Ο "πράσινος" Γιόσκα Φίσερ αποκάλυψε τη στάση του Βερολίνου αν εκλεγεί ο ΣΥΡΙΖΑ: "Θα πρέπει να διαπραγματευθούμε" του απάντησαν από τη γερμανική κυβέρνηση όταν ο πρώην υπουργός Εξωτερικών έθεσε το σχετικό ερώτημα. Πολλές φορές μέχρι σήμερα η κοινή γνώμη εκφοβίστηκε από σκληρές δηλώσεις ή διαρροές και δεν τις εξέλαβε ως στοιχείο της διαπραγματευτικής τακτικής. Το ψυχολογικό παιχνίδι άσκησης πίεσης είναι μέρος της αντιπαράθεσης και δεν πρέπει ούτε να αγνοείται, σαν να πρόκειται μόνο για επικοινωνιακό τέχνασμα, ούτε όμως και να εκλαμβάνεται ως αδυναμία οποιαδήποτε διαπραγμάτευσης. Τα όρια της διαπραγμάτευσης και η δυνατότητα συμβιβασμών είναι πολύ πιο σύνθετο ζήτημα και δεν εξαντλείται στην ψυχολογική πίεση.
Ο Φίσερ πέφτει σε αντιφάσεις όταν επικρίνει τη Μέρκελ αναφερόμενος στον Τσίπρα, για τον οποίο ισχυρίζεται ότι είναι επικίνδυνος. Ο άλλοτε διαπρύσιος κήρυκας της "αυτονομίας", που είναι ένας ήπιος χαρακτηρισμός για τον Φίσερ, πριν βεβαίως μεταλλαχθεί σε "πράσινο" και ακόμη περισσότερο πριν γίνει υπουργός των Εξωτερικών, επικρίνει συνεχώς τη γραμμή της Μέρκελ για την αντιμετώπιση της κρίσης επικεντρώνοντας την κριτική του κυρίως σε σε δύο σημεία. Στην επιβολή της λιτότητας και στο ότι δρα σε εθνικό και όχι σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Και για τα δύο επέκρινε σκληρά τη Μέρκελ γιατί δεν κινήθηκε "στην κατεύθυνση μιας Οικονομικής Ένωσης, αλλά με το βλέμμα προς τα πίσω επέλεξε την πολιτική των εθνικών λύσεων, χωρίς ταυτόχρονα να θέλει να αγγίξει ευρωπαϊκές δομές και συνθήκες». Και το ερώτημα είναι γιατί θεωρεί επικίνδυνο τον Τσίπρα για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ η κριτική του ΣΥΡΙΖΑ έχει αναλογίες με τη δική του;
Με έναν τρόπο το ομολογεί προειδοποιώντας το Βερολίνο για τις συνέπειες της πολιτικής του. Γιατί τον Τσίπρα "θα τον ακολουθήσουν και άλλες χώρες του Νότου". Με άλλα λόγια, ο Φίσερ χτυπά τον Τσίπρα για να τα ακούσει η Μέρκελ, η οποία "έκανε την επιλογή ενός προγράμματος αυστηρής λιτότητας και δραστικών μηχανισμών τιμωρίας, χωρίς να υπολογίσει τις συνέπειες στις σχέσεις της Γερμανίας με τους εταίρους της στην Ε.Ε.". Προειδοποιεί μάλιστα το Βερολίνο ότι θα "πληρώσει ακριβά" την επανεθνικοποίηση της ευρωπαϊκής του στρατηγικής.
Ο Φίσερ φαίνεται να αντιλαμβάνεται τις συνέπειες που θα έχει η εφαρμογή των αυστηρών κανόνων δημοσιονομικής σταθερότητας και στη διεύρυνση της διαφοράς των επιτοκίων δανεισμού μεταξύ των χωρών της Ευρωζώνης, πράγμα που θα οδηγήσει σε κάτι που απεύχεται η Γερμανία: στη μεγαλύτερη μεταφορά πόρων. Δηλαδή το Βερολίνο κινδυνεύει να χάσει την ηγεμονία και ταυτόχρονα να κληθεί να πληρώσει περισσότερα αν δεν αναζητήσει ευρωπαϊκές λύσεις στα προβλήματα. Μετά τον συντηρητικό Ζιν, ο οποίος ζήτησε προ ημερών κούρεμα του ελληνικού χρέους, και αρκετούς αναλυτές υπεράνω υποψίας που επικρίνουν τη γραμμή Μέρκελ, ο Φίσερ επιτίθεται στον "κακό" ΣΥΡΙΖΑ για να ζητήσει αλλαγή πολιτικής από τη Γερμανίδα καγκελάριο. Οι διεργασίες και οι προβληματισμοί στη Γερμανία αποκτούν ενδιαφέρον, αν και η Ιστορία μάς υπενθυμίζει ότι πρέπει να κρατάμε μικρό καλάθι.
Σταύρος Καπάκος
