ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΕΛΙΓΓΩΝΗΣ
Σε... "άλμα στο κενό" μετατρέπεται η προσπάθεια της κυβέρνησης "φυγή προς τα εμπρός" με το αίτημα για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης από τη Βουλή. Ενόσω όλα δείχνουν ότι το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας θα απέχει κατά πολύ από την επιδίωξη της "προεδρικής πλειοψηφίας" των 180 βουλευτών, οι πιστωτές δεν αφήνουν στην κυβέρνηση κανένα περιθώριο πολιτικού ή οικονομικού ελιγμού, καθώς σπρώχνουν προς ακόμη βαθύτερη επιτήρηση, καίτοι ο Αντ. Σαμαράς και ο Ευ. Βενιζέλος έχουν απόλυτη πολιτική ανάγκη την επίκληση του "τέλους των Μνημονίων", ώστε να "φτιάξουν κλίμα" για την προεδρική εκλογή.
Παρότι η απόφαση του πρωθυπουργού και του αντιπροέδρου της κυβέρνησης να ζητήσουν την επαναβεβαίωση της εμπιστοσύνης της Βουλής ανακοινώθηκε εν χορδαίς και οργάνοις από το Μέγαρο Μαξίμου, η διαδικασία μοιάζει να γυρίζει μπούμερανγκ στην κυβέρνηση.
Αυτό διότι, από τις έως τώρα διαθέσεις ανεξάρτητων βουλευτών, φαίνεται πως οι ψήφοι εμπιστοσύνης που θα λάβει το δικομματικό κυβερνητικό σχήμα δεν θα είναι πολύ περισσότερες από τα 154 μέλη των Κοινοβουλευτικών Ομάδων της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, ενώ αντιθέτως οι αρνητικές ψήφοι θα είναι κατά πολύ περισσότερες από τις 121 ψήφους που απαιτούνται για να "μπλοκάρει" η προεδρική εκλογή, να διαλυθεί η Βουλή και να οδηγηθεί η χώρα σε πρόωρες εκλογές.
Με φόντο πανικό
Σε κάθε περίπτωση, η απόφαση της κυβέρνησης αφενός για την επαναβεβαίωση της δεδηλωμένης, αφετέρου για δημόσια δέσμευση ότι η διαδικασία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας δεν θα ξεκινήσει πριν από τον Φεβρουάριο του 2015 αποτελούσε απόλυτη ανάγκη για τον Αντ. Σαμαρά και τον Ευ. Βενιζέλο, όπως παραδέχονται συνεργάτες αμφοτέρων των συγκυβερνώντων αρχηγών. Εξάλλου, η πρωτοβουλία της κυβέρνησης προέκυψε έπειτα από μία σειρά επεισοδίων που έδειχναν την αποσύνθεση της κυβέρνησης.
Αποσταθεροποίηση Σαμαρά
Οι υπουργικοί εμφύλιοι κορυφώθηκαν με τη δημόσια σύγκρουση Μητσοτάκη - Ντινόπουλου για την "αξιολόγηση" και τις απολύσεις στους ΟΤΑ. Ακόμη και βουλευτής της Ν.Δ. (Γ. Βλάχος) έσπευσε, μετά τους Απ. Τζιτζικώστα και Γ. Μπουτάρη, να εμφανιστεί ανοιχτός στα σενάρια περί συγκρότησης κυβέρνησης εθνικής ενότητας με άλλον πρωθυπουργό "από μηδενική βάση", ενώ η δημοσκόπηση της Public Issue που δημοσιεύθηκε το προηγούμενο Σάββατο στην "Εφημερίδα των Συντακτών" πανικόβαλε την κυβέρνηση, καθώς έδειχνε συντριπτικό προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ της τάξης των 11 ποσοστιαίων μονάδων.
Μάλιστα, ο κυβερνητικός πανικός για την εν λόγω δημοσκόπηση ήταν τέτοιος, ώστε να φτάσει στο σημείο η κυβερνητική εκπρόσωπος Σ. Βούλτεψη να κατηγορήσει την εταιρεία για προπαγάνδα ("τα γκάλοπ ασκούν ένα είδος προπαγάνδας" είπε χαρακτηριστικά) και να αμφισβητήσει τη σφυγμομέτρηση.
"Το τι αποφασίζει να δίνει η κάθε εταιρεία είναι δικό της θέμα, το αμφισβητώ πλήρως. Δεν υπάρχουν 11 μονάδες" είχε δηλώσει η κυβερνητική εκπρόσωπος.
Σαν να μην έφταναν αυτά, αναδείχθηκε και το όργιο της κυβερνητικής χειραγώγησης στο μόρφωμα της ΝΕΡΙΤ, που προκάλεσε τις νέες παραιτήσεις του Ανδρ. Ζούλα και της Τ. Καραπαναγιώτη.
Κερδίζουν χρόνο
Τούτων δοθέντων, η κυβέρνηση βρισκόταν ένα βήμα πριν από τη διάλυση. Μάλιστα, ακόμη και κορυφαίοι υπουργοί έλεγαν σε κατ' ιδίαν συζητήσεις τους ότι η βεβαιότητα περί διεξαγωγής πρόωρων εκλογών ήταν τέτοια, ώστε θα καθίστατο "αυτοεκπληρούμενη προφητεία". Κατά συνέπεια, οι Αντ. Σαμαράς και Ευ. Βενιζέλος είχαν κάθε λόγο να δεσμευθούν δημοσίως πως δεν θα υπάρξει εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας πριν εξαντληθούν τα συνταγματικά χρονικά περιθώρια, ώστε να εκπέμψουν σε υπουργούς, βουλευτές, αλλά και στους δανειστές πως έχουν τουλάχιστον ένα καθαρό πεντάμηνο διακυβέρνησης.
Στόχος του πρωθυπουργού και του αντιπροέδρου της κυβέρνησης είναι να εξαντλήσουν όλο τον πολιτικό χρόνο της κυβέρνησης, προκειμένου να μπορούν να... ελπίζουν ότι οι δανειστές θα παράσχουν στην κυβέρνηση κάποιες "ευκολίες", τις οποίες στη συνέχεια το Μαξίμου θα "πουλήσει" είτε στους βουλευτές για να συγκεντρωθούν οι 180 της προεδρικής πλειοψηφίας είτε στους πολίτες για να εξασφαλίσουν μία αξιοπρεπή και στοιχειωδώς διαχειρίσιμη ήττα στην εκλογική αναμέτρηση που θα ακολουθήσει.
Ασφυξία
Πάντως, το κλίμα στο Μέγαρο Μαξίμου έχει βαρύνει έτι περαιτέρω, διότι μπορεί η κυβέρνηση να κερδίζει χρόνο έως τον Φεβρουάριο, ωστόσο όλα τα δείγματα επιβεβαιώνουν τους φόβους του πρωθυπουργού: οι δανειστές δεν είναι διατεθειμένοι να δώσουν τίποτα "μείζον" στην κυβέρνηση, αν πρώτα δεν ξεκαθαριστεί το πολιτικό τοπίο στην Ελλάδα. Και, σαν να μην έφτανε αυτό, ο Αντ. Σαμαράς και ο Ευ. Βενιζέλος ήδη πήραν μήνυμα από τον κεντρικό τραπεζίτη της Ευρωζώνης, Μ. Ντράγκι, πως η ασφυκτική επιτήρηση της κυβέρνησης θα συνεχιστεί, ακόμη και σε τρεις μήνες που λήγει το ευρωπαϊκό κομμάτι του Μνημονίου.
Μ' άλλα λόγια, ακόμη κι αν οι Ευρωπαίοι προχωρήσουν σε μία συναινετική απόφαση με την Αθήνα για τερματισμό της δανειοδοτικής σχέσης με το ΔΝΤ, η κυβέρνηση θα ενταχθεί σε... Μνημόνιο διαρκείας. Ένα Μνημόνιο το οποίο ο Αντ. Σαμαράς και ο Ευ. Βενιζέλος θα επιχειρήσουν να "βαφτίσουν" και να παρουσιάσουν ως "Εθνικό Προγραμματικό Σχέδιο Μεταρρυθμίσεων" (greek pact) προκειμένου να "δέσει" το γλυκό του "τέλους των Μνημονίων".
Επ' αυτού, εξάλλου, κινήθηκε και η συζήτηση του Αντ. Σαμαρά με τον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ την περασμένη Παρασκευή. Ο νέος πρόεδρος της Κομισιόν ήρθε στην Αθήνα για να παράσχει πολιτική στήριξη στη δοκιμαζόμενη ελληνική κυβέρνηση, αλλά, πέραν των θερμών λόγων που είπε -κατ' ιδίαν- στον πρωθυπουργό, δεν κόμισε τίποτα καινούργιο.
Διαβεβαίωσε τον Αντ. Σαμαρά ότι "το ελληνικό πρόβλημα θα είναι στην κορυφή των προτεραιοτήτων του", αλλά δεν έδωσε σήμα ούτε για την έναρξη των συζητήσεων περί τη διευθέτηση του χρέους ούτε καν για την -αιτούμενη από την ελληνική κυβέρνηση- χαλάρωση των νέων σκληρών απαιτήσεων των "τροϊκανών".
