Πώς είναι σήμερα ο κόσμος; Από την κατάρρευση του "υπαρκτού σοσιαλισμού" που δεν ήταν σοσιαλισμός, οδηγηθήκαμε σε ένα παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα όπου όλα τα παλαιά στερεότυπα έχουν αλλάξει δραματικά. Η σοσιαλδημοκρατία ως αμορτισέρ έχασε τον ρόλο της έχοντας ουσιαστικά αποδεχτεί τη νεοφιλελεύθερη οικονομική κυριαρχία και υποταχθεί όπως οι περισσότερες κυβερνήσεις στην Ε.Ε. σε τεράστιας οικονομικής και ιδεολογικής ισχύος διεθνή διευθυντήρια. Ανεξάρτητες χώρες χωρίς φυσικό πλούτο, σύγχρονα μέσα παραγωγής ώστε τα προϊόντα και οι υπηρεσίες τους να είναι υψηλής προστιθέμενης αξίας, χώρες που ο δανεισμός δεν οδηγεί σε υποδούλωση δεν είναι πλέον ανεξάρτητες.
ΣΗΜΕΡΑ το μεγαλύτερο μέρος των τεράστιων κεφαλαίων δεν επενδύεται σε παραγωγικές δράσεις, αλλά τζογάρεται για γρήγορο κέρδος και μεγαλύτερη οικονομική και πολιτική εξουσία. Ο περιορισμός του διαθεσίμου πλεονάσματος νοικοκυριών και επιχειρήσεων σήμερα αντιμετωπίζεται με νέους τρόπους. Κατασκευάζοντας τον ισοβίως χρεωμένο άνθρωπο, όπως αριστουργηματικά περιγράφεται στο εξαιρετικό βιβλίο του Μαουρίτσιο Λαζαράτο, θα ρουφάνε όχι μόνο χρήμα από το υστέρημα, αλλά θα κατάσχουν και τα περιουσιακά στοιχεία. Ήδη συμβαίνει στη χώρα μας.
ΞΕΚΙΝΗΣΑ με την περιγραφή της διεθνούς κατάστασης, διότι, αν δεν είσαι σε θέση να δεις το μέγεθος και τη θέση σου στο παγκόσμιο κάδρο, είναι αδύνατο να βρεις τον σωστό τρόπο και μόνος εναντίον όλων να ξεφύγεις από τις δαγκάνες των τεράτων. Πολύ δε περισσότερο όταν μιλάμε για την Ελλάδα, τον πλέον αδύναμο (από κάθε άποψη) κρίκο της Ευρώπης. Αναλύοντας τα αποτελέσματα των πρόσφατων ευρωεκλογών, κάποιοι στέκονται στην άνοδο των αριστερών δυνάμεων στον ευρωπαϊκό Νότο και γενικότερα στις χώρες των Μνημονίων. Τα αποτελέσματα στον Βορρά με την εντυπωσιακή έκρηξη των εθνικιστικών και ακροδεξιών τάσεων είναι ανησυχητικά, λένε, και σταματούν εκεί. Η απουσία Αριστεράς από σχεδόν όλες τις πρώην σοσιαλιστικές χώρες πώς ερμηνεύεται; Το 4% στην Ιταλία το 6,2% στη Γαλλία, το αθροιστικά 17% στην Πορτογαλία και το επίσης αθροιστικά 18% στην Ισπανία, τι δείχνουν; Επιλογή νέου τύπου αριστερής διακυβέρνησης ή αυξάνουν τη διαμαρτυρία των καταστρεφόμενων ανθρώπων και της νεολαίας, που συνολικά είναι πολλοί περισσότεροι από όσους ψήφισαν αυτούς τους αριστερούς σχηματισμούς;
Η ΝΕΑ Αριστερά του δημοκρατικού σοσιαλισμού δεν έχει καταφέρει ακόμα να διατυπώσει ολοκληρωμένα το νέο πολιτικό υπόδειγμα και το πρόγραμμα των μεταρρυθμίσεων που απαιτούνται ώστε να πείσει πλειοψηφίες να της αναθέσουν τη νέου τύπου διακυβέρνηση για μια καλύτερη, δικαιότερη και αξιοπρεπέστερη ζωή. Ευτυχώς ή δυστυχώς, ο κλήρος δεν έπεσε στον Σμάιλι, αλλά στον ΣΥΡΙΖΑ για να επιχειρήσει πρώτος αυτή την δημοκρατική επανάσταση. Ένα σοβαρό κόμμα που έχει συναίσθηση της ιστορικής και κρίσιμης αποστολής του, των τεράστιων εμποδίων που θα συναντήσει, είναι υποχρεωμένο, εκτός από τη διεθνή κατάσταση και την αξιοποίηση των όποιων διαφορών μεταξύ των μεγάλων παγκόσμιων παικτών, να ξέρει πολύ καλά την ελληνική πραγματικότητα και να επιλέξει αυτό, τον ασφαλέστερο δρόμο για τον κοινό σκοπό.
ΕΙΝΑΙ υποχρεωμένο να πει την αλήθεια, πρώτα και κύρια στον εαυτό του, για το πώς έγινε αυτό το μεγάλο άλμα από το 4,6% στο 27%. Από πού και γιατί μετακινήθηκε αυτό το τεράστιο ποσοστό; Πού πήγαν οι μεγάλες απώλειες της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ στις ευρωεκλογές; Τι ζητάει ο κόσμος που επιλέγει ΣΥΡΙΖΑ; Σοσιαλισμό στις 18; Και το άλλο μικρότερο κύμα που γέννησε η κρίση, αυτό της Χρυσής Αυγής, που έφτασε το 10%, τι ζητάει; Φασισμό εδώ και τώρα; Ήταν μόνο τα κινήματα, οι πλατείες και οι δρόμοι που εκτίναξαν τον ΣΥΡΙΖΑ; Το ηγετικό πολιτικό ταλέντο του Αλέξη Τσίπρα δεν έπαιξε κανένα ρόλο; Θα μπορούσε ο ΣΥΡΙΖΑ με οποιονδήποτε άλλον να φτάσει στην ίδια επιτυχία; Η τόλμη της ηγεσίας να βγάλει αυτήν την ετερόκλητη (κατά τη γνώμη μου) ομοσπονδία των αριστερών ομάδων από το ενυδρείο στην ανοιχτή θάλασσα και να αποδεχτεί εδώ και τώρα την ευθύνη διακυβέρνησης ήταν λεπτομέρεια; Ο ρόλος σημαντικών πολιτικών προσώπων που στήριξαν και βοήθησαν είναι ασήμαντος; Θα μπορούσε ο καθένας να ανταποκριθεί στις ίδιες τεράστιες και με επιστημονικές γνώσεις απαιτήσεις;
ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΣΕΙΣ και να αλλάξεις μια χώρα, χωρίς να σου μείνει στην εγχείρηση, πρέπει να τη γνωρίζεις καλά. Να έχεις τα πραγματικά στοιχεία και όχι τη φωτογραφία της. Ποια είναι σήμερα για παράδειγμα η εργατική τάξη. Ποιο το μέγεθός της και η συνείδησή της. Σε τι κατάσταση βρίσκεται η παραγωγική μηχανή; Πως μπορεί να πάρει πάλι μπροστά; Ποια είναι τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της ελληνικής οικονομίας και πώς αξιοποιούνται, ώστε να παραχθεί ο πλούτος, για να κάνεις τις απαραίτητες αναδιανομές και να βγεις από την ανθρωπιστική κρίση. Πώς θα φτιάξεις το ταχύτερο δυνατόν χρηματοπιστωτικά ιδρύματα αναπτυξιακού σκοπού. Ποιος ο ρόλος του ιδιωτικού τομέα, ποιός ο ρόλος του κράτους; Πως αντιμετωπίζονται οι απειλές και τα πιθανά σαμποτάζ των νεοφιλελεύθερων ιερατείων; Για να κερδίσεις τη θετική ψήφο των πολιτών, δηλαδή για να γίνεις η κυβερνητική επιλογή τους και όχι το γραμματοκιβώτιο της διαμαρτυρίας, πρέπει να έχεις έτοιμο πρόγραμμα, ικανό να απαντάει σε όλες τις απορίες και τους δισταγμούς των πολιτών. Αλλά πριν και από αυτό, είσαι υποχρεωμένος να απαντήσεις τι είδους Αριστερά είσαι και να αποδείξεις πως αυτό το νέο κόμμα αγωνίζεται ενωμένο για τον ίδιο σκοπό.
