Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι έτοιμος να αναζητήσει κοινωνικές και πολιτικές συμμαχίες πάνω στη βάση συγκεκριμένων προγραμματικών αξόνων, τονίζει ο υπεύθυνος της Επιτροπής Οικονομικών της Κ.Ο. του κόμματος, Ευκλείδης Τσακαλώτος. Στη συνέντευξη που παραχώρησε στην "Αυγή" της Κυριακής, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ επισημαίνει πως η κυβέρνηση Σαμαρά επιδιώκει να μετατρέψει τη μνημονιακή πολιτική σε μόνιμο καθεστώς για τη χώρα.
Συνέντευξη στον Χρήστο Σίμο
* Ο κ. Σαμαράς επανέλαβε πρόσφατα πως η χώρα επιστρέφει στην ανάπτυξη. Ποια είναι η άποψη σου;
Καταρχάς τα πράγματα δεν πάνε καλά στο επίπεδο της Ε.Ε. και αυτό δεν βοηθά τη δική μας επιστροφή στην ανάπτυξη. Ο πληθωρισμός είναι πολύ κάτω από τον στόχο 2% της ΕΚΤ, και στην Ελλάδα και την Πορτογαλία είναι αρνητικός, κάτι που δυσκολεύει την ανταγωνιστικότητα αυτών των χωρών και έχει αρνητική επίπτωση στην πραγματική αξία του χρέους τους.
Την ίδια στιγμή η νομισματική πολιτική της ΕΚΤ είναι άσφαιρη παρά τις πρόσφατες παρεμβάσεις του Ντράγκι, ο οποίος ωστόσο, δεν προχώρησε σε μέτρα νομισματικής χαλάρωσης. Συγχρόνως οι πιο πολλές επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά θέλουν να μειώσουν το χρέος τους (απομόχλευση) και ακόμη και με χαμηλότερα επιτόκια δεν θέλουν να δανειστούν. Σαν να μην έφταναν αυτά, η πίεση για μείωση των δημοσίων χρεών και ελλειμμάτων συνεχίζεται -αυτή την περίοδο στη Βουλή συζητάμε το μακροοικονομικό πλαίσιο της Ε.Ε. που βασίζεται στην υπόθεση ότι το μεγαλύτερο πρόβλημά μας είναι ο πληθωρισμός και άρα η δημοσιονομική πειθαρχία πρέπει να συνεχιστεί!
Έτσι η προοπτική είναι για μια μακρά περίοδο στασιμότητας. Και στην Ελλάδα κάπως έτσι έχουν τα πράγματα -μετά την τρομερή ύφεση, χωρίς αλλαγή πλαισίου, θα έχουμε στασιμότητα, έστω και με μικρά επεισόδια ανάπτυξης κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Είμαστε μπροστά σε μια νέα φάση: τα πράγματα θα είναι χάλια αλλά, σε μακροοικονομικό επίπεδο τουλάχιστον, δεν θα χειροτερεύουν.
* Τελειώνουν τα Μνημόνια; Η πρόσφατη έκθεση του ΔΝΤ υποστήριξε για μια ακόμα φορά την ανάγκη να συνεχιστεί η πολιτική της λιτότητας. Για ποιο λόγο συνεχίζουν την ίδια συνταγή τη στιγμή που το χρέος, αντί να μειώνεται, αυξάνεται; Τι πρέπει να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ στο θέμα του χρέους όταν αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας;
Το μακροοικονομικό πλαίσιο της Ε.Ε. αναδεικνύει ότι το δικό μας Μνημόνιο διαφέρει σε ένταση, και όχι ποιοτικά, από τη γενικότερη κατεύθυνση. Η πολιτική οικονομία αυτής της κατεύθυνσης βασίζεται στην ιδέα ότι το πρώτο μέλημα του κράτους είναι να εξασφαλίζονται οι απαιτήσεις των πιστωτών και ό,τι περισσεύει μπορεί να μοιραστεί για τα άλλα κοινωνικά συμβόλαια (συντάξεις, υγεία, νεολαία κ.λπ.). Το χρέος μπορεί να αντιμετωπιστεί όταν αυτή η πολιτική οικονομία έχει κλειδώσει. Δεν ξέρω αν η Ελλάδα θα χρειαστεί νέο Μνημόνιο με νέα μέτρα -το θεωρώ δευτερεύον. Το κυρίαρχο είναι ότι το Μνημόνιο χτίζεται ως η νέα πολιτική οικονομία, το νέο καθεστώς.
Από αυτή την άποψη τι να συζητήσουμε με την κυβέρνηση για το χρέος; Εμείς θέλουμε ελάφρυνση του χρέους για να ανατρέψουμε αυτό το καθεστώς -οι αντίπαλοί μας θέλουν λίγο περισσότερο χρόνο για να αμβλυνθούν οι αντιστάσεις που αμφισβητούν αυτό το καθεστώς. Βασιζόμαστε σε μια εναλλακτική πολιτική οικονομία που αναγνωρίζει άλλες προτεραιότητες, άλλα κοινωνικά συμβόλαια. Και αυτό, όπως έγραψε πρόσφατα ο Γιάννης Δραγασάκης, χρειάζεται συγκρούσεις εντός και εκτός Ελλάδας.
* Πώς σχολιάζεις την τοποθέτηση του Γκ. Χαρδούβελη στο υπουργείο Οικονομικών και τη μετακίνηση του Γ. Στουρνάρα στην Τράπεζα της Ελλάδος;
Αν υπάρχουν πιο έντιμοι και πιστοί υπηρέτες του νέου καθεστώτος, εγώ δεν τους έχω γνωρίσει! Και οι δύο έκαναν απίθανες προβλέψεις για τις προοπτικές του πρώτου Μνημονίου. Και οι δύο έλεγαν ότι ένα κούρεμα θα ήταν καταστροφικό. Ύστερα και οι δύο είπαν ότι το κούρεμα ήταν μια μεγάλη επιτυχία. Το μόνο σταθερό σημείο; Η προσήλωσή τους στις νεοφιλελεύθερες "μεταρρυθμίσεις" -το νέο καθεστώς, δηλαδή, με τον κόσμο της εργασίας πάντα στο περιθώριο, με τον πραγματικό μισθό το μόνιμο αμορτισέρ της οικονομίας και την τεχνοκρατία ως το ανώτατο στάδιο της δημοκρατίας.
* Πώς κρίνεις το αποτέλεσμα των πρόσφατων εκλογικών αναμετρήσεων;
Σε ευρωπαϊκό επίπεδο είδαμε την αμφισβήτηση του καθεστώτος είτε από αριστερά είτε από δεξιά. Χωρίς την έντονη παρουσία της Αριστεράς οι δεξιές, εθνικιστικές και ευρωσκεπτικιστικές αντιδράσεις θα αυξάνονται. Γι' αυτόν τον λόγο η επιτυχία του ΣΥΡΙΖΑ έχει μεγάλη σημασία. Και τα αποτελέσματα στην Ισπανία δείχνουν ότι μπορεί να έχουμε και συνέχεια. Σε αυτές τις συνθήκες καταλαβαίνει κανείς τη σημασία μιας κυβέρνησης της Αριστεράς ως παράδειγμα για μια ριζοσπαστική διέξοδο από την κρίση.
Από εκεί και πέρα οι τοπικές εκλογές έδειξαν πως δεν υπάρχουν εύκολοι δρόμοι, δεν μπορεί εύκολα να δεθεί η αναγκαία δουλειά μυρμηγκιού στις τοπικές κοινωνίες με τις αξίες μας, τις προτάσεις μας και, προπαντός, με την παρουσία μας. Νομίζω, όμως, ότι και εδώ έχουμε λόγους να είμαστε αισιόδοξοι -πέρα από τους δήμους και τις δυο Περιφέρειες όπου κερδίσαμε, έχουμε παρουσία σχεδόν παντού. Πολλά θα κριθούν για το μέλλον από την ποιότητα αυτής της παρουσίας.
* Υπογράφεις ένα κείμενο που ασκεί κριτική στον τρόπο που λειτουργεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Τι πρέπει να αλλάξει;
Στην πραγματικότητα δεν είναι τι πρέπει να αλλάξει, αλλά πώς πρέπει να λειτουργεί. Θέλω να πω ότι δεν είναι ζήτημα καταστατικών αλλαγών, αλλά κατάκτησης της εσωκομματικής δημοκρατίας, που σημαίνει, μεταξύ άλλων, αμφίδρομη σχέση ηγεσίας και βάσης, πολιτικοποίηση της συζήτησης χωρίς στεγανά, όργανα που παίρνουν αποφάσεις και δεν διαλέγονται γενικώς, έλεγχος των αποφάσεων αν υλοποιούνται, δέσμευση των στελεχών για ενιαία στάση και ενιαία ρητορική, ισότητα και ισονομία για όλους και όλες χωρίς διακρίσεις και χωρίς εξαιρέσεις. Και βέβαια ενιαίο πολιτικό κέντρο, που δεν μπορεί να είναι άλλο από αυτό που εκλέγουν οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες.
* Εδώ και αρκετό καιρό συζητείται ευρέως το θέμα των συμμαχιών, το οποίο συνδέεται με το θέμα της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας. Πώς πρέπει να κινηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ;
Για την Αριστερά το θέμα των συμμαχιών έχει δύο διαστάσεις: την κοινωνική συμμαχία και την πολιτική. Νομίζω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει τις προϋποθέσεις να δημιουργήσει μια πλατιά συμμαχία μεταξύ των δυνάμεων της εργασίας και των λαϊκών και μεσαίων στρωμάτων που πλήττονται βάναυσα. Η ταξική και κοινωνική ανάλυση των επιδόσεων του ΣΥΡΙΖΑ, τόσο στις εκλογές του 2012 όσο και στις φετινές, δείχνει ότι το κόμμα μας έχει όλες τις προϋποθέσεις να εκπροσωπήσει τη μεγάλη πλειοψηφία αυτών των στρωμάτων, ώστε να πετύχει ακόμα και την αυτοδυναμία για να μπορέσει να υλοποιήσει το πρόγραμμα.
Χρειαζόμαστε βεβαίως και πολιτικές συμμαχίες όταν μιλάμε με όρους μετασχηματισμού και όχι μόνο διάσωσης, μόνο που πολιτικές συμμαχίες γίνονται στη βάση προγραμματικών συμπτώσεων. Με αυτή την έννοια ο ΣΥΡΙΖΑ έχει σήμερα εκείνη την προγραμματική ετοιμότητα για να τη θέσει τόσο στην κοινωνία, όσο και στις πολιτικές δυνάμεις. Έτσι πρέπει να απαντήσουμε και για το θέμα της προεδρικής πλειοψηφίας. Δεν απαντάμε στις κινήσεις της κυβέρνησης με αντίστοιχες δικές μας πολιτικάντικες παρεμβάσεις, αλλά με όρους ηγεμονίας: το κυρίαρχο είναι να κατανοήσουν οι δυνάμει σύμμαχοί μας ότι το παλαιό καθεστώς πεθαίνει και ότι μαζί μπορούμε να αναζητήσουμε το νέο.
