Το σπάσιμο της ενιαίας Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού είναι, λέει, προαπαιτούμενο της τρόικας. Γιατί όμως να είναι προαπαιτούμενο όταν η συγκεκριμένη επιχείρηση είναι κερδοφόρα και μπορεί να πάει ακόμα καλύτερα οικονομικά, σχεδιάζοντας την ανασυγκρότησή της απαλλαγμένη από τα βαρίδια που της φόρτωσαν τόσα χρόνια Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, αναπτύσσοντας τις εν αφθονία νέες πηγές (ΑΠΕ), τα νέα κοιτάσματα υδρογονανθράκων, τις τεχνολογίες δικτύων και τα σύγχρονα συστήματα διαχείρισης της παραγωγής ηλεκτρισμού; Ένας τεράστιος τομέας εθνικής ανάπτυξης, καινοτομιών και απορρόφησης νέων επιστημόνων και τεχνικών. Γιατί λοιπόν η ενεργειακή ανεξαρτησία της χώρας, τόσο σε επάρκεια όσο και σε κόστος, στην Ελλάδα ισότιμο θεωρητικά μέλος της Ε.Ε., είναι δευτερευούσης σημασίας ζήτημα και σε όλες τις άλλες χώρες είναι βασικός κρίκος στην οικονομική και βιομηχανική ανάπτυξη, τον οποίο διαχειρίζονται παντού κρατικής διεύθυνσης εταιρείες;
ΚΑΜΙΑ χώρα δεν είναι υποχρεωμένη από κανόνες της Ε.Ε. να πουλήσει πολύτιμα για όλους τους πολίτες της εθνικά αγαθά. Το μόνο ζήτημα που μπορεί να θέσει κανείς για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας είναι η απελευθέρωση της αγοράς που ισχύει σε όλη την Ε.Ε. και την Ελλάδα. Ποιος εμποδίζει τον οποιοδήποτε να κατασκευάσει ένα εργοστάσιο ηλεκτρισμού και να πουλάει σε χαμηλότερες από τη ΔΕΗ τιμές; Κανένας. Απλά προτιμούν να αρπάξουν τα έτοιμα και μάλιστα μονοπωλιακά κομμάτια με διαγωνισμούς μαϊμού, αντί να επενδύσουν δικά τους χρήματα. Ποιος εμποδίζει τους ξένους τραπεζίτες να έρθουν και να ιδρύσουν εδώ νέα τραπεζικά δίκτυα, αντί να απαιτούν την πώληση αρπαγή του τραπεζικού συστήματος του οποίου ιδιοκτήτης στην πραγματικότητα είναι το Ελληνικό Δημόσιο; Όταν λοιπόν δύο από τα σημαντικότερα θέματα για την ανάπτυξη, όπως είναι η ενέργεια και χρηματοδοτική δυνατότητα, που δημιουργούν τεράστιες ανισότητες στην ευρωπαϊκή αγορά, παραχωρούνται στους δανειστές και όσους εγχώριους νταβατζήδες χρειάζονται στα πρώτα στάδια της εισβολής, για ποια εθνική ανάπτυξη μπορούμε να μιλήσουμε, όταν η ραγδαία αποβιομηχάνιση που βιώνουμε οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην πολιτική ενέργειας και στο ακριβό χρήμα;
ΠΟΙΑ είναι η απάντηση; Η απάντηση είναι ότι η Ελλάδα είναι πλέον μια κανονικά υπόδουλη χώρα, της οποίας κατάσχονται τα δημόσια περιουσιακά στοιχεία. Ό,τι μπορεί να εισαχθεί από τις ιδιοκτήτριες χώρες και τα ολιγοπώλια θα εξαφανίσει τις εγχώριες παραγωγές, όπως συνέβη με το ξύλο και το έπιπλο, όπως συμβαίνει με τη μεταλλευτική βιομηχανική παραγωγή. Στον κλάδο των τροφίμων που υπάρχει ενδιαφέρον, ήδη οι μεγάλοι πολυεθνικοί παίκτες έχουν εισβάλει ελέγχοντας τομείς όπως το γάλα, το παγωτό και το γιαούρτι. Θα ακολουθήσει η κυριαρχία τους στις ιχθυοκαλλιέργειες, στο λάδι και στα τυροκομικά, μια και έχουν δεσπόζουσα θέση στο εγχώριο λιανικό εμπόριο με δυνατότητα να καθορίζουν από τα ράφια τους τις πωλήσεις. Με τι οικονομικά πλεονεκτήματα θα μπορέσουμε να ξεχρεώσουμε τα οικονομικά "βάρη - χειροπέδες" που μας επέβαλαν κατά παραβίαση των δημοσιονομικών κανόνων της Ε.Ε.; Απλά, δεν θα ξεχρεώσουμε ποτέ, αν δεν αναλάβουμε την ευθύνη και το καθήκον να κρατήσουμε την πατρίδα μας ως ισότιμο εταίρο στην Ε.Ε. Πόσο δύσκολο είναι να καταλάβει κανείς αυτό που γίνεται και πού πάει το πράγμα;
ΤΑ ΣΑΠΙΣΜΕΝΑ κόμματα της Μεταπολίτευσης, και συγκεκριμένα οι ηγεσίες τους, έχουν παραδοθεί στους κατακτητές. Οι βουλευτές που τους ακολουθούν θα καταλάβουν τι έκαναν όταν βρεθούν εκτός Βουλής. Το ακροτελεύτιο άρθρο του ελληνικού Συντάγματος για τον πατριωτισμό των Ελλήνων έχει χάσει πλέον κάθε αξία. Όσοι δεν αντιλαμβάνονται τον εθνικό χαρακτήρα του κινδύνου δεν θα καταφέρουν να ενώσουν τους πολίτες για να σώσουν μια χώρα στην οποία, υπό κανονικές συνθήκες, θα έπρεπε να πληρώνεις εισιτήριο για να μπεις. Στην Ελλάδα ο αφανισμός αφορά τους πάντες. Πρόκειται όχι μόνο για ταξική, αλλά συνολικά, για εθνική καταστροφή.
Ο ΣΑΜΑΡΑΣ δήλωσε με στόμφο ότι: "Δεν πρόκειται σε καμιά περίπτωση να επιτρέψω (μόνος του, ο γίγαντας!) σε φανατικούς λαϊκιστές και δημιουργούς ψεύτικων εντυπώσεων να μας αφαιρέσουν το δικαίωμα για πρόοδο"! Αυτό που ζούμε σήμερα και αυτό που θα συμβαίνει κάθε μέρα είναι είσοδος στην πρόοδο; Αξίζει στο σημείο αυτό να αναφέρω τι έγραφε μια αφίσα της Ν.Δ. το 2011 για αυτά που υποσχόταν ο Αντώνης ως "εθνικό σχέδιο εξόδου από την κρίση". Αύξηση χαμηλών συντάξεων, πολυτεκνικών επιδομάτων, ειδικών μισθολογίων. Επίδομα ανεργίας και σε μη μισθωτούς. Όχι άλλες μειώσεις μισθών. Τέλος στο χαράτσι. Χρονική επέκταση περικοπής δημοσίων δαπανών. Ελάφρυνση δανειοληπτών. Ενίσχυση ρευστότητας της αγοράς. Αξιοποίηση ακίνητης περιουσίας Δημοσίου. Επίδομα ανεργίας από ένα σε δύο έτη. Μείωση φόρων που εκκρεμούν. Σταδιακή αύξηση αφορολόγητου στις 16.000 ευρώ. Μείωση όλων των φορολογικών συντελεστών. Προστασία δημοσίων υπαλλήλων. Συμψηφισμός οφειλών από και προς το Δημόσιο. Όχι μόνο δεν υλοποίησε τίποτα, αλλά έκανε και τα ακριβώς αντίθετα!
ΣΤΟΥΣ άλλους, αυτούς που ενοχλούνται και ταράζονται (!) από τη χρήση των όρων πατρίδα και πατριωτισμός, συνιστώ να μελετήσουν καλά τι ψήφισαν οι εργατικές τάξεις στην υπό διάλυση Ε.Ε., αν εστάλη ταξικό ενωτικό μήνυμα από Βορρά έως τον Νότο και ειδικά για την Ελλάδα, ποια ήταν η ταξική επιλογή των πολιτών του Δήμου Αριστοτέλη στη Χαλκιδική. Βαρεθήκαμε τις διαπιστώσεις πως "αυτό είναι σοβαρό και πρέπει να το δούμε". Δείτε το λοιπόν και πείτε μας. Άμαν πια!
