Τα σύννεφα ενός νέου εμπορικού πολέμου μαζεύονται πάνω από την Ευρώπη και την Κίνα, με την Κομισιόν να επιβάλλει δασμούς «τιμωρίας» στα ηλιακά πάνελ και άλλα εξαρτήματα για τη λειτουργία φωτοβολταϊκών μονάδων που εισάγονται από την Κίνα και με το Πεκίνο να απειλεί με πάσης φύσεως αντίποινα, από δασμούς στα κρασιά έως τα αυτοκίνητα, μέχρι απροθυμία να επενδύει στο ευρώ και τη ζώνη του.
Η κόντρα με τα φωτοβολταϊκά κρατάει καιρό, από τότε που οι Ευρωπαίοι είδαν τις τιμές των κινεζικών πάνελ να πέφτουν τόσο, ώστε να γονατίζει η δική τους βιομηχανία. Η Κομισιόν κατηγορεί το Πεκίνο ότι επιδοτεί σε βαθμό κακουργήματος τα δικά της πάνελ, ώστε να πουλιούνται κάτω από την τιμή κόστους των πρώτων υλών που περιέχουν. Επιπλέον, θέλει να προστατεύσει την ευρωπαϊκή ενεργειακή βιομηχανία, που είναι υποχρεωμένη από τις δεσμεύσεις για την προστασία του κλίματος που έχει η Ε.Ε. να στρέφεται όλο και περισσότερο σε ανανεώσιμες πηγές. Τον ίδιο προστατευτισμό έδειξαν πέρσι οι Ηνωμένες Πολιτείες για τα δικά τους φωτοβολταϊκά, με επιτυχή αποτελέσματα.
Ωστόσο, οι Βρυξέλλες δεν μπαίνουν με πολλή αυτοπεποίθηση σ' αυτόν τον πόλεμο, αφού οι φόβοι των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων έναντι των πιθανών αντιποίνων από την Κίνα είναι μεγάλοι. Από τη μια πλευρά δεν θέλουν να υποχωρήσουν και δώσουν το σήμα στο «εργοστάσιο του πλανήτη» πως μπορεί να πουλάει ό,τι θέλει και με όποιους όρους θέλει, όμως από την άλλη φοβούνται για τα εμπόδια που μπορεί να ορθωθούν στις ευρωπαϊκές εισαγωγές στην Κίνα, ειδικά σε μια εποχή που έχουν όλο και μεγαλύτερη ανάγκη την κινεζική αγορά.
Η κήρυξη του πολέμου αναβάλλεται συνεχώς, τα επιθετικά όπλα αποδυναμώνονται -αίφνης η Κομισιόν μιλά για δασμούς 25% αντί 47% στα κινεζικά πάνελ- και οι διαπραγματευτές πάνε κι έρχονται. Τη μεγαλύτερη πρεμούρα για διαπραγματεύσεις την έχει η Γερμανία, η οποία έχει συμφιλιωθεί με την ιδέα του θανάτου της δικής της φωτοβολταϊκής βιομηχανίας και θέλει να προστατεύσει τη χημική της βιομηχανία και την αυτοκινητοβιομηχανία της από πιθανά κινεζικά αντίποινα.
Η Κίνα δεν έδειξε αμέσως τα δόντια της στα εισαγόμενα από τα γερμανικά εργοστάσια, αλλά προτίμησε να ρίξει πρώτα μια προειδοποιητική μπαταριά και απλώς να διαμηνύσει ότι μπορεί ανά πάσα στιγμή να ενεργοποιήσει το βαρύ πυροβολικό της. Επέβαλε, λοιπόν, δασμούς στα ευρωπαϊκά κρασιά, σε ένα προϊόν που αποτελεί ένα ελάχιστο ποσοστό των διμερών εμπορικών συναλλαγών - μόλις ένα δισεκατομμύριο δολάρια, ένα τίποτε μπροστά στα 212 του συνόλου των ευρωπαϊκών εξαγωγών στην Κίνα. Είναι όμως μια τιμωρία που γονατίζει τους Γάλλους, τους Ιταλούς και τους Ισπανούς οινοπαραγωγούς, σε μια εποχή που οι τρεις αυτές χώρες έχουν απόλυτη ανάγκη και το τελευταίο ευρώ στο εμπορικό τους ισοζύγιο.
Με περισσή αυτοπεποίθηση η China Daily, επίσημο όργανο της κυβέρνησης, έγραφε τις προάλλες ότι μετά τους δασμούς στο κρασί «θα μπορούσαν να ακολουθήσουν και άλλα βήματα, εάν η Ε.Ε. συνεχίσει να αγνοεί τα συμφέροντα της Κίνας». Κι άφησε στην Κομισιόν περιθώριο μέχρι τον Αύγουστο να... αλλάξει γνώμη.
