Κάνοντας την αποτίμηση του τριημέρου, στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ υποστήριζαν ότι ήταν μία από τις τελευταίες πράξεις της συγκυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου και μαζί του δράματος της χώρας.
Το κυβερνητικό στρατόπεδο -σύμφωνα με στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ- ανάλωσε τις ισχνές, ούτως ή άλλως, δυνάμεις του όχι για να υπερασπίσει το έργο του, αλλά για να αντιπολιτευτεί το πρόγραμμα της επερχόμενης κυβέρνησης, της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ: αυτό έγινε αντιληπτό σε όλους όσοι παρακολούθησαν την τριήμερη αντιπαράθεση ή τις τοποθετήσεις, έστω, των κ. Σαμαρά και Βενιζέλου στο κλείσιμο της διαδικασίας. Ένα στρατόπεδο, όπως έλεγαν στον ΣΥΡΙΖΑ, που έκανε ακόμη πιο φανερή την απουσία στρατηγικής και συμμάχων, ενώ άφησε να διαφανούν και άλλα: όπως ενδο-κυβερνητικές έριδες και το προβάδισμα που πήρε η ακροδεξιά συνιστώσα της Ν.Δ., προς άγραν χρυσαυγίτικων ψήφων προφανώς.
Το χρέος και η κρυφή ατζέντα
Όμως, στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, αναλύοντας την ομιλία Σαμαρά ειδικότερα, στέκονταν σε δύο σημεία: Πρώτον, την αποστροφή - δώρο στους δανειστές ότι το χρέος είναι βιώσιμο άρα «πώς θα διαπραγματευθεί;». Αποστροφή που όμως, έλεγε παλαιός κοινοβουλευτικός του ΣΥΡΙΖΑ, ήταν μια δυσάρεστη έκπληξη ακόμη και για τους βουλευτές του, που περίμεναν μια νύξη, έστω, για διαπραγμάτευση. Φευ...
Δεύτερον, κλείνοντας το μάτι στην προληπτική πίστωση της Κρ. Λαγκάρντ, άνοιγε τον δρόμο για νέο δάνειο και κεκαλυμμένο Μνημόνιο. Μόνο που, δυστυχώς για την κυβέρνηση, η κλεψύδρα του πολιτικού της βίου τρέχει πια αντίστροφα -και πιο γρήγορα από πριν...
Πέραν όλων των παραπάνω, το τριήμερο αποδείχθηκε μια πολύ καλή ευκαιρία για την Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ να ξεδιπλώσει πτυχές του Προγράμματος της Θεσσαλονίκης. Διαβασμένοι οι βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης παρέθεσαν τα στοιχεία του οικονομικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ, ανέδειξαν την κατεδάφιση του εργατικού δικαίου από το 2010 και μετά, επίσης την υποβάθμιση της διεθνούς θέσης της χώρας μας στα χρόνια των Μνημονίων και, το κυριότερο, υπογράμμισαν τις πτυχές της ανθρωπιστικής κρίσης και τι προτείνει για το σταμάτημά της η ριζοσπαστική Αριστερά.
Μία από τις πιο συγκλονιστικές εξάλλου στιγμές του τριημέρου ήταν όταν ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Θοδωρής Δρίτσας παρουσίασε την αύξηση στους δείκτες βρεφικής και νεογνικής θνησιμότητας τα χρόνια του Μνημονίου, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι αυτά δεν χρειάζονται οικονομική ανάλυση... Και πρόσθεσε ότι αν όντως φεύγει το Μνημόνιο, όπως ισχυρίζονται οι κ. Σαμαράς και Βενιζέλος, τότε και αυτοί, αλλά και οι προκάτοχοί τους, πρέπει να ζητήσουν πίσω τις επιστολές με τις υπογραφές τους, για πιστή εφαρμογή των μνημονιακών μέτρων.
Το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης δεν είναι τίποτε άλλο εντέλει «από τον πρώτο κύκλο ανασυγκρότησης της κοινωνίας, με κύριο στόχο ένα θετικό σοκ, να νιώσει η κοινωνία ότι κάτι αλλάζει», σημείωνε εξάλλου ο εισηγητής της αξιωματικής αντιπολίτευσης Γιάννης Δραγασάκης, κατά την έναρξη του κοινοβουλευτικού τριημέρου.
Το βάρος της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης σήκωσε ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, που με το «καλημέρα» έθεσε το ουσιαστικό θέμα της απουσίας του πρωθυπουργού, ο οποίος προτιμά, όπως παρατήρησε, να μιλά περισσότερο στο εντευκτήριο παρά στην αίθουσα της Βουλής, ενώ και ο γραμματέας της Κ.Ο. Νίκος Βούτσης, κατήγγειλε ότι «δεν μπορεί να συνεχιστεί το πολιτικό στήσιμο από την κυβέρνηση», παραπέμποντας στα φτηνά κόλπα του προεδρείου της Βουλής με τη σειρά των ομιλητών.
Ν. ΠΑΠ.
