Βρυξέλλες
Συνεχίζεται με αμείωτους ρυθμούς ο εμπαιγμός των Ευρωπαίων πολιτών από τους ηγέτες τους, οι οποίοι προσπαθούν να κουκουλώσουν την αδυναμία αντίστασής τους στη Γερμανία για αλλαγή πολιτικοοικονομικής πλεύσης της Ένωσης, αποδεχόμενοι ασήμαντες παραλλαγές του ισχύοντος μοντέλου λιτότητας, τις οποίες θα χαρακτηρίζουν σοβαρά βήματα εξόδου από την κρίση.
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Κορυφής, που άρχισε χθες το βράδυ, ασχολήθηκε επίσημα με τη δέσμη μέτρων τόνωσης της ανάπτυξης και της καταπολέμησης της ανεργίας που υπέβαλε στους 28 ηγέτες ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (κορυφής) Χέρμαν Βαν Ρομπάι. Πρόκειται για ένα γενικόλογο, άχρωμο και άγευστο κείμενο, κομμένο και ραμμένο στις επιδιώξεις της Γερμανίας που υποτίθεται πως, αν εφαρμοσθεί, τότε οι "28" θα βγουν από τη σημερινή οικονομική κρίση.
Το πακέτο αυτό αναφέρεται, όπως το απαίτησε η Άνγκελα Μέρκελ, στις ήδη υπάρχουσες αποφάσεις για πρωτοβουλίες που προσφέρουν το Δημοσιονομικό Σύμφωνο και το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης (Growth Pact), που λαμβάνει, υποτίθεται, δράσεις για ανάπτυξη, καθώς και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις όταν γίνεται αποτίμηση της δημοσιονομικής πειθαρχίας για κάθε χώρα - μέλος. Στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτε άλλο παρά 200 δισ. ευρώ την επταετία 2014-2020, που προέρχονται από τα διαρθρωτικά ταμεία, μαζί με δάνεια της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ) και τη μόχλευση των δικών της κεφαλαίων για την εξεύρεση και ιδιωτικών με στόχο τη χρηματοδότηση αναπτυξιακών έργων.
Τίποτε το καινούργιο, χρήματα που υπάρχουν ήδη στον κοινοτικό προϋπολογισμό, που θα παρουσιαστούν σήμερα ως μεγάλη επιτυχία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Μένει να δούμε πώς θα αντιδράσουν ο Ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντζι, ο οποίος απαιτούσε μέχρι προχθές ριζικές τομές στη δημοσιονομική και επενδυτική πολιτική της Ένωσης, καθώς και ο πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ, ο οποίος πρότεινε επενδύσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο ίσες με το 2% του κοινοτικού ΑΕΠ κάθε χρόνο (240 δισ. ευρώ) και για τα πέντε επόμενα χρόνια (1 τρισ. 200 δισ. ευρώ).
Το κείμενο των προτάσεων με τα ευθυγραμμισμένα με το Σύμφωνο Σταθερότητας μέτρα που παρουσίασε ο Χ. Βαν Ρομπάι «με στόχο την τόνωση της ανάπτυξης, της απασχόλησης και της ανταγωνιστικότητας», είναι γενικόλογο, έλεγαν πηγές προσκείμενες σ' αυτόν, για να μπορέσει να το «γεμίσει» ο νέος πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ με συγκεκριμένες δράσεις και να το παρουσιάσει προς έγκριση στην πρώτη Ολομέλεια του νέου Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις 28 Ιουλίου. Έτσι η δημοσιονομική χαλάρωση που ζητούν επίμονα η Γαλλία και η Ιταλία, κατά πάσα λογική πιθανότητα, οδεύουν προς το νεκροταφείο των καλών κοινοτικών προθέσεων, εκτός κι αν καταφέρουν την τελευταία στιγμή να αποσπάσουν κάποιο «κόκαλο» από την Άν. Μέρκελ για να έχουν κάτι να δείξουν στην κοινή γνώμη των χωρών τους.
Ως προς το δεύτερο μεγάλο ζήτημα αυτού του συμβουλίου κορυφής, την τοποθέτηση του Ζ.Κλ. Γιούνκερ στην προεδρία της Επιτροπής, φαίνεται πως έχει κλείσει οριστικά, παρά τις έντονες αντιρρήσεις του Βρετανού πρωθυπουργού Ντ. Κάμερον, ο οποίος θα ζητήσει -είπε- τη διεξαγωγή ψηφοφορίας, την οποία είναι μαθηματικά βέβαιο πως θα χάσει αφού έχει μείνει μόνος του στο ζήτημα αυτό μαζί με τον ακροδεξιό εθνικιστή ηγέτη της Ουγγαρίας Β. Όρμπαν.
Τι αντάλλαγμα θα μπορούσε να πάρει ο Ντ. Κάμερον από τη Γερμανία -γιατί, ας μην κοροϊδευόμαστε, αυτή αποφασίζει για τα πάντα- είναι άγνωστο την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές. Πιθανότατα η διεκδίκησή του για «λιγότερη Ευρώπη», τον περιορισμό δηλαδή των κοινοτικών δράσεων στα απολύτως αναγκαία και απαραίτητα που επιτάσσουν οι Συνθήκες, θα είναι κάτι που οι ομόλογοί του θα του δώσουν επειδή ακριβώς τους συμφέρει και αυτούς ένα «στένεμα» της κοινοτικής δράσης.
