Η επικράτηση των Ρεπουμπλικανών στις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ αποτελεί προμήνυμα κι αν δεν αντιστραφεί η τάση αυτή, είναι υπαρκτός ο κίνδυνος να εκλεγεί Ρεπουμπλικανός πρόεδρος, ο οποίος θα μοιάζει στη Μέρκελ.
Είναι να τρομάζει κανείς μπροστά στο ενδεχόμενο να δει την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (FED) να ακολουθεί τη γραμμή Μέρκελ. Τι θα είχε συμβεί στις ΗΠΑ και την παγκόσμια οικονομία αν η FED ακολουθούσε τη γραμμή Μέρκελ και δεν αγόραζε αφειδώς ομόλογα του αμερικανικού δημοσίου επειδή οι Ρεπουμπλικανοί, η αμερικανική νεοδεξιά, και οι νεοφιλελεύθεροι ισχυρίζονταν ότι η "ποσοτική χαλάρωση" θα κλόνιζε την αξία του δολαρίου; Τι θα γινόταν αν οι ΗΠΑ εν μέσω της κρίσης δεν αύξαναν τα δημοσιονομικά τους ελλείμματα για να αιμοδοτήσουν την οικονομία τους επειδή οι Ρεπουμπλικανοί ισχυρίζονταν ότι η "ασωτία" του χρέους θα πνίξει την ανάπτυξη την οποία χαρακτηρίζουν ακόμη και τώρα "ψευδή" επειδή στηρίζεται σε δανεικά. Φευ...
Ρεπουμπλικανοί και Μέρκελ εκφράζουν τα πιο ακραία επιχειρηματικά συμφέροντα. Ακολουθούν στρατηγικές που έχουν αναλογίες. Γιατί μπορεί να μην ταυτίζονται, έχουν όμως αναλογίες, ο τιμωρητικός προτεσταντισμός με τον νεοφιλελευθρισμό της Έιντ Ραντ, η επιρροή της οποίας στους κυρίαρχους κύκλους της οικονομικής και πολιτικής ελίτ παραμένει μεγάλη.
Οι απόψεις της ιέρειας του νεοφιλελευθερισμού Έιντ Ραντ αποτελούν πεμπτουσία του εγωισμού. Έβλεπε τον αλτρουισμό ως "ηθικό κανιβαλισμό" και την αλληλεγγύη ως άποψη των αδύναμων, τους οποίους θεωρούσε "απομιμήσεις ανθρώπων". Στην περίπτωση του προτεσταντισμού τιμωρείται η "ασωτία". Η δημοσιονομική "ασωτία" αν πρόκειται για χώρες. Η λιτότητα σύμφωνα με την άποψη αυτή αποτελεί... κάθαρση.
Οι αντιλήψεις αυτές μπορεί να ακούγονται ακραίες για την ευρωπαϊκή κουλτούρα του Διαφωτισμού, επιβάλλονται όμως στην Ευρωζώνη, με παραλλαγές είναι η αλήθεια, από τη Μέρκελ και τους υποτακτικούς της. Στην Ευρώπη αμφισβητείται ό,τι παραπέμπει σε κοινωνικά δικαιώματα και κοινωνικό συμβόλαιο. Στις ΗΠΑ η μεταρρύθμιση για ένα υποτυπώδες σύστημα υγείας αντιμετωπίζεται με εχθρότητα από τους Ρεπουμπλικανούς.
Οι αντιλήψεις του ακραίου εγωισμού, του κοινωνικού δαρβινισμού, που εμπότισαν μέχρι σήμερα τις αντιλήψεις των πολιτικών ζόμπι του νεοφιλελευθερισμού και τους "ληστές με ακριβά κοστούμια", όπως αποκαλεί ο Κρούγκμαν τα στελέχη του χρηματοπιστωτικού συστήματος, τείνουν να επικρατήσουν και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Τα ζόμπι, πριν σου πάρουν την οικονομία, σου παίρνουν πρώτα το μυαλό. Κι αυτό είναι το πιο επικίνδυνο ενδεχόμενο.
Σταύρος Καπάκος
