ψυχών και των σωμάτων όσων χάνουν τα χρειώδη της επιβίωσης.
ΑΝΔΡΕΑΣ ΖΕΜΠΙΛΑΣ
