ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΝΙΚΟΣ ΛΙΟΝΑΚΗΣ
Με ένα "βουνό" από προβλήματα βρίσκεται αντιμέτωπος ο Ευ. Βενιζέλος, η επιστροφή του οποίου από τη Νέα Υόρκη συμπίπτει με την έναρξη της διαπραγμάτευσης με την τρόικα και των σκληρών απαιτήσεών της. Σε αυτή την κρίσιμη φάση όπου η παραμικρή εξέλιξη μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρες κάλπες, οι σχεδιασμοί του προέδρου του ΠΑΣΟΚ που αφενός ταυτίζονται με τη στρατηγική της συγκυβέρνησης για "έξοδο από το Μνημόνιο, αποχώρηση από το ΔΝΤ και επιβεβαίωση της βιωσιμότητας του χρέους" και, αφετέρου, αφορούν τις προθέσεις του για τη Δημοκρατική Παράταξη, βρίσκονται στον αέρα.
Τα εσωκομματικά ενόψει συνεδρίου, η συνοχή του ΠΑΣΟΚ που καταρρέει υπό το βάρος της ασάφειας για τη στρατηγική του νέου φορέα και της μάχης χαρακωμάτων με τους "παπανδρεϊκούς", περιπλέκονται με το γεγονός της εύθραυστης κυβερνητικής συνοχής. Αυτή δεν αποκλείεται να επηρεαστεί από τις διαφορετικές στρατηγικές εντός του ΠΑΣΟΚ μπροστά στο ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών, αλλά σε κάθε περίπτωση θα δοκιμαστεί από τις πυκνές εξελίξεις των επόμενων μηνών, καθώς οι Κ.Ο. της συγκυβέρνησης θα κληθούν να στηρίξουν τον νέο προϋπολογισμό και να συμφωνήσουν στις αλλαγές που ζητεί επίμονα η τρόικα σε συνταξιοδοτικό και εργασιακά. Οι δύο τελευταίοι τομείς έχουν αναδειχτεί από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ αλλά και από τη Χαρ. Τρικούπη ως οι τελευταίες "κόκκινες γραμμές" του κόμματος. Συνεπώς τίποτα δεν μπορεί να εξασφαλίσει στον Ευ. Βενιζέλο ότι δεν θα καταψηφίσουν σε κάποια κρίσιμη ψηφοφορία, ιδίως τώρα που περισσότερο από ποτέ οι "παπανδρεϊκοί" βουλευτές αποτελούν αστάθμητο παράγοντα. Το ενδεχόμενο "διαρροών" θα εξαρτηθεί και από τη στάση των "γαλάζιων" συναδέλφων τους αλλά και ανάλογα με το εάν κλίμα της περιόδου θα μυρίζει εντονότερα εκλογές.
Όλα τα παραπάνω διαμορφώνουν μια αλυσίδα προϋποθέσεων που έστω κι ένας από τους εύθραυστους κρίκους της αν σπάσει, ο "οδικός χάρτης" της συγκυβέρνησης προς την... παράταση του βίου της θα γίνει κομμάτια. Αυτό διότι οι Αντ. Σαμαράς και Ευ. Βενιζέλος ευελπιστούν ότι αφού θα έχουν περάσει από τα προαναφερθέντα "χίλια κύματα" και μάλιστα χωρίς εσωκομματικές αναταραχές ή απώλειες, θα λάβουν ένα "νεύμα" από τους εταίρους σχετικά με το ζήτημα του χρέους ώστε να προσπαθήσουν μετά να εξαντλήσουν τα περιθώρια πειθούς των ανεξάρτητων βουλευτών για τη συγκέντρωση 180 ψήφων.
Στον αέρα και οι κομματικοί σχεδιασμοί
Παράλληλα με αυτή την προσπάθεια, ο Ευ. Βενιζέλος πρέπει να επισπεύσει τις διαδικασίες για το συνέδριο της Δημοκρατικής Παράταξης. Καθώς αυτές δεν έχουν προχωρήσει καθόλου, ο Ευ. Βενιζέλος θα ήθελε τον μεγαλύτερο δυνατό χρόνο για να προετοιμαστεί εκλογικά, γι' αυτό έστειλε το μήνυμα στον Αντ. Σαμαρά ότι οι διαδικασίες για την προεδρική εκλογή πρέπει να ξεκινήσουν τον Φεβρουάριο. Ο Κ. Σκανδαλίδης, πάντως, εκτίμησε ότι δεν είναι καθόλου απίθανο να γίνουν εκλογές τον Νοέμβριο. Σε κάθε περίπτωση, στο συνέδριο θα κορυφωθεί η εσωτερική μάχη για τη φυσιογνωμία της παράταξης και τις στρατηγικές των συμμαχιών.
Ακόμα και η έως τώρα εμμονική προσήλωση του Ευ. Βενιζέλου και των βασικών συντελεστών της Ελιάς και τώρα της ΔΗΜ.ΠΑΡ. για "κεντροαριστερά" της... κεντροδεξιάς, φαίνεται να παρουσιάζει ρήγματα σε κάποιο βαθμό λόγω των μετεκλογικών δεδομένων που προμηνύει η εικόνα πρωτοκαθεδρίας που διαμορφώνει ο ΣΥΡΙΖΑ από τη ΔΕΘ και έπειτα. Ή τουλάχιστον μοιάζει να επιχειρείται από τους πρωταγωνιστές της να αφήσουν εκ των προτέρων όλα τα ενδεχόμενα ανοικτά προκειμένου ανάλογα με τις εξελίξεις να μπορούν να αιτιολογήσουν ελιγμούς ως προς τη διεκδίκηση ρόλου την "επόμενη μέρα". Εξ ου και το ψήγμα προσπάθειας εκ μέρους του Ευ. Βενιζέλου για "προσέγγιση" του ΣΥΡΙΖΑ με τη δήλωση περί "κυβέρνησης συνεργασίας όλων των προοδευτικών φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων" που προϋποθέτει για τον ίδιο την πλήρη αλλαγή των θέσεων της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Με αυτόν τον τρόπο ήθελε, παράλληλα, αφενός να καθησυχάσει ενόψει συνεδρίου όσους ζητούν αλλαγή πλεύσης και, αφετέρου, να καταδείξει τη χαώδη απόσταση που δεν μπορεί παρά να έχει η νέα παράταξη από τον ΣΥΡΙΖΑ, απευθυνόμενος έτσι στο μεγαλύτερο μέρος του κοινού της "κεντροαριστεράς".
Την ίδια στιγμή, η προσυνεδριακή πορεία βρίσκει τον Ευ. Βενιζέλο με τις χειρότετες δυνατές σχέσεις με τον Γ. Παπανδρέου και τους "παπανδρεϊκούς" που τάσσονται υπέρ της λήξης του "ιστορικού συμβιβασμού" με τη Ν.Δ. Ο Θ. Μωραΐτης μίλησε την Παρασκευή για "έναν μεγάλο συμβιβασμό, ο οποίος βαίνει προς τη λήξη του". Πιο πριν ο τελευταίος "παπανδρεϊκός" με θεσμική θέση, Φ. Σαχινίδης, παραιτούνταν από Τομεάρχης Οικονομικών. Μια οικειοθελής απομάκρυνση του πρώην πρωθυπουργού από το ΠΑΣΟΚ προεκλογικά θα προκαλούσε τεράστιο πλήγμα για τη Δημοκρατική Παράταξη. Το ίδιο και στην περίπτωση που εξωθηθεί εμμέσως να μη συμμετέχει στα ψηφοδέλτια.
Σε κάθε περίπτωση, ένα ακόμα χαμηλότερο εκλογικό αποτέλεσμα ίσως αποτελέσει το τελευταίο μεγάλο πρόβλημα που θα συναντήσει μπροστά του ο Ευ. Βενιζέλος ως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.
