ΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Με αυτό το ερώτημα, ο επικεφαλής της προσκείμενης στη Ν.Δ. παράταξης, στην Περιφέρεια Αττικής, κ. Κουμουτσάκος, προσπάθησε να εκθέσει την περιφερειάρχη Αττικής, για τη θέση της ενάντια στον νόμο 4250/2014 και το άρθρο 42 για το διάταγμα Παυλόπουλου. Ο κ. Κουμουτσάκος, προκειμένου να εμφανιστεί φύλακας της νομιμότητας και να εκθέσει την περιφερειάρχη, ότι, δήθεν, υποθάλπει φαινόμενα ανομίας, ρώτησε: «Σέβεστε το κράτος δικαίου ή το αμφισβητείτε και θέλετε την κατάλυσή του;» και συνέχισε: «Ηγείσθε της μεγαλύτερης Περιφέρειας της χώρας ή είστε αρχηγός ατάκτων;». Επειδή, στην πολιτική, δεν είναι όλα θέαμα και πλάκα, ας προσέξουμε τα ερωτήματα. Ο όρος «κράτος δικαίου» αφορά σύνολο συνταγματικών ρυθμίσεων, όπως η αρχή της νομιμότητας της διοίκησης, η διάκριση των εξουσιών, η κατοχύρωση των ατομικών δικαιωμάτων, η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης. Το κράτος δικαίου ταυτίζεται με το κράτος που λειτουργεί σύμφωνα με το θετικό δίκαιο. Ωστόσο, κράτος δικαίου δεν σημαίνει δίκαιο κράτος, όπως και η δικαιοκρατική αρχή δεν πρέπει να απορροφάται από τη στενότερή της νομοκρατική αρχή: δικαιοκρατία και νομοκρατία δεν ταυτίζονται.
Ας επιστρέψουμε, τώρα, στα ερωτήματα, μιας που εμείς που στηρίζουμε τη Δύναμη Ζωής είμαστε, κατά τα καταγγελθέντα, «μπουλούκι ατάκτων», ίσως και χαχόλοι του ΣΥΡΙΖΑ, ιδίως όσοι και όσες είμαστε μέλη του, αν και, τότε, μάλλον θα θεωρηθούμε οργανωμένο -και όχι άτακτο- μπουλούκι. Κατά τη διάταξη του άρθρου 95 & 5 του Συντάγματος, "Η διοίκηση είναι υποχρεωμένη να συμμορφώνεται προς τις δικαστικές αποφάσεις". Ωστόσο, ο νόμος 3068/2002, που υλοποιεί και εξειδικεύει τη συγκεκριμένη συνταγματική επιταγή, δεν ορίζει ρητώς ότι η υποχρέωση συμμόρφωσης σημαίνει ότι η διοίκηση πρέπει να άρει την κατάσταση η οποία κρίθηκε, από δικαστήρια, αντίθετη στον νόμο ή το Σύνταγμα, αλλά ότι -σε περίπτωση μη συμμόρφωσης- απλώς επιβάλλεται πρόστιμο. Επιτρέπει, δηλαδή, στη διοίκηση να διατηρήσει καταστάσεις που κρίθηκαν, από τα δικαστήρια, αντίθετες στον νόμο και το Σύνταγμα. Για παράδειγμα, μπορεί να ακυρωθεί η επιλογή γενικού διευθυντή, από τα δικαστήρια, και αυτός να παραμείνει στη θέση του, αξιολογώντας τους υφισταμένους του. Το παράδειγμα δεν είναι υποθετικό. Αφορά την υπόθεση γενικής διευθύντριας που παύθηκε, το 2007, αντικαταστάθηκε από ημετέρους, προσέφυγε στο ΣτΕ, με αίτηση αναστολής της απόφασης παύσης, κέρδισε την αναστολή και ουδέποτε η απόφαση εφαρμόστηκε, παρότι όχλησε συστηματικώς και επιμόνως τον αρμόδιο υπουργό και τον πρωθυπουργό, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να καταδικαστεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (πρόκειται για την υπόθεση Δ-Α κατά Ελλάδας, 2010, με αριθμό προσφυγής, με τον οποίο μπορεί να αναζητηθεί η απόφαση στην ιστοσελίδα του ΕΔΔΑ, 24779/8). Πέρα από την υποκρισία της Δεξιάς, που παραβλέπει πώς ορίζεται η υποχρέωση συμμόρφωσης, υπάρχει πραγματικός κίνδυνος να αξιολογηθούν δημόσιοι υπάλληλοι από προϊσταμένους, των οποίων η επιλογή ακυρώθηκε από δικαστήρια, αλλά παρέμειναν στη θέση τους. Θα ήταν ενδιαφέρον αν έδινε στοιχεία ο αρμόδιος υπουργός για το πόσες τέτοιες περιπτώσεις υπάρχουν και σε ποιες από αυτές η διοίκηση συμμορφώθηκε.
Η Αριστερά είναι υπέρ της αξιολόγησης και τη συνδέει με το γενικό συμφέρον, το οποίο, συνυφαινόμενο με τη διοίκηση, είναι δημόσιο συμφέρον. Αυτό είναι το κριτήριο της νομιμότητας της διοίκησης και όχι η επίτευξη του 15% των απολύσεων. Τι θα γίνει με τις υπηρεσίες που λειτουργούν καλώς; Θα απολυθούν άνθρωποι, για να επιτευχθεί ο ανθρωποβόρος στόχος; Είναι ταξική πολιτική αντιβαίνουσα στο γενικό συμφέρον. Το τελευταίο επιτάσσει την ουσιωδώς δικαιοκρατική και όχι απλώς νομοκρατική αξιολόγηση του προσωπικού, ιδίως όταν πρόκειται για συμμόρφωση στην αυθαιρέτως επιβληθείσα νομιμότητα της τρόικας και του κυβερνητικού, διεκπεραιωτικού, υπηρετικού προσωπικού της.
Η Δύναμη Ζωής και η ηγεσία της Περιφέρειας Αττικής αναδεικνύονται σε συντεταγμένη, εγγυητική δύναμη της νομιμότητας και της χρηστής, αποτελεσματικής διοίκησης. Συνδέουν το γενικό συμφέρον, που οφείλει να υπηρετεί η διοίκηση, με τις πραγματικές ανάγκες των πραγματικών ανθρώπων. Συνεπώς, η ηγεσία της Περιφέρειας Αττικής σέβεται το κράτος δικαίου, αλλά δεν το ταυτίζει με το δίκαιο κράτος και τη δίκαιη πολιτική. Γι' αυτό, θα πραγματοποιήσει την εξαγγελία του Ηλία Ηλιού, που ορθώς επανέλαβε η Ρένα Δούρου, και θα τους «ταράξει στη νομιμότητα».
* Ο Στέφανος Δημητρίου διδάσκει Πολιτική Φιλοσοφία στον Τομέα Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
