Κανείς δεν ξέχασε τη ρήση Μητσοτάκη του 2017: «με ενδιαφέρει η επικοινωνία και όχι η ουσία». Αποδείχθηκε πως δεν ήταν γλωσσικό ολίσθημα, «γλώσσα λανθάνουσα, τα αληθή έλεγε».
Εδώ και επτά χρόνια η κυβέρνηση οργανώνει με συνέπεια τη διαχείριση της εικόνας της, ενός επικοινωνιακού συστήματος γενικότερα. Κεντρικός συντονισμός, καμπάνιες με πλούσια χρηματοδότηση, οργανωμένη αναπαραγωγή μηνυμάτων στα social media, μέσω επώνυμων και ψευδώνυμων λογαριασμών. Ένα μοντέλο προσδιορισμού της πολιτικής ατζέντας, επιβολής ενός πολιτικού αφηγήματος, με τον πρωθυπουργό εκτός κάδρου όποτε κάτι δεν πάει καλά…
Τρανή απόδειξη η σημερινή ανάρτησή του στο fb: περιέχει από αναφορές στο σύστημα «διασταυρωτικών ελέγχων για οχήματα που κυκλοφορούν χωρίς ασφάλιση» μέχρι «τη δεύτερη επιτυχία» του «αποκαλούμενου ελληνικού FBI», αλλά δεν βρήκε ούτε μια λέξη για τις υποκλοπές, τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τον Βορίδη.
Η επικοινωνία (Γκρίνμπεργκ) δεν είναι απλό εργαλείο της πολιτικής, είναι πολιτική. Διαχειρίζεται την εικόνα ώστε να καθοδηγήσει ένα συγκεκριμένο τρόπο πρόσληψης της πραγματικότητας χωρίς να ενισχύει τη διαφάνεια. Αντίθετα, μετατοπίζει τη δημόσια συζήτηση από το πολιτικό περιεχόμενο στις επικοινωνιακές εντυπώσεις, ενισχύοντας την προσπάθεια διαμόρφωσης ψευδών συναινέσεων. Υπονομεύει τη δημοκρατική λογοδοσία.
