Ο "ιός" ΣΥΡΙΖΑ επεκτείνεται στην Ευρώπη. Πριν στεγνώσει το μελάνι των δηλώσεων του Γιόσκα Φίσερ ότι ενδεχόμενη επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να επηρεάσει ολόκληρο τον ευρωπαϊκό Νότο, οι δημοσκοπήσεις στην Ισπανία και την Ιρλανδία έδειξαν ότι για πρώτη φορά βρίσκονται στην πρώτη θέση δύο κόμματα που ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Αριστερά. Το Podemos και το Σιν Φέιν.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ενισχύεται η τάση πολιτικής ριζοσπαστικοποίησης στην Ευρώπη, η οποία συνήθως ξεκινά από τις χώρες του Νότου. Ανάλογο φαινόμενο παρατηρήθηκε και τη δεκαετία του '80 με βασικό φορέα τότε τα σοσιαλιστικά κόμματα, που αποτέλεσαν την ύστατη προσπάθεια να παραμείνει ζωντανή η μεταπολεμική στρατηγική της ευημερίας, η οποία κινδύνευε από την επέλαση του νεοφιλελευθερισμού.
Η κατάληξη εκείνης της προσπάθειας δεν ήταν η καλύτερη. Ενώ αρχικά οι εξελίξεις στράφηκαν σε προοδευτική κατεύθυνση, σύντομα οι πιο ριζοσπαστικές εξαγγελίες αφυδατώθηκαν και ενσωματώθηκαν στο παγκοσμιοποιημένο οικονομικό status quo. Αυτή τη φορά η ριζοσπαστικοποίηση έχει μια ποιοτική διαφορά. Αφενός συγκροτείται ως απάντηση στις κατακλυσμιαίες επιπτώσεις της εφαρμοζόμενης νεοφιλελεύθερης πολιτικής, η οποία έχει αφήσει κοινωνικά συντρίμμια, και αφετέρου στη νέα αυτή φάση ηγούνται αριστερά - ριζοσπαστικά κόμματα κι όχι σοσιαλιστικά. (Άκρως ανησυχητική είναι η άνοδος της Ακροδεξιάς, κυρίως στη Γαλλία, καθώς και σε χώρες του ευρωπαϊκού Βορρά).
Η βαθιά κρίση πολιτικής εκπροσώπησης, που κλυδωνίζει τα πολιτικά συστήματα, οφείλεται τόσο στην εφαρμογή της σκληρής λιτότητας όσο και στην έκρηξη της διαφθοράς, που καθιστά όλο και πιο αναξιόπιστες τις δεξιές ή/και τις σοσιαλδημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις. Στην Ισπανία για παράδειγμα η ραγδαία άνοδος των Podemos συνδυάζεται με μεγάλη πτώση της Δεξιάς και του άλλοτε κραταιού PSOE, αλλά και της ιστορικής Αριστεράς, η βάση της οποίας μετακινείται προς τον νέο ριζοσπαστικό φορέα. Ό,τι συμβαίνει και στην Ελλάδα με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Μπροστά στην εμφάνιση αυτής της πολιτικής ριζοσπαστικοποίησης, που αποτελεί ελπίδα για αλλαγή στρατηγικής στην Ευρώπη, δεν πρέπει να προκαλεί έκπληξη η επίθεση του Γερμανού προέδρου Γκάουκ προς το αριστερό κόμμα με στόχο να τορπιλίσει την πιθανή συνεργασία Αριστεράς, SPD, Πρασίνων στο κρατίδιο της Θουριγγίας, η οποία υπό προϋποθέσεις θα μπορούσε να αποτελέσει τον καταλύτη για προοδευτικότερες εξελίξεις και στην ίδια τη Γερμανία.
Σταύρος Καπάκος
