Την πλήρη και μεθοδευμένη απαξίωση της φαρμακευτικής εταιρείας Alapis (συμφερόντων Λαυρεντιάδη), μίας από τις μεγαλύτερες και πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις στα Βαλκάνια, κατήγγειλαν οι εργαζόμενοί της -που είναι απλήρωτοι πάνω από μισό χρόνο- σε κλιμάκιο του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ, αποτελούμενο από τους βουλευτές Δημήτρη Στρατούλη, Ανδρέα Ξανθό και Ειρήνη Αγαθοπούλου. Μετά τις μαζικές απολύσεις, τη διαθεσιμότητα και τη «στάση πληρωμών» σε μισθούς και αποζημιώσεις των απολυμένων, οι υπερσύγχρονες και σε πολλές περιπτώσεις μοναδικές παραγωγικές μονάδες της εταιρείας, όπως καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι, έχουν ερημώσει, τη στιγμή που πανάκριβα φάρμακα, αξίας αρκετών εκατομμυρίων ευρώ, λήγουν στις αποθήκες. Προσθέτουν επίσης ότι η διοίκηση είναι άφαντη, καθώς έχει ορίσει έναν υπερήλικα κάτοικο Χαλκιδικής ως διευθύνοντα σύμβουλο, ο οποίος δεν έχει εμφανιστεί ποτέ στις εγκαταστάσεις.
Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ μετά τη σύντομη περιήγηση στις εγκαταστάσεις στο Κρυονέρι, όπου είδαν ιδίοις όμμασι τις παρατημένες αποθήκες λόγω της αδιαφορίας της διοίκησης της επιχείρησης, δεσμεύθηκαν να ξαναφέρουν το θέμα στη Βουλή, ώστε να δοθεί μία πολιτική λύση στο πρόβλημα της Alapis.
Η αίτηση πτώχευσης της Alapis, την οποία κατάθεσαν οι απολυμένοι, εκδικάζεται σήμερα στα δικαστήρια της Ευελπίδων, προκειμένου να υπαχθεί η εταιρεία σε καθεστώς ειδικής εκκαθάρισης. Την ίδια στιγμή, οι περίπου 330 εργαζόμενοι που έχουν απομείνει, η πλειονότητα των οποίων είναι σε επίσχεση εργασίας, καθώς η εταιρεία έχει κηρύξει στάση πληρωμών από τον Νοέμβριο, βρίσκονται σε μία ιδιότυπη ομηρεία. «Δεν υπάρχει μέλλον για εμάς, ούτε εργαζόμενοι είμαστε ούτε άνεργοι, είμαστε εγκλωβισμένοι. Το αίτημά μας εδώ που φτάσαμε είναι ένα. Να προχωρήσει γρήγορα η πτώχευση, ώστε να ξεκαθαρίσει το τοπίο, να βγούμε στην ανεργία και να δούμε τι μπορεί να γίνει την επόμενη μέρα για το εργοστάσιο», μας είπε η πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων, Αναστασία Δέδε.
Όπως καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι, η Alapis, δεν θυμίζει σε τίποτα τον κολοσσό του 2009, τη φαρμακευτική εταιρεία που ήταν μία από τις μεγαλύτερες στα Βαλκάνια στον χώρο. Έχουν απαξιωθεί σχεδόν όλες οι δραστηριότητες και οι εγκαταστάσεις οι οποίες περιλαμβάνουν υπερσύγχρονες και σε πολλές περιπτώσεις μοναδικές παραγωγικές μονάδες, αποθήκες και φαρμακαποθήκες εξοπλισμένες με υπερσύγχρονα ρομποτικά συστήματα και εργαστήρια. Οι εργαζόμενοι, από την πλευρά τους, είναι αναγκασμένοι να επιβιώνουν με τα περίπου 360 ευρώ του ειδικού βοηθήματος λόγω επίσχεσης εργασίας.
