Στα χέρια του Ρώσου προέδρου είναι από χθες η επιστολή του Μανώλη Γλέζου, με την οποία του ζητεί να μην επιμείνει στην απόφαση για εμπάργκο στα αγροτικά, εν προκειμένω, ελληνικά προϊόντα. Με την κίνησή του αυτή, το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς προσπαθεί να προλάβει τα χειρότερα για τους Έλληνες αγρότες.
Στην επιστολή, που έχει επίσης αποσταλεί και στα ρωσικά και μεγάλα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία, υπογραμμίζονται οι ευθύνες της ελληνικής κυβέρνησης, αλλά και οι βαθιά ριζωμένοι δεσμοί φιλίας των δύο λαών.
Ολόκληρη η επιστολή έχει ως εξής:
«Αθήνα, 8 Αυγούστου 2014
Προς τον πρόεδρο
της Ρωσικής Ομοσπονδίας
Σύντροφε, τότε, κύριε, σήμερα
Βλαντίμιρ Πούτιν
Προσωπικά κατανοώ πλήρως τους λόγους που σας ώθησαν στην απόφασή σας να επιβάλετε εμπάργκο στα αγροτικά προϊόντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εντούτοις, εξ ονόματος του ελληνικού λαού, που διέρχεται μια εποχή ακραίων στερήσεων, κάνω έκκληση στα ανθρωπιστικά σας αισθήματα να ξανασκεφτείτε την απόφασή σας ως προς τους Έλληνες αγρότες.
Δεν θα επικαλεστώ το ότι κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η Ελλάδα ήταν η μόνη χώρα που δεν έστειλε ούτε έναν άνδρα να πολεμήσει στο Ανατολικό Μέτωπο, εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης. Το γεγονός αυτό ομολόγησε ο Στρατάρχης Μπουτιόνι όταν, σε συνέδριο της F.I.R. στη Μόσχα, το 1955, δήλωνε χαρακτηριστικά: «Συλλάβαμε αιχμαλώτους από όλες τις φυλές του Ισραήλ, Έλληνα δεν συλλάβαμε». Θα επικαλεστώ όμως το ότι, σταθερά, ο λαός μας είναι ο μόνος που αντιστάθηκε στις επιθυμίες του διευθυντηρίου της Ε.Ε. Ήμασταν αντίθετοι στον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας και κατόπιν στον βομβαρδισμό της Σερβίας, ήμασταν αντίθετοι στην εισβολή στο Ιράκ και στις απειλές εναντίον της Συρίας, ήμασταν αντίθετοι στη λογική της σποράς πολέμων και εμφύλιων ταραχών στη λεκάνη της Μεσογείου. Κι αυτό το πληρώσαμε ακριβά, με τους Έλληνες σε Ελλάδα και Κύπρο να γίνονται τα πειραματόζωα της νέας τάξης πραγμάτων που επιχειρείται να επιβληθεί παγκόσμια. Τώρα, που η Ουκρανία βρίσκεται έρμαιο στα χέρια φασιστικών φατριών, υπερασπιστήκαμε και πάλι το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των λαών.
Γνωρίζουμε πολύ καλά τη στάση που τήρησε η ελληνική κυβέρνηση. Επιτρέψτε μου, ωστόσο, να σας υπενθυμίσω ότι πρόκειται για μια κυβέρνηση η οποία έχει ουσιαστικά χάσει τη «δεδηλωμένη» και συνεχίζει να κατέχει την εξουσία μόνο και μόνο για να ολοκληρώσει την καταστροφή της Ελλάδας.
Για τους λόγους αυτούς, επικαλούμενος και πάλι τα ανθρωπιστικά σας αισθήματα αλλά και την πατροπαράδοτη στενή φιλία των λαών μας, ζητώ τη μη εφαρμογή του εμπάργκο για τα ελληνικά αγροτικά προϊόντα και ευελπιστώ να εισακουστώ.
Με αισθήματα εκτίμησης και φιλίας
Μανώλης Γλέζος
Ευρωβουλευτής ΣΥΡΙΖΑ»
Μεγάλες οι ευθύνες Βενιζέλου
Στο ίδιο μήκος κύματος, σε συνέντευξή του στο "Russia Today", ο Κώστας Ήσυχος, μέλος της Π.Γ., υπεύθυνος Εξωτερικής Πολιτικής και Άμυνας, επεσήμανε ότι «ο υπουργός Εξωτερικών κ. Βενιζέλος ήταν ο πρώτος δυτικός πολιτικός που επισκέφθηκε το Κίεβο μετά την ανατροπή του κ. Γιανουκόβιτς», θυμίζοντας επίσης πως ο Αλέξης Τσίπρας είχε θέσει στο eurodebate το ζήτημα «της ατελέσφορης και αναποτελεσματικής, ψυχροπολεμικής στρατηγικής των κυρώσεων εναντίον της Ρωσίας».
Οι επιπτώσεις που θα αντιμετωπίσει ο αγροτικός κόσμος επισημαίνονται, τέλος, στην κοινή δήλωση των βουλευτών Βαγγέλη Αποστόλου και Δημήτρη Κοδέλα, επιπτώσεις που «ήταν θέμα χρόνου να υπάρξουν με βάση τη μονόπλευρη και τυχοδιωκτική στάση της ελληνικής κυβέρνησης στην κλιμακούμενη ένταση στην Ουκρανία».
Αλλά σαν να μην έφταναν αυτά, ήρθε και ο... ΕΝΦΙΑ, άλλως «φόρος δήμευσης της περιουσίας των αγροτών», σημειώνουν οι δύο βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ.
ΚΚΕ: Πώς φτάσαμε στο εμπάργκο
Επικριτικό κατά Ε.Ε., ΗΠΑ και ελληνικής κυβέρνησης, το ΚΚΕ σχολίασε για το ρωσικό εμπάργκο: «Η καταστροφή που απειλεί τους μικρομεσαίους αγρότες από το εμπάργκο της Ρωσίας απορρέει από την επέμβαση της Ε.Ε. και των ΗΠΑ στην Ουκρανία, επέμβαση που στηρίζει η ελληνική κυβέρνηση, με βασικό κριτήριο τη διείσδυση των ευρωπαϊκών και αμερικανικών μονοπωλίων στην περιοχή. Η ευθύνη της κυβέρνησης παραμένει όσο δεν διαχωρίζει τη θέση της από τα μέτρα της Ε.Ε. απέναντι στη Ρωσία και όσο δεν σχεδιάζει μέτρα στήριξης των μικρομεσαίων αγροτών, με αποζημιώσεις σε τιμές που να καλύπτουν το κόστος παραγωγής των προϊόντων τους».
